Śnieżnica
| Śnieżnica | |
Śnieżnica – widok z Łopienia. |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Beskid Wyspowy |
| Wysokość | 1006 m n.p.m. |
| Wybitność | 346 m |
| Na mapach: | |
Śnieżnica (1006 m n.p.m.[1]) – zalesiony szczyt górski w Beskidzie Wyspowym.
Spis treści |
[edytuj] Topografia
Wznosi się ponad miejscowościami: Kasina Wielka, Gruszowiec, Dobra, Porąbka i Wola Skrzydlańska. Od pobliskiego Ćwilina oddzielona jest głęboką przełęczą Gruszowiec. Śnieżnica ma trzy niemal równej wysokości, niezbyt wyróżniające się szczyty: główny, zwany Na Budaszowie, oraz położone na wschód od niego Wierchy i Nad Stambrukiem. Szczególnie dobrze wierzchołki te widoczne są z południowo-wschodniej strony. Najwyższy szczyt opada w północnym kierunku stromym zboczem, wznoszącym się ok. 500 m ponad doliną[1].
Przez Śnieżnicę oraz przełęcz Gruszowiec biegnie dział wodny pomiędzy Rabą, a Dunajcem. Liczne potoki spływające z góry zasilają Kasiniankę i Stradomkę (zlewnia Raby), lub Jurkówkę, Porąbkę i Łososinę (zlewnia Dunajca)[1].
[edytuj] Nazewnictwo
Pod najwyższym szczytem Śnieżnicy znajduje się po północnej stronie zagłębienie, w którym bardzo długo zalega śnieg, dłużej niż na podobnej wysokości okolicznych szczytach. Stąd właśnie pochodzi nazwa góry. Najstarsza wzmianka o tym szczycie pochodzi ze starogermańskiego kodeksu małopolskiego z 1254 roku. Figuruje w nim pod nazwą Snesna, co w tłumaczeniu oznacza "Śnieżna[2]. Materialnym świadectwem historycznym jest istniejący na głównym jej szczycie kamień graniczny z 1789 r., a na nim napis odnoszący się do Stanisława Małachowskiego. Na początku XX w. istniało na Śnieżnicy kilka kamieniołomów[3]. Przez miejscową ludność góra nazywana może być jeszcze Widlatą Górą lub Widłakiem z powodu trzech wierzchołków[4].
[edytuj] Opis masywu
Na północno-zachodnich stokach Śnieżnicy, w Kasinie Wielkiej, znajduje się Stacja Narciarska "Śnieżnica" oraz zdegradowana w 2005 do roli przystanku, stacja PKP Kasina Wielka (obok niewielki Cmentarz wojenny nr 364 - Kasina Wielka, z I wojny światowej). W podszczytowych partiach zboczy północnych utworzono w 1968 r. leśny rezerwat przyrody Śnieżnica dla zachowania buczyny karpackiej z bukami liczącymi sobie do 150 lat. Natomiast na południowo-zachodnich stokach znajduje się Młodzieżowy Ośrodek Rekolekcyjny na Śnieżnicy (stołówka, możliwość noclegu)[5].
Jan Nepomucen Rostworowski, znany XIX-wieczny podróżnik tak w 1813 pisał o Śnieżnicy: "Jako róża jest najpiękniejszą i najwonniejszą z kwiatów, tak i tę górę można uznać za najpiękniejszą ze swego układu, jako i z widoku i pięknego spaceru".
[edytuj] Legendy
Na północnych stokach góry, poniżej jej najwyższego wierzchołka znajduje się wychodnia skalna. Poniżej niej częściowo zasypana jaskinia zwana Piwnicą. Wejście do niej trudno znaleźć, gdyż ukryte jest w gęstych buczynach. Związana jest z nią legenda, według której w jaskini znajduje się tunel prowadzący aż do góry Grodzisko. Podobno jeden z dawnych właścicieli ziemskich tych terenów, niejaki Pieniążek, zamiarując zbudować most łączący Śnieżnicę z Ciecieniem udał się do wróżki Siwulki pod Babią Górą, która poleciła mu najpierw rozciągnąć jedwabny sznur między tymi górami. Zamiar się nie udał, gdyż pasterze przecięli sznur[3].
[edytuj] Szlaki turystyki pieszej
– niebieski z Kasiny Wielkiej przez Śnieżnicę (1:45 h), przełęcz Gruszowiec i Ćwilin do Jurkowa
– zielony z przełęczy Gruszowiec obok Młodzieżowego Ośrodka Rekolekcyjnego na Śnieżnicy (trawers Śnieżnicy) do połączenia ze szlakiem niebieskim.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
- ↑ http://www.malopolska.org/files/tomVII/kobylinska.pdf J. Kobylińska Zagórzanie
- ↑ 3,0 3,1 Matuszczyk Andrzej. Beskid Wyspowy. Część zachodnia. Wyd. PTTK, W-wa – Kraków, 1986. ISBN 83-7005-104-9
- ↑ http://www.odkryjbeskidwyspowy.pl/files/articles/ce822f12d0928f306fc9db0664b1d393.pdf
- ↑ Góry Polski. W-wa. Kraków: Wyd. Kluszczyński, 2006. ISBN 83-7447-041-0.
|
|||||