Ścieżka zdrowia (tortury)
Ścieżka zdrowia – ironiczne określenie na formę tortur stosowanych w PRL przez SB, ZOMO i MO, zwłaszcza wobec działaczy opozycji. Polegała na biciu pałkami milicyjnymi aresztanta biegnącego pomiędzy dwoma szeregami bijących. Czasami dla utrudnienia "skazańcowi" nakazywano rozwiązać sznurówki lub wręcz wiązano oba buty sznurówkami.
Do najgłośniejszych przypadków stosowania "ścieżki zdrowia" doszło w czasie wypadków Radomskiego Czerwca 1976. Operacją, tłumiącą strajki (kryptonim Lato '76), osobiście kierował ówczesny szef Służby Bezpieczeństwa gen. Bogusław Stachura.
Prawdopodobnie metodę tę milicja PRL przejęła jeszcze z tradycji XIX-wiecznego wojska rosyjskiego (tzw. praszczęta). Skazany żołnierz biegł pomiędzy dwoma szpalerami żołnierzy bijących go kijami; wówczas była to kara równoznaczna z karą śmierci, gdyż praktycznie nikt jej nie przeżywał.
[edytuj] Ciekawostki
W języku portugalskim (w odmianie brazylijskiej) rodzaj takiej kary (bądź tortury) potocznie nazywany jest corredor polonês, co oznacza "polski korytarz".
