Śmierciożercy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Śmierciożercy mieli wypalony mroczny znak na lewym przedramieniu

Śmierciożercy (ang. Death Eaters) – postacie fikcyjne, poplecznicy Lorda Voldemorta, pojawiający się w cyklu J. K. Rowling Harry Potter.

Śmierciożercy to grupa czarodziejów, której członkowie zawsze twierdzą, że są czystej krwi, najczęściej pochodzących z rodów o długiej tradycji. Byli siłą wykonawczą planów Voldemorta – wykonywali najtrudniejsze zadania, zlecone im przez swojego przywódcę. To oni przyczynili się do wielu cierpień i śmierci zarówno mugoli, jak i czarodziejów.

Po upadku Voldemorta wielu z nich zostało wyłapanych przez aurorów, osądzonych i zesłanych do Azkabanu, inni zginęli, a niektórzy wrócili, twierdząc, że Voldemort rzucił na nich Zaklęcie Niewybaczalne Imperius i opanował ich umysły.

Gdy Voldemort powrócił, większość śmierciożerców ponownie poparła Czarnego Pana. Część zrobiła to jednak tylko z obawy przed jego gniewem. Wierni śmierciożercy zostali wynagrodzeni przez Voldemorta, a tych, którzy go zdradzili, spotkały cierpienia, lecz potem ich pan znowu był dla nich łaskawy.

Część śmierciożerców przynależy także do grup szmalcowników czyli magów, którzy wyłapują zdrajców krwi oraz mugolaków, czyli czarowników urodzonych w rodzinach mugolskich.

Ważniejsi śmierciożercy[edytuj | edytuj kod]

Avery[edytuj | edytuj kod]

Avery[1] – po upadku Voldemorta przekonał Ministerstwo, że był pod wpływem zaklęcia Imperius. Po powrocie Voldemorta przyłączył się do swego pana, jednak nie wykonywał zbyt dobrze obowiązków. Już na cmentarzu był torturowany za niewierność, później przekazał Voldemortowi informacje na temat przepowiedni, za co został nagrodzony. Został pokonany w Ministerstwie i zesłany do Azkabanu.

Regulus Black[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Ród Blacków, w sekcji Regulus Black.

Regulus Arkturus Black – syn Walburgii i Oriona Blacków, brat Syriusza, pan Stworka.

Alecto Carrow[edytuj | edytuj kod]

Alecto Carrow
Płeć kobieta
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Aktor Suzanne Toase
Debiut Harry Potter i Książę Półkrwi

Alecto Carrow – siostra Amycusa. W VII tomie nauczała mugoloznawstwa w Hogwarcie. Była znienawidzona przez uczniów z różnych domów w Hogwarcie, jednak była lubiana przez Ślizgonów. Na jej lekcjach uczniowie byli zmuszani do wysłuchiwania, iż mugole są jak zwierzęta i że trzeba ich wybić. Często wraz z bratem stosowała wobec sprzeciwiających się jej poglądom uczniów okrutne kary w postaci zaklęć niewybaczalnych.

Amycus Carrow[edytuj | edytuj kod]

Amycus Carrow
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Aktor Ralph Inesson
Debiut Harry Potter i Książę Półkrwi

Amycus Carrow – brat Alecto Carrow, przysadzisty mężczyzna o rozbieganym spojrzeniu i ordynarnym głosie. Był zgarbiony, miał bladą, ziemistą twarz i małe oczy. W VI tomie był jednym ze śmierciożerców obecnych na szczycie Wieży Astronomicznej w chwili śmierci Dumbledore'a.

W VII tomie uczył w Hogwarcie obrony przed czarną magią, a właściwie czarnej magii. Być może był jednym z zastępców dyrektora, Severusa Snape'a, którego zastąpił na stanowisku nauczyciela. Rozkazywał rzucać swoim uczniom zaklęcie Cruciatus na tych, którzy dostali szlaban. Poranił Neville'a Longbottoma za odmowę rzucenia tego zaklęcia. Opluł Minerwę McGonagall w twarz, w wyniku czego Harry użył wobec niego zaklęcia Cruciatus.

