Ślepy los (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ślepy los
Gatunek Film dokumentalny , Film przygodowy
Data premiery 2006
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania
Język hindi
Czas trwania 104 min
Reżyseria Lucy Walker
Muzyka Nitin Sawhney, David Christophere
Zdjęcia Lucy Walker, Mahyad Tousi i inni
Produkcja Sybil Robson
Wytwórnia Robson Entertainment
Dystrybucja Abramorama
Nagrody 3 nagrody publiczności (w Berlinie, Los Angeles i Palm Springs), nominacja za najlepszy film na British Independent Film Awards

Ślepy los (ang. Blindsight) to dokumentalny film z 2006 roku przedstawiający alpinistyczną wyprawę niewidomego zdobywcy Mount Everestu Erik Weihenmayera, który z pomocą innych alpinistów (m.in. Gavin Ayywood, Sally Berg) i niewidomej Sabriye Tenberken poprowadził szóstkę niewidomych tybetańskich dzieci na himalajski siedmiotysięcznik Lhakpa Ri.

Opis filmu[edytuj | edytuj kod]

On, Erik Weihenmayer, pierwszy niewidomy zdobywca Mount Everestu i ona Sabriye Tenberken samotnie dotarłszy do Tybetu założyła tu ośrodek dla niewidomych dzieci. Mimo swojego kalectwa wędrując po okolicznych wioskach wyprasza z rodzin dzieci, aby pomóc im radzić sobie z ograniczeniami ślepoty. Usłyszawszy o Eriku zaprasza go do ośrodka, by opowieścią o swym życiu dodał odwagi dzieciom, które w swej ślepocie w świecie Tybetu czują się nikim. Najbardziej odrzucone z odrzuconych. Erik nie tylko przyjeżdża, ale przywozi ze sobą innych alpinistów. I pomysł zabrania szóstki najsilniejszych dzieci w Himalaje. Oto cel ich wędrówki: Lhakpa Ri, najłatwiejszy z siedmiotysięczników: Leży na drodze z Tybetu na Mount Everest. Każde z szóstki wybranych nastolatków dostaje swojego opiekuna. Doświadczonego alpinistę, który szkoli go przed wędrówką. Zanim jednak ruszą w góry poznajemy historię poszczególnych dzieci. Erik i Sabriye tracąc wzrok jako 12-latkowie mieli szczęście. Znaleźli oparcie w swoich rodzinach, ale los poszczególnych dzieci jest o wiele bardziej dramatyczny. Dziewczynka, w domu której wszyscy są niewidomi – ojciec i bracia. Marzy o widzących oczach. Na pięć minut, by zobaczyć twarz umierającej matki. Chłopiec, które wg słów matki był najbystrzejszy z dzieci w wiosce. Gdy stracił wzrok latami nie wychodził z domu. Rodzinę spotkała pogarda. W kalectwie syna widziano karę Boga. Czy też Tashi. Sprzedany przez rodziców ludziom, którzy bili go, jeśli nie wyżebrał dla nich na ulicy dość pieniędzy. On, najbardziej odrzucony, zdradzony przez najbliższych okazuje się najsłabszy podczas tej wyprawy.

Podczas wyprawy Sabriye Tenberken mówi do niewidomych nastolatków: szczyt nie jest ważny. Ważniejsze okazuje się doświadczenie bliskości rosnącej w miarę wspólnego przeżywania trudu i cierpienia. Ich rosnąca wiara w siebie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]