Śnieżna Przełęcz
Śnieżna Przełęcz (słow. Ľadové sedlo, niem. Eistaler Scharte, węg. Jég-völgyi-csorba[1], 2341 m n.p.m.) – głęboka przełęcz w głównej grani Tatr, oddzielająca masyw Śnieżnego Szczytu (Snehový štít, 2467 m) od masywu Baranich Rogów (Baranie rohy, 2526 m).
W grani wznoszącej się w kierunku Śnieżnego Szczytu znajduje się szereg mniej wybitnych formacji. Są to (w kolejności od Śnieżnej Przełęczy):
- Śnieżny Mniszek,
- Śnieżne Wrótka,
- Śnieżne Czuby (Snehový hrb),
- Wyżnia Śnieżna Przełęcz (Prielom pod Snehovým),
- Śnieżny Zwornik (Snehová strážnica) – odchodzi od niego Śnieżna Grań (hrebeň Snehových veží),
- Śnieżny Karb (Snehová priehyba),
- Wyżni Śnieżny Karb.
W grani wznoszącej się ku Baranim Rogom wypiętrzają się (w kolejności od Śnieżnej Przełęczy):
- Baranie Czuby (przerwane w połowie Niżnimi Baranimi Wrótkami),
- Pośrednie Baranie Wrótka,
- Barani Kopiniaczek,
- Wyżnie Baranie Wrótka,
- Niżni Barani Zwornik (Nižná Barania strážnica, ok. 2480 m) – odchodzi od niego Barania Grań (hrebeň Baraních veží),
- Niżnia Barania Ławka,
- Barani Kopiniak,
- Pośrednia Barania Ławka,
- Wyżni Barani Zwornik (Vyšná Barania strážnica, ok. 2500 m) – odchodzi od niego długa grań, w której pierwszym szczytem są Baranie Rogi.
Po północnej stronie przełęczy znajduje się Śnieżny Bańdzioch (Kotlinka pod Snehovým), jeden z trzech górnych kotłów Doliny Czarnej Jaworowej (Čierna Javorová dolina), a po stronie południowej – Dolina Pięciu Stawów Spiskich (Kotlina Piatich Spišských plies).
Na przełęcz nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Przejście przez Śnieżną Przełęcz stanowi natomiast dla taterników najdogodniejsze połączenie Doliny Pięciu Stawów Spiskich z górną częścią Doliny Czarnej Jaworowej. Było ono znane i używane przez jurgowskich myśliwych zapewne już w XVIII wieku.
Pierwsze znane wejścia:
- latem – Józef Stolarczyk, Wojciech Gąsienica Kościelny, Wojciech Ślimak, Szymon Tatar (starszy) i Jędrzej Wala starszy, 17 września 1867 r.
- zimą – Dezső Reichart junior, 24 stycznia 1925 r.
Przypisy
- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
[edytuj] Bibliografia
- Witold H. Paryski: Tatry Wysokie przewodnik taternicki część 19. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1993.
