Ściskanie
Spis treści |
Ściskanie osiowe - w wytrzymałości materiałów definiujemy dwa podstawowe przypadki ściskania osiowego:
- Ściskanie czyste pręta, w którym do ścianek poprzecznych jednorodnego i izotropowego pręta pryzmatycznego przyłożone jest obciążenie o stałej gęstości
o zwrocie przeciwnym do wektora normalnego powierzchni ścianki poprzecznej (prostopadłym do ścianki, skierowanym do wewnątrz). Dla tego przypadku wytrzymałościowego znane jest rzeczywiste rozwiązanie zagadnienia brzegowego liniowej teorii sprężystości.
- Ściskanie proste pręta, które różni się od ściskania "czystego" tym, że obciążenie zastępujemy dwójką przeciwnie skierowanych, równych co do wartości i współliniowych sił skupionych, działających w osi tego pręta. Analityczne rozwiązanie tego przypadku jest praktycznie niemożliwe, dlatego stosujemy zgodnie z zasadą de Saint-Venanta rozwiązanie zagadnienia czystego ściskania przyjmując, że
gdzie A oznacza pole przekroju poprzecznego pręta.
Ściskanie ma najczęściej miejsce w przypadku prętów lub kolumn.
Rozwiązanie zagadnienia czystego ściskania [edytuj]
Rozwiązanie zagadnienia liniowej teorii sprężystości w przypadku czystego ściskania jest następujące:
UWAGA: Symbole σ i F we wszystkich wzorach podanych poniżej nie uwzględniają znaku "-". Operując tymi symbolami należy pamiętać, że, ponieważ siły zewnętrzne zwrócone są przeciwnie do normalnej zewnętrznej powierzchni pręta, to zarówno te siły, jak i występujące w pręcie siły przekrojowe mają wartości ujemne, a co za tym idzie, odkształcenia i przemieszczenia również są inne. Chodzi o to, żeby we wzorach podstawiać za wielkości σ i F wartości ujemne. Dzięki temu widać prostą analogię z rozciąganiem.
gdzie:
Wektor przemieszczeń ![u=[u_{1};u_{2};u_{3}]](http://upload.wikimedia.org/math/9/2/5/925a27561003dcec283addb2d6119136.png)
- wzdłuż osi pręta

- w kierunkach prostopadłych


Przy czym stałe a,b,...,f wyliczamy na podstawie kinematycznych warunków brzegowych (tj. tego jak pręt jest utwierdzony).
Warunki projektowania [edytuj]
Pręty ściskane projektuje się ze względu na możliwość wystąpienia dwóch stanów niebezpiecznych:
-
- graniczny stan nośności - naprężenia nie mogą przekroczyć wytrzymałości na ściskanie

- graniczny stan nośności - naprężenia nie mogą przekroczyć wytrzymałości na ściskanie
-
- skrócenie nie może przekroczyć wartości dopuszczalnej

- Lub gdy siła osiowa Fx nie jest stała w całym pręcie (jest funkcją zmiennej x):

- (l - długość początkowa pręta)
- skrócenie nie może przekroczyć wartości dopuszczalnej
Ponadto pręt nie może ulec wyboczeniu.
Przykładowe dane [edytuj]
Poniższa tabela prezentuje przykładowe dane dotyczące wytrzymałości ciał stałych na ściskanie:
| Substancja | Rs [MPa] |
| Diament | 17 000 |
| Azotek krzemu | 3000 |
| Korund | 2400 |
| Dwutlenek cyrkonu | 2100 |
| Węglik krzemu | 2000 |
| Szkło kwarcowe | 1100 |
| Porcelana | 500 |
| Kość | 150 |
| Lód (0 °C) | 3 |
| Styropian | ~1 |
gdzie: Rs - wytrzymałość na ściskanie
Wyboczenie [edytuj]
Błędem byłoby przypuszczać, że różnica między ściskaniem i rozciąganiem, sprowadza się tylko do uwzględnienia znaku "-" w odpowiednich wielkościach. W rzeczywistości rzadko mamy do czynienia z sytuacją, w której projektowany pręt ściskany zostanie zniszczony na skutek przekroczenia jego wytrzymałości na ściskanie. Prędzej zachodzi zjawisko wyboczenia polegające na tym, że z powodu niedokładnego wykonania elementu (którego nie da się w praktyce uniknąć), pręt jest ściskany mimośrodowo, lub też w wyniku zaburzenia struktury samego materiału, pręt zaczyna się wyginać. Wtedy w tensorze naprężeń pojawiają się dodatkowe składowe o wartościach niezerowych i mamy do czynienia z zagadnieniem innym, niż czyste ściskanie.
o zwrocie przeciwnym do wektora normalnego powierzchni ścianki poprzecznej (prostopadłym do ścianki, skierowanym do wewnątrz). Dla tego przypadku wytrzymałościowego znane jest rzeczywiste rozwiązanie zagadnienia brzegowego liniowej teorii sprężystości.

- 