Bartemiusz Crouch Junior[edytuj | edytuj kod]

Barty Crouch Jr.
Rodzice Bartemiusz Crouch Senior i pani Crouch
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Aktor David Tennant
Debiut Harry Potter i Czara Ognia

Bartemiusz Crouch Junior. (ur. 1962, zm. 24 czerwca 1995; data śmierci to data wyssania duszy przez dementora) – syn Barty'ego Croucha seniora. Jeden z najwierniejszych śmierciożerców.

Do Azkabanu trafił za udział w torturowaniu Alicji i Franka Longbottomów. Na dożywotnie więzienie skazał go w pokazowym procesie własny ojciec. Matka młodego przestępcy tak kochała złego syna, że w czasie wizyty w więzieniu dokonano zamiany: ona została w celi, natomiast on wyszedł w jej przebraniu. Dementorzy nie spostrzegli różnicy, ponieważ nie posiadają zmysłu wzroku. Na wszelki wypadek jednak więźniarka otrzymała eliksir wielosokowy, który zażywała aż do śmierci. Pan Crouch upozorował mały, zamknięty dla innych pogrzeb – społeczeństwo nie poznało mrocznej tajemnicy wysokiego urzędnika. Gdy w Azkabanie zmarła pani Crouch, myślano, że umarł skazany. O ile wcześniej Barty Crouch junior był znienawidzony, to teraz zaczęto mówić o nim z sympatią. Jego ojciec stracił popularność w sondażach, przez co nie objął stanowiska ministra magii.

Młodego fana czarnej magii trudno było kontrolować. Ojciec trzymał go w domu pod opieką skrzatki, ale zabrał go na mistrzostwa świata w Quidditchu. Tam Barty junior wymknął się ojcu i wyczarował Mroczny Znak. Od tego czasu Crouch w ogóle nie wypuszczał syna z domu. Więźniowi przybył z pomocą jego pan, Lord Voldemort. Wdarł się do domu i rzucił na Barty'ego seniora zaklęcie Imperius. Młody Crouch podszył się pod Alastora Moody'ego i objął stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią w Hogwarcie. Pracował tam w rzeczywistości dla Voldemorta, obserwując wszystkich i tak kierując sytuacją, aby to właśnie Harry dotknął pucharu Turnieju Trójmagicznego zamienionego w świstoklik i przeniósł się na cmentarz w Little Hangleton, gdzie krew Pottera pozwoliła Czarnemu Panu odzyskać ciało i moc. Gdy Harry pokrzyżował plany Voldemorta i uciekł, Barty Crouch junior próbował sam go zabić. Przeszkodził mu w tym Albus Dumbledore: uratował Harry'ego i ponadto zmusił śmierciożercę do wypicia Veritaserum. Wtedy dopiero okazało się, jak niebezpiecznym człowiekiem był Crouch junior. Nie tylko spiskował przeciwko Harry'emu, ale także trzymał w kufrze Szalonookiego Moody'ego i zabił swojego ojca, którego ciało zamienione w kość zakopał na grządce Hagrida. Gdy Dumbledore zostawił związanego Croucha pod strażą profesor McGonagall, wpadł tam Korneliusz Knot, minister magii wraz z dementorem, który miał być jego ochroną. Istota natychmiast rzuciła się na Croucha i wyssała z niego duszę.

Antonin Dołohow[edytuj | edytuj kod]

Antonin Dołohow
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Durmstrang
Zajęcie Śmierciożerca
Aktor Arben Bajraktaraj
Debiut Harry Potter i Czara Ognia

Antonin Dołohow – śmierciożerca pochodzący z Bułgarii. Wraz z pięcioma innymi zwolennikami Lorda Voldemorta zabił braci Molly Weasley – Fabiana i Gideona Prewettów. Został pojmany wkrótce po schwytaniu Igora Karkarowa, który podczas swojego procesu oskarżył go o torturowanie mugoli i przeciwników Voldemorta.

