Ślepota zmierzchowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ślepota zmierzchowa (łac. nyctalopia, nyktalopia, pot. kurza ślepota) – wada wzroku, polegająca na zaburzeniu widzenia w warunkach słabego oświetlenia. Jest jednym z początkowych objawów retinopatii barwnikowej. Powstaje ona wskutek upośledzenia czynności pręcików w siatkówce oka. Osoby dotknięte ślepotą zmierzchową nie widzą przy słabym oświetleniu. Większość ptaków (w tym kury) ma upośledzenie widzenia w warunkach słabego oświetlenia i stąd potoczna nazwa wady.
Ślepota zmierzchowa może być spowodowana brakiem lub niedoborem witaminy A oraz cynku, który wpływa na jej metabolizm, w tym wchłanianie, transport oraz utylizację[1].
Zobacz też [edytuj]
- zjawisko Purkiniego
- widzenie fotopowe (dzienne)
- widzenie mezopowe (zmierzchowe)
- widzenie skotopowe (nocne)