Śliwiec umbu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Śliwiec umbu
Spondias tuberosa Umbu.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd mydleńcowce
Rodzina nanerczowate
Rodzaj śliwiec
Gatunek śliwiec umbu
Nazwa systematyczna
Spondias tuberosa Arruda
Trav. Brazil 496 1816[2]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Śliwiec umbu (Spondias tuberosa) – gatunek drzewa z rodziny nanerczowatych. Pochodzi z północno-wschodniej Brazylii, gdzie rośnie w suchych lasach. Na korzeniach wykształca charakterystyczne bulwy gromadzące wodę i osiągające 20 cm średnicy[3]. Soczyste owoce tego gatunku, po dojrzeniu z niemal ciekłym miąższem są bardzo słodkie i aromatyczne. Oceniane jako najsmaczniejsze wśród przedstawicieli rodzaju[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo dorastające do 6 m wysokości. Korona parasolowata, o średnicy do 15 m.
Liście
Złożone, naprzemianległe. Zrzuca liście w czasie suszy.
Kwiaty
Białe, pachnące, miododajne, zebrane w wiechach o długości do 15 cm.
Owoc
Okrągły lub jajowaty pestkowiec o średnicy ok. 3 cm w kolorze zielonkawym.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Owoce, zwane w Brazylii umbú, są jadalne, spożywane w stanie naturalnym i wykorzystywane do sporządzania lodów, soków i popularnej umbuzady, napoju chłodzącego na bazie mleka. Na skalę przemysłową produkuje się butelkowane soki, galaretki, wino
  • Liście są jadalne, spożywane w postaci sałatek.
  • Bulwy o słodkim smaku, zwane batata-do-umbú znajdują zastosowanie w kuchni brazylijskiej do sporządzania deserów.
  • Niektóre części rośliny wykorzystuje się w medycynie ludowej[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-06-12].
  2. The Plant List (ang.). [dostęp 2011-06-12].
  3. Wielka Encyklopedia Przyrody. Rośliny kwiatowe. Warszawa: Muza SA, 1998, s. 306. ISBN 83-7079-778-4.
  4. Campbell, R.J.: South American Fruits Deserving Further Attention (ang.). 1996. [dostęp 2011-06-15].
  5. Revista Bahia Agricola (ang.). [dostęp 2011-06-12].