Śliwowica łącka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Butelka Śliwowicy Łąckiej
Żartobliwy "certyfikat" na butelce Śliwowicy
Sliwowica lacka.jpg

Śliwowica łącka – rodzaj śliwowicy produkowanej i rozprowadzanej poza legalnym rynkiem, mocny napój alkoholowy (do 70%) wytwarzany w sposób tradycyjny ze śliwek, przede wszystkim z odmiany Węgierka Zwykła. Ma charakterystyczny żółtawy kolor oraz zapach śliwek. Napój ten jest produkowany w gminie Łącko, znajdującej się na krawędzi Beskidu Sądeckiego i Wyspowego.

Na butelkach śliwowicy widnieje hasło: „Daje krzepę, krasi lica nasza łącka Śliwowica”[1].

Z uwagi na to, że jest to produkt nielegalny, nie ma możliwości rejestracji śliwowicy łąckiej jako produktu regionalnego[2].

Znak towarowy[edytuj | edytuj kod]

W roku 2011 Wspólny Znak Towarowy Gwarancyjny Śliwowica Łącka został zastrzeżony w Urzędzie Patentowym RP przez Stowarzyszenie Łącka Droga Owocowa i Urząd Gminy Łącko. Mogą go używać rolnicy i przedsiębiorcy produkujący i rozlewający śliwowice na terenie gminy Łącko za zgodą specjalnej kapituły[3].

Napój ten nie ma krajowego znaku akcyzy. Główne ośrodki produkcji łąckiej śliwowicy znajdują się w miejscowościach: Wola Piskulina, Maszkowice, Łącko, Czarny Potok, Kicznia, Czerniec, Kadcza, Zagorzyn.

Śliwowica łącka została uznana w 1989 przez urząd konserwatora zabytków w Nowym Sączu za niematerialne dobro kultury narodowej[1]. W dniu 10 października 2005 na Listę Produktów Tradycyjnych została wpisana w kategorii Napoje (alkoholowe i bezalkoholowe): „Śliwowica Łącka”[4].

Aspekt prawny[edytuj | edytuj kod]

Napój ten jako alkohol destylowany w warunkach domowych jest bimbrem, zatem produkcja oraz obrót są w Polsce nielegalne. Jednak wobec znacznej renomy i wysokiej jakości śliwowicy, lokalne władze nie ścigają tego procederu[5].

Jakość[edytuj | edytuj kod]

Łącka śliwowica uważana jest przez niektórych za najlepszy produkt w swojej klasie - w 2005 roku w Minnesocie otrzymała ona nagrodę za najlepszą śliwowicę świata[5]. Nieco gorzej bywa oceniana Passover slivovitz („Śliwowica paschalna”) - według krytyków zbyt długo leżakowana w dębowych beczkach, przez co podobno zatraca śliwkowy smak - oraz Blended - mieszanka destylatu śliwowicowego z maceratem ze śliwek, lub rozcieńczenie wodą do 50%.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Śliwowica łącka. www.sliwowica.net. [dostęp 2010-07-13].
  2. Dariusz Zalewski. Łącka śliwowica nie może być chroniona w Unii Europejskiej. „gazeta.pl Kraków”, 2005-02-24. 
  3. Regulamin Wspólnego Znaku Towarowego Gwarancyjnego, Łącka Droga Owocowa, 11-2012
  4. Łąckie produkty tradycyjne. Gmina Łącko. [dostęp 2010-07-13].
  5. 5,0 5,1 Jacek Kowalski. Daje krzepę, krasi lica nielegalna śliwowica. „Gazeta Wyborcza”, 2009-09-22. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]