Ścinanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stan czystego ścinania

Ścinanie – odkształcenie ciała spowodowane naprężeniem stycznym do jego powierzchni. W wytrzymałości materiałów, ścinanie traktuje się również jako stan obciążenia spowodowany takimi naprężeniami. Naprężenie styczne do powierzchni ciała nazywane jest naprężeniem ścinającym.

Ścinaniu zazwyczaj towarzyszą inne odkształcenia, występują inne typy stanów obciążenia, np. docisk. Dzieje się tak m.in. w połączeniach nitowych, klinowych i wpustowych.

Istnieje również pojęcie czystego ścinania, w którym naprężenia normalne są równe zero a naprężenia styczne są różne od zera. Przypadek taki ma miejsce w złożonym stanie naprężenia, gdy materiał jest rozciągany wzdłuż jednego kierunku i ściskany wzdłuż drugiego (prostopadłego) kierunku.

Obliczenia wytrzymałościowe[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z definicją naprężenie tnące (ścinające) w przekroju wynosi

\tau = \frac {F} {S}

gdzie:

τ – średnie naprężenie tnące,
Fsiła zewnętrzna tnąca,
S – pole przekroju poprzecznego.

Zgodnie z hipotezą wytężeniową naprężenie musi spełniać warunek:

\tau < k_t \,

gdzie  k_t — wytrzymałość na ścinanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]