Śmiłowicze

Śmiłowicze
Dzielnica Tatarów w Śmiłowiczach
Państwo	Białoruś
Obwód	miński
Wysokość	156 m n.p.m.
Populacja (2010) • liczba ludności	4600
Kod pocztowy	223216
Położenie na mapie Białorusi Śmiłowicze
53°45′N 28°01′E
Multimedia w Wikimedia Commons

Śmiłowicze (biał. Смілавічы) – osiedle typu miejskiego na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie czerwieńskim nad Wołmą, dopływem Świsłoczy, położone 27 km na południowy wschód od Mińska; 4,6 tys. mieszkańców (2010).

W latach sześćdziesiątych XVII wieku Marcjan Aleksander Ogiński wzniósł tu zamek obronny i cerkiew pw. Wniebowzięcia Pańskiego. W roku 1757 dobra śmiłowickie zostały sprzedane przez hetmana wielkiego litewskiego Michała Kazimierza Ogińskiego sędziemu Stanisławowi Moniuszce. Jego wnuk za młodu lubił ponoć wsłuchiwać się w melodię kuranta wygrywaną przez stojący w sieni zamkowej zegar.

Po Moniuszkach dobra przejęli Wańkowiczowie, którzy przebudowali zamek na pałac, w którym znalazły się meble po królu Stanisławie Auguście, archiwa Ogińskich, Moniuszków, Wańkowiczów i Broel-Platerów, starodruki i obrazy Walentego Wańkowicza.

W Śmiłowiczach znajdował się także kościół św. Wincentego à Paulo i klasztor zgromadzenia misjonarzy.

Galeria

• 

  Cerkiew św. Grzegorza

• 

  Pałac Wańkowiczów (L) i zamek (przed 1917)

• 

  Ruiny zamku obecnie

• 

  Tatarski mizar

Bibliografia

• Antoni Urbański: Kresowe siedziby polskie, które uległy zagładzie: Śmiłowicze, "Tygodnik Ilustrowany" nr 2, 14 stycznia 1928, Warszawa, s.45

Zobacz też

• gmina Smiłowicze

Linki zewnętrzne

• Smiłowicze w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X (Rukszenice – Sochaczew) z 1889 r.
• Śmiłowicze, strona nieoficjalna (ros.)