Śmierć Iwana Iljicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śmierć Iwana Iljicza
Смерть Ивана Ильича
{{{nazwa}}}
Strona tytułowa wydania z 1895 roku
Autor Lew Tołstoj
Język rosyjski
Data I wyd. 1886
Typ utworu nowela
Data I wyd. polskiego 1890

Śmierć Iwana Iljicza (ros. Смерть Ивана Ильича) – nowela Lwa Tołstoja opublikowana po raz pierwszy w 1886 roku. Utwór należy do najwybitniejszych osiągnięć tego autora w zakresie prozy psychologicznej[1].

Nowela była też publikowana w języku polskim pod alternatywnym tytułem Śmierć sędziego Gołowicza.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem noweli jest sędzia Iwan Iljicz Gołowin. Akcja rozpoczyna się na jego pogrzebie, na którym spotykają się jego rodzina i koledzy z pracy. Dowiadujemy się, że zmarł po ciężkiej chorobie. W następnych rozdziałach autor opisuje dzieje jego życia, a w końcu historię jego choroby, która dopadła go nagle u szczytu kariery. Choroba połączona z cierpieniami fizycznymi i psychicznymi uzmysławia mu, że jego życie nie było takie jakie powinno być.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lew Tołstoj Opowiadania i nowele, wyd. Ossolineum, Warszawa 1985 (wstęp Ryszard Łużny)

Przypisy

  1. Lew Tołstoj Opowiadania i nowele, wyd. Ossolineum, Warszawa 1985 (wstęp Ryszard Łużny), str. LXXXVII.