Łyna
| Łyna | |
koryto rz. Łyny, os. Brzeziny w Olsztynie |
|
| Lokalizacja | Europa |
| Źródło | Łyna 155 m n. p. m.[1] |
| Ujście | Pregoła Znamiensk |
| Długość | 289,4 km |
| Powierzchnia zlewni | 7126 km² |
| Największe dopływy | Marózka, Kwiela, Kortówka, Elma, Wadąg, Kirsna, Symsarna, Pisa Północna i Guber |
| Rzeki Polski | |
Łyna (ros. Лава, Ława, niem. Alle, prus. Alna) – rzeka w północno-wschodniej Polsce (województwo warmińsko-mazurskie) i Rosji (Obwód kaliningradzki). Lewy dopływ Pregoły. Płynie przez Pojezierze Olsztyńskie i Nizinę Sępopolską.
Spis treści |
Rzeka Łyna wypływa z piasków sandrowych na północ od Nidzicy, źródła rzeki znajdują się w okolicy wsi Łyna, na terenie rezerwatu przyrody Źródła Rzeki Łyny. Jest to rezerwat krajobrazowo-geomorfologicznego z występującym tu zjawiskiem erozji wstecznej, zjawiska bardzo rzadkiego na niżu.
Rzeka Łyna przepływa przez szereg jezior rynnowych (Brzeźno Duże, Kiernoz Mały, Kiernoz Wielki, Jezioro Łańskie, Ustrych), wśród których największym i najgłębszym jest Jezioro Łańskie. Łyna kilkakrotnie zmienia swój kierunek, przecina kilka ciągów moren czołowych, co wpływa na różnorodny charakter poszczególnych odcinków doliny[2].
- W górnym biegu rzeka przepływa przez Rezerwat przyrody Las Warmiński.
- Na rzece znajdują się elektrownie wodne.
Nazwę Łyna wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Alle[3].
Główne dopływy[edytuj]
lewobrzeżne[edytuj]
prawobrzeżne[edytuj]
Miasta leżące nad Łyną[edytuj]
Zobacz też[edytuj]
Przypisy
- ↑ Łyna. [dostęp 2011-09-20].
- ↑ E. Baczyńska, S. Dąbrowski, A. Jamiołkowski, M. Jarubas i inni, Raport o stanie środowiska województwa Olsztyńskiego, Olsztyn 1994, ISBN 83-85949-30-5, s. 23
- ↑ M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225, s. 2