Dołohow nie wyparł się swojego mistrza nawet w czasie odsiadywania wyroku w Azkabanie. Uciekł z Azkabanu podczas masowej ucieczki. W czasie bitwy w Departamencie Tajemnic, Dołohow trafił Hermionę za pomocą nieznanego zaklęcia. Hermiona przeżyła, ale przytomność odzyskała dopiero w skrzydle szpitalnym. Dołohow pokonał w pojedynku Szalonookiego, a następnie próbował użyć tego samego tajemniczego zaklęcia wobec Harry'ego Pottera, ale ten zablokował je, za pomocą Zaklęcia Tarczy. Gdy Dołohow próbował użyć zaklęcia wobec Syriusza, Harry obezwładnił go, za pomocą Zaklęcia Pełnego Porażenia Ciała. Po bitwie Dołohow został aresztowany i wrócił do Azkabanu, jednak rok później był ponownie na wolności. W VII tomie Dołohow natknął się na Harry'ego, Rona i Hermionę, w londyńskiej kawiarni, przy Tottenham Court Road. Po krótkim pojedynku został pokonany. W czasie Bitwy o Hogwart pojedynkuje się z Deanem Thomasem i zabija Remusa Lupina, sam zostaje później zabity przez Filiusa Flitwicka – profesora zaklęć.

Igor Karkarow[edytuj | edytuj kod]

Igor Karkarow
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Durmstrang
Zajęcie Dyrektor Durmstrangu
Aktor Predrag Bjelac
Debiut Harry Potter i Czara Ognia

Igor Karkarow – były śmierciożerca pochodzący z Bułgarii. Do końca IV tomu pełnił funkcję dyrektora Durmstrangu, gdzie podobno uczył czarnej magii. Był lekko fałszywie uprzejmy i nietolerancyjny oraz despotyczny. Jego ulubieńcem był zakłopotany faworyzowaniem Wiktor Krum.

Uniknął trafienia do Azkabanu, bo wydał wielu śmierciożerców np. Barty'ego Croucha Jr., który brał udział w torturach Longbottomów przez rzucenie Cruciatusa. Twierdził także, że sługą Czarnego Pana jest również Severus Snape, lecz Dumbledore wstawił się za nauczycielem eliksirów. Odtąd lękał się, by Czarny Pan nie odzyskał mocy. Gdy Mroczny Znak na jego ramieniu dał znać, że jego obawa się spełniła, uciekł z Hogwartu.

Zginął w VI tomie, czego dowiadujemy się od Remusa Lupina na początku szóstego rozdziału:

Znaleźli też ciało Igora Karkarowa w jakiejś chałupie na północy, był nad nią Mroczny Znak.


Bellatriks Lestrange[edytuj | edytuj kod]

Bellatriks Lestrange
Rodzice Cygnus Black i Druella Rosier
Płeć kobieta
Magiczność czarownica
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Aktor Helena Bonham Carter
Debiut Harry Potter i Czara Ognia

Bellatriks Lestrange (19512 maja 1998) – córka Cygnusa Blacka i Druelli Black (z domu Rosier). Siostra Andromedy Tonks i Narcyzy Malfoy. Żona Rudolfa Lestrange. Była też kuzynką Syriusza Blacka – ojca chrzestnego Harry'ego Pottera. Zawsze była okrutna i gotowa na każde poświęcenie dla swojego pana.

Jedna z niewielu osób, które nie wyparły się Voldemorta. Została skazana na dożywotni pobyt w Azkabanie za doprowadzenie do szaleństwa i utraty zmysłów Alicję i Franka Longbottomów, skąd została jednak wypuszczona razem ze wspólnikami przez dementorów.

