Śliz pospolity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śliz pospolity
Barbatula barbatula[1]
(Linnaeus, 1758)
Śliz pospolity
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd karpiokształtne
Rodzina przylgowate
Rodzaj Barbatula
Gatunek śliz pospolity
Synonimy
  • Barbatula barbatulus Linnaeus, 1758
  • Barbatula oreas Jordan & Fowler, 1903
  • Cobitis barbatula Linnaeus, 1758
  • Cobitis barbatula pironae Nardo, 1866
  • Nemacheilus barbatulus Linnaeus, 1758
  • Nemacheilus barbatulus barbatulus Linnaeus, 1758
  • Nemacheilus barbatulus blackiana Bacescu-Mester, 1967
  • Nemacheilus barbatulus hispanica Lelek, 1987
  • Nemacheilus barbatulus markakulensis Men'shikov, 1939
  • Nemacheilus sibiricus Gratzianov, 1907
  • Nemachilus barbatulus Linnaeus, 1758
  • Nemachilus barbatulus caucasicus Berg, 1898
  • Nemachilus barbatulus taurica Kessler, 1877
  • Nemacheilus barbatulus tomianus Ruzsky, 1920
  • Nemachilus barbatulus vardarensis Karaman, 1928
  • Noemacheilus barbatulus Linnaeus, 1758
  • Noemacheilus barbatulus hispanica Bacescu-Mester, 1967
  • Noemacheilus barbulatus Linnaeus, 1758
  • Orthrias barbatulus Linnaeus, 1758
  • Orthrias oreas Jordan & Fowler, 1903
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Śliz pospolity[3], śliz[4], śliz zwyczajny[5] (Barbatula barbatula) – gatunek słodkowodnej ryby karpiokształtnej z rodziny przylgowatych (Balitoridae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Europa z wyjątkiem Włoch, Półwyspu Pirenejskiego, Grecji, północnej Szkocji, Norwegii, północnej Szwecji i Finlandii, przez Azję do Chin. W Polsce pospolity w rzekach górskich.

Występuje w rzekach, zarówno nizinnych jak i górskich, oraz w wodach stojących. Żyje przy dnie, ukryty wśród kamieni, korzeni i pod nawisami brzegowymi. Odporny na zanieczyszczenie wody.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga 12–18 (21) cm długości. Ciało mocno wydłużone, pokryte grubą warstwą śluzu, brzuch spłaszczony. 4 wąsiki w środkowej części wargi górnej i 2 w kącikach ust. Płetwy grzbietowa i ogonowa mają równo ścięte krawędzie.

Ubarwienie grzbietu i boków szarobrązowe bądź brązowozielone z ciemniejszymi plamami, brzuch biały lub żółtawy. Płetwy pokryte rzędami ciemnych plamek.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się larwami owadów wodnych i nicieniami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Trze się od III do V na piaszczystym lub kamienistym podłożu. Tarło odbywa się porcyjnie, samica składa ikrę na żwirze lub kamieniach. Złożona ikra jest strzeżona przez samca.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty częściową ochroną gatunkową[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Barbatula barbatula w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Barbatula barbatula. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  4. Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, seria: Mały słownik zoologiczny.
  5. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 7 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2014 r. Nr 1348, poz. 1348)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barbatula barbatula. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 25 marca 2009]