Ślimak łąkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ślimak łąkowy
Pseudotrichia rubiginosa
(Rossmässler, 1838)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada płucodyszne
Rząd trzonkooczne
Rodzina Hygromiidae
Rodzaj Pseudotrichia
Gatunek ślimak łąkowy
Synonimy
  • Helix rubiginosa Rossmässler, 1838
  • Perforatella rubiginosa (Rossmässler, 1838)
  • Tricheulota (Pseudotrichia) shadini Likharev, 1949
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ślimak łąkowy (Pseudotrichia rubiginosa) – gatunek ślimaka trzonkoocznego z rodziny Hygromiidae, wcześniej zaliczany do ślimakowatych (Helicidae). Jest to mały ślimak, którego średnica muszli wynosi od 6 do 8 mm. Muszla ma niskostożkowatą skrętkę, często bywa obwiedziona białym spiralnym paskiem i pokryta u żywych zwierząt delikatnymi włoskami, które po śmierci zwierzęcia odpadają.

Strzałka miłosna ślimaka łąkowego

Barwa muszli jest brązowa do brunatnej, otwór ostro zakończony.

Ślimak łąkowy występuje na całym obszarze Polski, oprócz Karpat i Sudetów. Żyje na wilgotnych łąkach, w zaroślach nad brzegami wód i na bagnach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Pseudotrichia rubiginosa. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rafał Wąsowski, Aleksander Penkowski: Ślimaki i małże Polski, Wydawnictwo Multico, 2003, ISBN 83-7073-347-6.