Ślazowiec pensylwański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ślazowiec pensylwański
Kwiatostan ślazowca pensylwańskiego
Kwiatostan ślazowca pensylwańskiego
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd ślazowce
Rodzina ślazowate
Rodzaj ślazowiec
Gatunek ślazowiec pensylwański
Nazwa systematyczna
Sida hermaphrodita (L.) Rusby
Mem. Torrey Bot. Club 5:223. 1894
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Ślazowiec pensylwański (Sida hermaphrodita) – gatunek roślin z rodziny ślazowatych. W warunkach naturalnych ślazowiec pensylwański rośnie w Ameryce Północnej. Jest uprawiany m.in. w Polsce jako roślina energetyczna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina wytwarza zwarte i silnie ukorzenione kępy składające się z kilkunastu łodyg o średnicy 3,5 cm i wysokości 3,5 m.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Uprawiany jest głównie jako roślina energetyczna. Wykorzystuje się go także jako surowiec w przemyśle celulozowo-papierniczym, jako roślinę paszową oraz jako roślinę rekultywacyjną.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Rozmnażanie
Ślazowiec można rozmnażać poprzez nasiona i podział korzeni lub pędów. W przypadku siewu bezpośrednio do gruntu stosuje się nasiona otoczkowane. Duża twardość nasion ślazowca może powodować nikły procent wschodów. Sadzonki uzyskane z odcinków korzeni z pączkami lub fragmentów pędów charakteryzują się szybszym wzrostem, niż te wysiewane bezpośrednio do gruntu i w pierwszych latach dają obfitsze plony. Po około trzech latach tempo wzrostu ulega wyrównaniu.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-19].