Śiwaloka
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Śiwaloka – w hinduizmie to subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach , niebo boga Śiwy.
Niebo Śiwy niektóre źródła sytuują na zachodnim zboczu góry Meru. Śiwa wraz z małżonką i potomstwem, przebywa tam w siedmiopiętrowym kryształowym pałacu[1]. Inna możliwa lokalizacja to zwieńczenie kosmicznego jaja Brahmy ( brahmandy ). Zamieszkać tam po śmierci, to upragniony cel bramina śiwaickiego, który jako gryhasta ( gospodarz ) spełnia codzienne obowiązki społeczne i czci Śiwę zgodnie z zaleceniami puran[2] .
Przypisy
- ↑ Przemysław Piekarski: Meru. W: Zaświaty i krainy mityczne. M.Sacha-Piekło (red.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1999, s. 162. ISBN 8370068545.
- ↑ Śiwaizm puraniczny. W: Gavin Flood: Hinduizm. Wprowadzenie. Małgorzata Ruchel(tłum.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, s. 163, seria: Ex Oriente. ISBN 9788323325178.