Z jej ręki zginął Syriusz Black podczas walki w Departamencie Tajemnic w V tomie. Podczas tej samej bitwy pokonała w walce Nimfadorę Tonks i Alastora Moody'ego. W przeciwieństwie do swoich wspólników nie została złapana przez Albusa Dumbledore'a, a ostatecznie zabrał ją ze sobą uciekający Voldemort.

W rezydencji Malfoyów torturuje Hermionę, a na końcu tej akcji zabija skrzata Zgredka rzutem noża, który trafia skrzata w serce.

W Bitwie o Hogwart zabiła swoją siostrzenicę, Nimfadorę Tonks. Próbowała też zaatakować Ginny, lecz przeszkodziła jej w tym Molly Weasley. Podczas pojedynku Molly uderza ją zaklęciem prosto w pierś i Bellatriks ginie na miejscu.

Różdżka: orzech i włókno ze smoczego serca. Dwanaście i trzy czwarte cala. Sztywna. Wyprodukowana przez Ollivandera. Bellatriks straciła ją w 1998 roku, zabrał ją Harry Potter.

Rudolf Lestrange[edytuj | edytuj kod]

Rudolf Lestrange
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Debiut Harry Potter i Czara Ognia

Rudolf Lestrange – mąż Bellatriks Black. W przeciwieństwie do swego młodszego brata, Rabastana, miał brązowe oczy, bujną brodę i śniadą karnację.

Został osadzony w Azkabanie za torturowanie Franka i Alicji Longbottomów, ale uciekł podczas masowej ucieczki wraz z innymi sługami Czarnego Pana. Lestrange został złapany w ministerstwie razem ze swoim bratem – Rabastanem.

Rabastan Lestrange[edytuj | edytuj kod]

Rabastan Lestrange
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Debiut Harry Potter i Czara Ognia

Rabastan Lestrange – młodszy brat Rudolfa Lestrange i szwagier Bellatriks Black. Tak jak on był w Slytherinie. Był szczupłym mężczyzną o długich, mocno rudych włosach, sięgających do ramion. Oczy miał szare, a cerę bladą.

Został skazany wraz z bratem, Bellatriks Lestrange i Bartym Crouch juniorem, i zesłany do Azkabanu, za użycie jednego z zaklęć niewybaczalnych (Cruciatus) wobec Alicji i Franka Longbottomów (rodziców Neville'a), przez co trafili oni do Szpitala Świętego Munga. Wykazał się nieco większą mądrością niż jego brat, bowiem zacierał ślady, przez co nie udowodniono mu innych przestępstw (np. torturowanie i zabijanie mugoli).

Walden Macnair[edytuj | edytuj kod]

Walden Macnair
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie kat, śmierciożerca
Aktor Peter Best
Debiut Harry Potter i więzień Azkabanu

Walden Macnair – był pracownikiem Ministerstwa Magii, gdzie wykonywał obowiązki kata. Miał wykonać wyrok śmierci na hipogryfie Hardodziobie w III tomie. Po odrodzeniu się Voldemorta, stanął przy jego boku. Voldemort obiecał mu, że wkrótce dostarczy mu o wiele lepsze ofiary.

W V tomie zostaje wysłany przez Lorda Voldemorta z misją przekonania olbrzymów do współpracy, co najprawdopodobniej zakończyło się sukcesem. Potem walczy w Departamencie Tajemnic.

W VII tomie zostaje zabity przez Hagrida.

Draco Malfoy[edytuj | edytuj kod]

Draco Malfoy – syn Narcyzy i Lucjusza Malfoyów, urodzony w 1980 roku. Czystokrwisty uczeń Slytherinu w Hogwarcie. Jego ojciec chciał, aby chodził do Dumstrangu, ale matka powiedziała, że to za daleko od domu. Największy szkolny wróg Harry'ego Pottera. Jego ulubionym nauczycielem był Severus Snape. W drugiej części zdobywa posadę szukającego w drużynie Quidditcha.

