Łysienie androgenowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Łysienie androgenowe – choroba, której podłożem w większości przypadków są uwarunkowania genetyczne. Charakteryzuje się nadmiernym wypadaniem włosów. Stanowi 95 procent wszystkich zdiagnozowanych przypadków łysienia. Z uwagi na fakt, że dolegliwość dotyka głównie mężczyzn, bywa określana mianem łysienia typu męskiego.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Za bezpośrednią przyczynę łysienia androgenowego podaje się nadwrażliwość organizmu na dihydrotestosteron (DHT) - związek chemiczny będący pochodną męskiego hormonu testosteronu. Genetyczna nadwrażliwość na dihydrotestosteron wpływa na kurczenie się mieszków włosowych wskutek czego opóźnieniu ulega proces produkcji zdrowych włosów, a w rezultacie zostaje on całkowicie zahamowany. Pacjenci, u których stwierdzono podwyższony poziom dihydrotestosteronu w skórze głowy, doświadczają skrócenia fazy rozwoju włosów. Łysieniu typu męskiego towarzyszy także natłuszczona skóra głowy, będąca wynikiem nadmiernego wydzielania łoju skórnego. Za inną przyczynę uznawane bywa zbyt duże napięcie mięśni skóry głowy.

Przebieg choroby[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze objawy łysienia androgenowego mogą ujawnić się już w wieku nastoletnim. Włosy w znacznym stopniu mogą wypadać już nawet kilkunastoletnim chłopcom. Wyraźnym symptomem chorobowym jest rozpoczęcie procesu cofnięcia linii włosów, obejmującego obszar na skroniach i czole chorego. W dalszej kolejności proces zaczyna obejmować całą powierzchnię skóry głowy, w efekcie doprowadzając do całkowitej utraty włosów.

Łysienie androgenowe kobiet[edytuj | edytuj kod]

Na dolegliwość łysienia androgenowego cierpią również kobiety. W takim przypadku choroba niejednokrotnie idzie w parze z hirsutyzmem. Wówczas niejednokrotnie staje się ona objawem zaburzeń hormonalnych takich jak: zespół wielotorbielowatych jajników, zespół Cushinga (nadczynność kory nadnerczy pierwotna lub wtórna), zespół nadnerczowo-płciowy, guzy jajnika lub nadnerczy.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Jak do tej pory nie została opracowana jedna terapia, umożliwiająca osiągnięcie pełnych sukcesów w przebiegu leczenia. Stwierdzone jednak zostało, że lepsze wyniki leczenia zostały osiągnięte przez pacjentów w przypadku których problem został wcześnie zdiagnozowany.

Do często stosowanych technik leczenia łysienia androgenowego zalicza się:

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.