Śiwaizm kaszmirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tańczący Śiwa

Śiwaizm kaszmirski (dewanagari कश्मीर शैवदर्शन, trl. kaśmīr śaivadarśana, ang. Kashmir shaivism ) – jedna z sześciu głównych szkół śiwaizmu (trzech do dziś istniejących). Praktykowany jest w Kaszmirze i generalnie w Indiach północnych, a także w innych częściach Indii i reszty świata. Głównymi eksponentami byli: Wasugupta, Abhinawagupta i Kszemaradźa.

Tradycje kaszmirskie[edytuj | edytuj kod]

Śiwaizm w rejonie Kaszmiru to następujące znane szkoły[1] :

System monistyczny[edytuj | edytuj kod]

System monistyczny, ma wiele podobieństw do adwajtawedanty. Śiwaici kaszmirscy wierzą, że świat jest nierealny i że jedynym powodem jego istnienia jest fakt, że atman jeszcze nie poznał brahmana. Według nauk śiwaizmu kaszmirskiego moksza polega na nagłym rozpoznaniu (pratjabhidźńa) prawdziwej natury Boga. Śiwaizm kaszmirski rozpatruje świat jako emanację wibracji (spanda).

Literatura przedmiotu[edytuj | edytuj kod]

  • Swami Lakshman Joo,Kashmir shavism.The Secret Supreme, Delhi,Sri Satguru Publications, 1991, ISBN 81-7030-257-9
  • Swami Shankarananda, Yhe Yoga of Kashmir Shaivism.Consciousness is Everything, Delhi, Motilal Banarsidass, 2006, ISBN 81-208-2699-X

Teksty sanskryckie z tłumaczeniem[edytuj | edytuj kod]

  • Śiva Sutras, The Yoga of Supreme Identity, oprac. Jaideva Singh, Motilal Banarsidass 1982
  • Spanda Karikas - The Divine Creative Pulsation oprac. Jaideva Singh, Motilal Banarsidass, Delhi 1980
  • Vijnanabhairava or Divine Consciousness oprac. Jaideva Singh, Motilal Banarsidass, Delhi 1981 (techniki jogi śiwaickiej)

Przypisy

  1. Małgorzata Sacha-Piekło: Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi. Wyd. 1. Kraków: Zakład wydawniczy >>NOMOS<<, 1999, s. 64-69. ISBN 8385527923.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]