Lucjusz Malfoy[edytuj | edytuj kod]

Lucjusz Malfoy
Rodzice Abraxas Malfoy i pani Malfoy
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Aktor Jason Isaacs, Tony Coburn jako młody Lucjusz Malfoy
Debiut Harry Potter i Komnata Tajemnic

Lucjusz Malfoy – syn Abraxasa Malfoya zmarłego na smoczą ospę. Jest ojcem Draco Malfoya i mężem Narcyzy (z domu Black). Urodził się w 1954 roku. Należał do Slytherinu. Mieszkał w dworku w Wiltshire.

Jak każdy Malfoy szczycił się, iż jest czystej krwi i nienawidził dzieci mugoli. Jego skrzatem domowym był do 1993 roku Zgredek (został uwolniony od Malfoya dzięki Harry'emu).

Ubiera się w długi płaszcz i chodzi z laską, w której miał ukrytą różdżkę. Używał czarnej magii. Dawał łapówki, przez co miał duże wpływy w świecie czarodziejów. W V tomie został zesłany do Azkabanu, za co Czarny Pan zabiera jego syna i zleca mu zabicie Albusa Dumbledore'a.

W II części Lucjusz podrzucił Ginny Weasley dziennik Lorda Voldemorta w księgarni Esy i Floresy, który w VI tomie okazał się być horkruksem. Złapano go w Ministerstwie Magii podczas walki z Harrym i jego przyjaciółmi i osadzono w Azkabanie, z którego potem uciekł po przyłączeniu się dementorów do Czarnego Pana.

Uwolniony w VII tomie przez Voldemorta. Czarny Pan chcąc zabić Harry'ego, ale nie chcąc, aby znów powtórzyło się priori incantatem, zabiera jego różdżkę podczas nalotu na Harry'ego, gdy ewakuowano go do Nory. Pod koniec tomu zaczął bać się o życie Dracona, prosząc Voldemorta, aby pozwolił mu iść do zamku i znaleźć Harry'ego (był to pretekst, w rzeczywistości chciał się upewnić czy jego syn żyje).

Nott[edytuj | edytuj kod]

Nott – po powrocie Voldemorta znów stanął po jego stronie. Był pierwszym śmierciożercą pokonanym w Ministerstwie Magii (oszołomiła go Hermiona Granger), następnie został zesłany do Azkabanu. Ma syna w Hogwarcie, Teodora, który jest w tej samej klasie co Draco Malfoy.

Peter Pettigrew[edytuj | edytuj kod]

Peter Glizdogon Pettigrew
szczur Parszywek
Płeć mężczyzna
Szkoła Hogwart
Dom Gryffindor
Zajęcie śmierciożerca
Inne cechy i umiejętności animag (nielegalnie)
Aktor Timothy Spall, Charles Hughes (jako nastoletni Peter)
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Peter Pettigrew (1960 – 7 marca 1998) – gruby, niski mężczyzna o mysich włosach. Jego szkolni koledzy, James Potter, Remus Lupin i Syriusz Black, byli dla niego największymi idolami. Był animagiem, zamieniał się w szczura, od tego pochodzi jego szkolny przydomek: Glizdogon. Trafiwszy pod dach Weasleyów pełnił rolę zwierzęcia domowego, choć jak na szczura wydawał się być bardzo stary; brakowało mu też jednego palca.

Za namową Syriusza Blacka, James Potter mianował Petera swoim Strażnikiem Tajemnicy, jednak Pettigrew, gdy tylko nadarzyła się okazja, zdradził swoich przyjaciół Voldemortowi.

Gdy Syriusz Black go wytropił, stojąc na środku ulicy, krzyknął: Syriuszu, jak mogłeś?! (starając się upozorować, że to Black zdradził Potterów), po czym jednym zaklęciem zabił dwunastu mugoli, a sam zamienił się w szczura i uciekł do kanału. Znaleziono po nim tylko palec (który sam sobie obciął), a Syriusz wylądował w Azkabanie.

