Ślimak zaroślowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ślimak zaroślowy
Arianta arbustorum
(Linnaeus, 1758)
Widać typowe cechy gatunkowe Arianta arbustorum
Widać typowe cechy gatunkowe Arianta arbustorum
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada płucodyszne
Rząd trzonkooczne
Rodzina ślimakowate
Rodzaj Arianta
Gatunek ślimak zaroślowy
Synonimy
  • Helix arbustorum Linnaeus, 1758
  • Helix rufescens Pennant, 1777
  • Cochlea unifasciata Da Costa, 1778
  • Helix alpicola Férussac, 1821
  • Helix canigonensis Boubée, 1833
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     Kraje Europy, w których stwierdzono występowanie gatunku

Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ślimak zaroślowy (Arianta arbustorum) – gatunek ślimaka płucodysznego z rodziny ślimakowatych (Helicidae), pospolity w wilgotnych lasach liściastych o gęstym podszycie. Jest szeroko rozprzestrzeniony w środkowej oraz północno-zachodniej Europie. W Polsce jest jednym z najpospolitszych ślimaków lądowych[2]. Ukrywa się pod opadłymi liśćmi, kamieniami, powalonymi drzewami oraz gałęziami. Chętnie wędruje po wilgotnym podłożu i wtedy go najłatwiej znaleźć.

Muszle Arianta arbustorum

Muszla[edytuj | edytuj kod]

Muszla bez dołka osiowego (podobnie jak u ślimaków z rodzaju Cepea) z białą wargą i brzegiem otworu lekko wywiniętym na zewnątrz (przy wardze może to sprawiać wrażenie ukrytego dołka osiowego). Skorupka łatwo, nawet u żywych osobników, traci swą wierzchnią konchiolinową warstwę, przez co zwłaszcza szczyt muszli (najstarsza część) ma białawe ubytki a znalezione skorupki martwych ślimaków mogą być całkiem białe. Ogólnie skorupka brunatna z licznymi jaśniejszymi plamkami i prążkami (po obwodzie skrętu). Zwykle większa powierzchnia jaśniejsza występuje na ostatnim skręcie, na wysokości wargi. Na pierwszym i drugim skręcie łatwo zauważyć pojedynczy, ciemno brunatny pasek.

Szerokość skorupki 18–25 mm, a wysokość 15–27 mm.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Arianta arbustorum alpicola
  • Arianta arbustorum arbustorum
  • Arianta arbustorum canigonensis
  • Arianta arbustorum picea
  • Arianta arbustorum pseudorudis
  • Arianta arbustorum repellini
  • Arianta arbustorum styriaca
  • Arianta arbustorum vareliensis

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Arianta arbustorum. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. III. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2008, s. 399. ISBN 978-83-88147-09-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Urbański J. Krajowe ślimaki i małże, Warszawa 1957.
  • Wąsowski R., Penkowski A., Ślimaki i małże Polski, Warszawa 2003, ISBN 83-7073-347-6