Ślepiec pontyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ślepiec pontyjski
Spalax leucodon[1]
(Alexander von Nordmann, 1840)
Ślepiec pontyjski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina ślepce
Rodzaj Spalax
Gatunek ślepiec pontyjski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status none DD.svg
brak danych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ślepiec pontyjski (Spalax leucodon) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych.

Spis treści

Średnie wymiary [edytuj]

  • Długość ciała: 15-30,5 cm

Występowanie [edytuj]

Występuje na terenach trawiastych, uprawach rolnych Europy południowo-wschodniej oraz w Libii.

Tryb życia [edytuj]

Ślepce żyją w rozbudowanych norach z licznymi komorami, połączonymi chodnikami. Kopią je nie tylko kończynami, lecz głównie zębami, pomagając sobie przy tym głową. Pokarm zdobywają pod ziemią. Żywią się cebulami, korzeniami i bulwami, niekiedy jednak odważają się wyjść na powierzchnię, gdzie zjadają trawę, nasiona, a nawet owady.

Rozmnażanie [edytuj]

Na początku wiosny samica po ciąży trwającej około 4 tygodni rodzi od 2 do 4 młodych.

Przypisy

  1. Spalax leucodon w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Spalax leucodon. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia [edytuj]

  • Dr Philip Whitfield, Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt, Warszawa 1997