Śmierć Marii (obraz Caravaggia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Śmierć Marii (Zaśnięcie Marii)
Śmierć Marii (Zaśnięcie Marii)
Malarz Caravaggio
Rok wykonania 1601-1605/1606
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 369 x 245 cm
Muzeum Luwr

Śmierć Marii (lub Zaśnięcie Marii) – obraz namalowany w 1601 przez włoskiego artystę barokowego Caravaggia. Dzieło powstało na zlecenie karmelitów bosych, którym papież Klemens VIII przydzielił nowo powstały kościół Santa Maria della Scala in Trastevere.

Tematyka[edytuj | edytuj kod]

Caravaggio, malując swój obraz oparł się na apokryficznej opowieści zawartej w tzw. Złotej legendzie. Według niej, w dniu śmierci Marii apostołowie rozproszeni po świecie, w cudowny sposób stanęli u jej łoża śmierci w Jerozolimie i byli obecni przy jej pogrzebie.

Obraz ukazuje 11 uczniów zebranych wokół zmarłej przed chwilą Marii, której ciało zostało przykryte brązowym płaszczem.

Scena rozgrywa się w pustym pomieszczeniu z łóżkiem, krzesłem i misą. Jedyną ozdobą tego otoczenia jest czerwona zasłona, przewieszona przez belkę pod sufitem. Matka Boska ma na sobie suknię ubogiej kobiety z Zatybrza, leży na prostym drewnianym łożu. Niekonwencjonalna, odważna czerwień sukni koresponduje z czerwoną zasłoną pod sufitem, której fałdy nawiązują z kolei do draperii brązowego płaszcza przykrywającego ciało. Światło padające z lewej strony oświetla twarze zebranych, koncentrując się na postaci zmarłej Marii.

Wydźwięk dzieła[edytuj | edytuj kod]

Magdalena przypomina o kobietach, którymi opiekował się kościół Santa Maria della Scala. Całość nastrojem przypomina skromny pogrzeb, jaki mógłby się odbyć na otaczającym kościół Zatybrzu.

Zleceniodawcy nigdy nie zakupili obrazu[1]. Uznali go za rozwiązły, niestosowny, a całość przedstawienia za zbyt szorstką i ubogą. Ciało zmarłej wyglądało tak, jakby śmierć przyszła po chorobie. Na pierwszym planie widoczna jest misa z octem przygotowana do umycia ciała, co było sprzeczne z ideą zmartwychwstania. Ponadto do namalowania postaci Magdaleny pozowała [1] Prostytutka. Obraz uznano za bluźnierczy[2]. Karmelitów irytował zapewne również fakt, że obraz wzbudził ogromne zainteresowanie w środowisku artystycznym. Obraz za radą Petera Paula Rubensa został zakupiony dla kolekcji Wincentego Gonzagi, księcia Mantui. W 1628 roku został pozyskany przez króla Karola I, po jego śmierci trafił do kolekcji paryskiego bankiera Jabacha. Ostatecznie w 1671 roku, za sprawą Ludwika XIV trafił do Luwru[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Louvre.fr: Death of the Virgin (ang.). [dostęp 2013-06-05].
  2. G. Lambert Caravaggio s. 64.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Langdon H., Caravaggio: A life
  • Gilles Lambert Caravaggio, wyd. Edipresse, Warszawa 2005, ISBN 83-89571-93-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]