Śatabhiszak (nakszatra)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Śatabhiszak | |
 |
|
| Władca | Rahu |
| Symbol | sto gwiazd |
| Zwierzęcy symbol | koń |
| Bóstwo | Waruna, bóg morza |
| Motywacja | Dharma |
| Trójnia gun | Sattwa, Tamas, Sattwa |
| Kolor | seledynowy |
| Kierunek | Południe |
| Sylaby | Go, Sa, Se, So |
| Gwiazda | Sa'd-al-Akhbiyah |
| Zachodni znak | Wodnik i Ryby |
Śatabhiszak lub też Śatataraka (Dewanagari: शतभिषक् / शततारका) – nakszatra, rezydencja księżycowa. Termin używany w astrologii dźjotisz do określenia części Zodiaku, która położona jest w dwóch znakach - Wodniku i Rybach.
Śata oznacza sto a bhiszak - demony lub uzdrowiciele.[1].
Śatabhiszak jako czas charakteryzuje się niespokojną, mentalną energią.[2]
Przypisy
- ↑ Komilla. Sutton: Astrologia wedyjska. Warszawa: Świat Książki, 2004, s. 112-115. ISBN 83-7391-422-6.
- ↑ Andrzej Babkiewicz: Klejnot Wschodu : odkryj mądrość indyjskich ksiąg. Białystok: Studio Astropsychologii, 2003, s. 89-90. ISBN 83-7377-030-5.
