Łysienie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niebliznowaciejąca utrata włosów, nie określona
ICD-10 L65.9
Efekt łysienia na głowie męskiej

Łysienie (łac. alopecia) – objaw chorobowy polegający na postępującym zanikaniu wytwarzania włosa w mieszku włosowym. Proces ten dotyczy włosów na głowie, aczkolwiek nie wszystkie obszary głowy są jemu podatne w jednakowym stopniu. Najczęściej występującym typem łysienia jest łysienie androgenowe. Jest spowodowane wrażliwością mieszka włosowego na pochodną testestoronu – dihydrotestosteron (DHT). Pod jego wpływem mieszek włosowy wytwarza coraz cieńsze i słabsze włosy, sam jednocześnie ulegając zmniejszeniu (miniaturyzacja). Na koniec tego procesu mieszek wytwarza już tylko krótki włos pozbawiony barwnika.

Przyczyny łysienia[edytuj | edytuj kod]

Łysienie, jako stan chorobowy może być zarówno objawem innych dolegliwości, reakcją organizmu na przyjmowane w danej chwili leki bądź stanowić samodzielny zespół chorobowy. W zależności od indywidualnych cech genetycznych pacjenta, łysienie może być stanem dziedziczonym. Określenie konkretnych przyczyn łysienia możliwe jest po uprzednim zbadaniu stanu zdrowia pacjenta, w przypadku wystąpienia dolegliwości towarzyszących – zapoznaniu się z historią choroby, lub po wykonaniu określonych badań (m.in. biopsji skóry głowy). Nie istnieje jedna, uniwersalna przyczyna powodująca możliwość wystąpienia choroby, ponieważ określenie takowej jest nierozerwalnie związane z rodzajem występującej dolegliwości. Wśród najczęściej występujących czynników chorobotwórczych wymienia się stosowanie konkretnych leków (środki antymetaboliczne, środki alkilowe, środki mające na celu zahamowanie mitozy), promieniowanie jonizujące, zatruciem metalami ciężkimi (tal, arsen, ołów), choroby układu dokrewnego, choroby o podłożu autoimmunologicznym , uwarunkowania genetyczne, ostre choroby którym towarzyszy wysoka temperatura, czynniki stresogenne, choroby chroniczne (guzy, toczeń rumieniowaty, erythematosus), zmiany hormonalne, niedobory pokarmowe, zaniedbania higieniczne, zbyt intensywne lub zbyt często stosowane zabiegi kosmetyczne.

Leczenie łysienia[edytuj | edytuj kod]

Leczenie dolegliwości oraz stosowny dobór terapii uzależniony jest bezpośrednio od rodzaju choroby. Przed przystąpieniem do leczenia niezbędne jest dokonanie poprawnej diagnozy stanu chorobowego jak również określenie przyczyny jego występowania. Z racji na fakt, że nadmierne wypadanie włosów nierzadko jest reakcją organizmu na przyjmowane substancje, przed przystąpieniem do właściwej terapii zalecane jest wyeliminowanie z organizmu ludzkiego czynnika chorobotwórczego. Innym, nierzadko stosowanym rodzajem leczenia jest terapia oparta na zakresie działań chirurgicznych. W zależności od rozwoju choroby oraz od jego rodzaju, stosowane mogą być zabiegi takie jak m.in. jednoczasowe wycięcia, wolne przeszczepy skóry owłosionej, transplantacja włosów, przeszczepy dziurkowane. Nierzadko stosowane jest również leczenie farmakologiczne zakładające podawanie takich substancji jak między innymi minoksydyl. W przypadku dolegliwości o charakterze przejściowym z reguły dobre rezultaty w leczeniu przynosi zmiana nawyków żywieniowych.

Łysienie w przebiegu ciąży[edytuj | edytuj kod]

Innym rodzajem dolegliwości łysienia, nie związanym bezpośrednio z możliwością występowania jakiegokolwiek stanu chorobowego czy też przyczyn uwzględniających uwarunkowania genetyczne, jest nadmierne wypadanie włosów będące reakcją organizmu kobiety na stan ciąży. W przypadku ciąży, łysienie ma bezpośredni związek z poziomem hormonu estrogenu. W okresie ciąży poziom estrogenu wzrasta, przyczyniający się jednocześnie do zahamowania procesu naturalnego wypadania włosów, objawiający się wypadaniem od 50 do 100 włosów dziennie. Po okresie ciąży poziom hormonów ulega nagłemu obniżeniu co skutkować może nadmiernym wypadaniem włosów. Stan ten nie wymaga leczenia. Do naturalnego odrostu włosów dochodzi z reguły po upływie sześciu miesięcy od momentu urodzenia dziecka.

Rodzaje łysienia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wendy Thompson: Jerry Shapiro Alopecia Areata: Understanding and Coping with Hair Loss, The Johns Hopkins University Press; 1 edition, 2000
  • R. Douglas Collins: Algorithmic Diagnosis of Symptoms and Signs, Igaku-Shoin; 2nd edition, 2002
  • Scott Kahan, Ellen G. Smith: Signs and Symptoms, Lippincott Williams & Wilkins; 1 edition, 2004
  • Jonathan E. Teitelbaum, Kathleen O. Deantonis, Scott Kahan: Pediatric Signs and Symptoms, Lippincott Williams & Wilkins; Second edition, 2007
  • R. Douglas Collins: Differential Diagnosis in Primary Care, Lippincott Williams & Wilkins; Fourth edition, 2007
  • Stephen N. Adler, Dianne B. Gasbarra: A Pocket Manual of Differential Diagnosis, Lippincott Williams & Wilkins; Fifth edition, 2008
  • Springhouse: Professional Guide to Diseases, Lippincott Williams & Wilkins; Seventh edition , 2001
  • Springhouse: Professional Guide to Signs & Symptoms, Lippincott Williams & Wilkins; 3rd edition , 2001
  • Robert B. Taylor: The 10-Minute Diagnosis Manual: Symptoms and Signs in the Time-Limited Encounter, Lippincott Williams & Wilkins, 2000
  • David S. Smith: Field Guide to Bedside Diagnosis, Lippincott Williams & Wilkins, 1999
  • Springhouse: Handbook of Diseases, 2003, Lippincott Williams & Wilkins; Third edition, 2003
  • Springhouse: Signs & Symptoms: A 2-in-1 Reference for Nurses, Lippincott Williams & Wilkins, 2004
  • Paul S. Bellet: The Diagnostic Approach to Symptoms and Signs in Pediatrics, Lippincott Williams & Wilkins, 2006
  • R. Douglas Collins MD, FACP: Differential Diagnosis in Primary Care, Lippincott Williams & Wilkins, 2007
  • Hunt N, McHale S.: The psychological impact of alopecia, 2007
  • W. Schwartz: The 5-Minute Pediatric Consult, Lippincott Williams & Wilkins, 2008

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.