Następnie Peter trafił do rodziny Weasleyów jako Parszywek, ukochany szczur Percy'ego, a później Rona, gdzie rezydował łącznie przez dwanaście lat.

W III tomie Syriusz, odsiadując wyrok w Azkabanie, poznaje Petera w gazecie, siedzącego na ramieniu Rona. Po wydostaniu się z więzienia Syriusz, wdarł się do dormitorium w Hogwarcie w celu zabicia Petera. Plan się nie udał przez Rona, który widząc go wszczął alarm. Parszywek ucieka wówczas od Rona pozorując własną śmierć z ręki Krzywołapa, który poprawnie wyczuwał w Parszywku coś dziwnego.

6 czerwca 1994 Remus Lupin i Syriusz zmusili go, by przemienił się z powrotem w człowieka i przyznał się do zdrady, dzięki czemu Harry mógł uwierzyć w niewinność Syriusza. W odwecie za zdradę przesłuchujący chcieli go zabić, jednakże Harry stanął w jego obronie tłumacząc to tym, że jego ojciec nie chciałby mieć morderców za przyjaciół.

Mimo okazanej przez Harry'ego łaski Peter przy najbliższej okazji zamienił się ponownie w szczura i zbiegł znajdując schronienie u Voldemorta. 24 czerwca 1995 za pomocą różdżki Voldemorta zabił na jego polecenie Cedrika Diggory'ego. Odprawiając zaś odpowiedni rytuał, pomógł Czarnemu Panu w odzyskaniu ciała, za co otrzymał nową, srebrną dłoń, w miejsce odciętej przez siebie podczas rytuału, a potrzebnej do stworzenia eliksiru umożliwiającego odzyskanie ciała przez Voldemorta.

Glizdogon w V i VI tomie występował marginalnie i nie odegrał żadnej roli (w Zakonie Feniksa jedynie we wspomnieniu Snape'a).

W VII tomie walczy z Harrym i Ronem w piwnicy dworu Malfoya. Gdy ma już udusić Harry'ego, ten przypomina mu o długu wdzięczności, przez co Glizdogon okazuje mu łaskę i cofa rękę. Za to ona zabija go przez uduszenie.

Różdżka: Kasztanowiec i włókno ze smoczego serca. Wyprodukowana przez Ollivandera. Peter stracił ją w 1998 roku, zabrał ją mu Ron Weasley.

Ciekawostka: Peter był jedynym śmierciożercą, który w dzieciństwie należał do Gryffindoru.

Augustus Rookwood[edytuj | edytuj kod]

Augustus Rookwood – pracował jako niewymowny w Departamencie Tajemnic. Jako szpieg Voldemorta, przekazywał mu wiele informacji z samego Ministerstwa Magii. Jednym z jego nieświadomych informatorów był Ludo Bagman.

Jego nazwisko podał Ministerstwu podczas swojego procesu Igor Karkarow, posądzając go o stworzenie siatki szpiegowskiej w ministerstwie i poza nim. Rookwood został wysłany do Azkabanu, z którego uciekł podczas masowej ucieczki. Podczas bitwy o Hogwart walczy z Percym Weasleyem, a następnie zostaje pokonany przez Aberfortha Dumbledore'a.

Evan Rosier[edytuj | edytuj kod]

Evan Rosier (zm. ok. 1980) – jeden z ważniejszych śmierciożerców. Prawdopodobnie wujek (od strony matki Druelli) Narcyzy, Bellatriks i Tonks.

W IV tomie Harry dowiaduje się za pomocą myślodsiewni Dumbledore'a, że Rosier został zabity przez aurora Szalonookiego Moody'ego. W potyczce z nim Moody stracił część swojego nosa.

Thorfinn Rowle[edytuj | edytuj kod]

Thorfinn Rowle
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Aktor Rod Hunt
Debiut Harry Potter i Książę Półkrwi

Thorfinn Rowle – pojawia się jedynie w VI tomie i VII tomie. Jest to muskularny blondyn. Na jego ustach zawsze błąka się złośliwy uśmieszek. Posiada tatuaż na prawym przedramieniu, a jako naszyjnik nosi kieł nawiązany na rzemyk.

Był w VI tomie na szczycie wieży astronomicznej, kiedy zginął Dumbledore.

Wraz z Antoninem Dołohowem pod przebraniem dwóch krzepkich robotników zaatakowali Harry'ego Pottera, Hermionę Granger oraz Ronalda Weasleya w kawiarni przy Tottenham Court Road po tym jak Hermiona wymówiła imię Voldemorta. Nie udało im się pojmać Pottera za co zostali ukarani.

Selwyn[edytuj | edytuj kod]

Selwyn – jeden z najmniej znanych śmierciożerców. Pojawia się epizodycznie w VII tomie, a dokładniej w czwartym rozdziale zatytułowanym "Siedmiu Potterów". Wtedy to brał razem z innymi śmierciożercami udział w ataku na "Potterów", czyli Harry'ego, Rona, Freda, George'a, Fleur, Hermionę i Mundungusa Fletchera. Ostatnich sześciu zostało "zamienionych" poprzez eliksir wielosokowy w Harry'ego. W tym czasie Voldemort kazał mu oddać swoją różdżkę, ponieważ ta którą pożyczył od Lucjusza Malfoya została zniszczona.

W Ministerstwie Magii, Hermiona "zamieniona" w Mafaldę Hopkirk zwróciła uwagę na medalion noszony przez Dolores Umbridge. Umbridge twierdziła, iż znak węża na medialionie oznacza "Selwyn", czyli jedną z ostatnich czarodziejskich rodzin czystej krwi. Oczywiście kłamała. Później razem z Traversem został wezwany przez Ksenofiliusa Lovegooda. Ksenofilius twierdził, że w jego domu jest Harry Potter, mężczyźni jednak nie wierzyli mu, bo byli zdenerwowani i sarkastyczni.

Zginął w potyczce z aurorami, najprawdopodobniej w bitwie o Hogwart.

Stan Shunpike[edytuj | edytuj kod]

Stanley Shunpike – konduktor w Błędnym Rycerzu. W VI tomie został aresztowany po nalocie na jego dom w Clapham pod zarzutem śmierciożerstwa, co miało pokazać, że Ministerstwo Magii walczy z śmierciożercami. Harry i Dumbledore sądzili wtedy, że jest niewinny. W VII, podczas ewakuacji Harry'ego z Privet Drive 4, Stan był jednym ze śmierciożerców, którzy ścigali Pottera. Był on jednak, jak przypuszczano, pod działaniem klątwy Imperius.

Severus Snape[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Severus Snape.

Travers[edytuj | edytuj kod]

Travers
Płeć mężczyzna
Magiczność półkrwi
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Debiut Harry Potter i Czara Ognia

Travers – wysoki, szczupły, o siwych włosach i grubych okularach. Pierwszy raz pojawia się w IV tomie, kiedy to Igor Karkarow oskarża go o zabicie Marleny McKinnon i jej rodziny.

Później jest o nim mowa w VII tomie. Kingsley Shacklebolt powiedział, że śmierciożercy opadł kaptur podczas ucieczki z Privet Drive.

Travers jest też wspominany przez Harry'ego i Hermionę kiedy przyjechali oni do Ministerstwa Magii w celu poszukiwania medalionu, horkruksa zawłaszczonego przez Dolores Umbridge. Dolores zapytała wtedy Hermionę, zamienioną dzięki eliksirowi wielosokowemu w Mafaldę Hopkirk, czy jeśli Travers wysłał ją to czy pracuje on w biurze ds. Niewłaściwego Użycia Magii na wyższym poziomie niż Mafalda.

Travers wraz z innym śmierciożercą Selwynem odpowiedział na wezwanie Ksenofiliusza Lovegooda. Byli rozdrażnieni i sarkastyczni, ponieważ Ksenofiliusz wezwał ich już po raz trzeci. Podczas gdy Loovegood zapewniał ich, że Harry Potter jest w jego domu, oni nie wierzyli mu, myśleli, iż chce tylko uwolnić swoją córkę Lunę.

Travers był na ulicy Pokątnej gdy Hermiona, Ron, Harry i Gryfek zamierzali włamać się do Gringotta. Kiedy Hermiona została zamieniona w Bellatriks Lestrange, był zaniepokojony i nieufny w stosunku do niej, wyczuł, że dzieją się dziwne rzeczy i z tego powodu Harry musiał rzucić na niego klątwę Imperius. Zgodnie z rozkazami Pottera, śmierciożerca jechał z nimi do tunelów, następnie "wyłączył" go spod działania klątwy i uciekł.

Jest uczestnikiem drugiej Bitwy o Hogwart, gdzie walczy z Parvati Patil.

Yaxley[edytuj | edytuj kod]

Yaxley
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie śmierciożerca
Aktor Peter Mullan
Debiut Harry Potter i Książę Półkrwi

Yaxley – śmierciożerca o brutalnej twarzy. Uczestniczył w bitwie, w której Albus Dumbledore został zamordowany przez Snape'a. Jest jednym z bardziej znaczących śmierciożerców, szpieg Voldemorta w Ministerstwie Magii, rywal Snape'a i przyjaciel Dołohowa.

W 7. części, Yaxley sprzecza się ze Snape'em o poprawną datę opuszczenia Privet Drive 4 przez Harry'ego. Yaxley mówi, że rzucił zaklęcie Imperius na Piusa Thicknesse i to właśnie Thicknesse ma zostać Ministrem Magii.

Kiedy Harry, Ron i Hermiona wchodzą do Ministerstwa, chcąc znaleźć medalion Slytherina, okazuje się że Yaxley został szefem Depertamentu Przestrzegania Prawa, oraz pomaga Dolores Umbridge w prowadzeniu rejestru mugoli i Komisji, razem upokarzając dzieci mugoli (pogardliwie nazywane szlamami).

Jest uczestnikiem drugiej Bitwy o Hogwart, gdzie czeka wraz z Voldemortem na Harry'ego. Błędnie sądził, że Harry nie przyjdzie w ciągu wyznaczonego czasu. Po ponownym rozpoczęciu bitwy, zostaje pokonany przez George'a Weasleya i Lee Jordana.

Inni znani śmierciożercy[edytuj | edytuj kod]

  • Crabbe senior – ojciec Vincentego Crabbe'a.
  • Goyle senior – ojciec Gregory'ego Goyle'a.
  • Gibbon – nie żyje, brał udział w I bitwie o Hogwart.
  • Jancor – brał udział w bitwie w Departamencie Tajemnic.
  • Jugson – brał udział w bitwie w Departamencie Tajemnic.
  • Mulciber – wyspecjalizował się w rzucaniu zaklęcia Imperius, brał udział w bitwie w Departamencie Tajemnic, przyjaciel Snape'a ze szkolnych lat.
  • Pius Thicknesse – nie żyje, był ministrem magii, służył pod działaniem zaklęcia Imperius.
  • Wilkes – nie żyje.

W filmie pojawili się również śmierciożercy nieznani z imienia i nazwiska. Zagrali ich:

Przypisy

  1. Z treści książki wynika, iż istniały dwie osoby o nazwisku Avery: jeden był kolegą ze szkoły Lorda Voldemorta, a drugi kolegą Severusa Snapa. Jest to jednak prawdopodobnie błąd autorki, gdyż istniał tylko jeden śmierciożerca o nazwisku Avery.