Śnieżny Szczyt

Śnieżny Szczyt
Śnieżny Szczyt od wschodniej strony
Państwo	Słowacja
Pasmo	Tatry, Karpaty
Wysokość	2464 m n.p.m.
Pierwsze wejście	16 lipca 1902 Karol Englisch i Johann Hunsdorfer (senior)
Położenie na mapie Tatr Śnieżny Szczyt
49°12′08″N 20°11′11″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Śnieżny Szczyt (słow. Snehový štít, niem. Schneespitze, węg. Hó-csúcs, 2464 m n.p.m.) – zwornikowy wierzchołek w głównej grani Tatr Wysokich, w ich słowackiej części. Znajduje się na północny wschód od masywu Lodowego Szczytu, oddzielony od Lodowego Zwornika Wyżnią Lodową Przełęczą (Vyšné Ľadové sedlo). Z drugiej strony Śnieżny Szczyt graniczy z Niżnim Baranim Zwornikiem (Nižná Barania strážnica) w masywie Baranich Rogów (Baranie rohy), oddzielony jest od niego Śnieżną Przełęczą (Ľadové sedlo).

Śnieżny Szczyt góruje nad dwiema dolinami: Doliną Pięciu Stawów Spiskich i Doliną Czarną Jaworową (dokładniej nad jej dwoma odgałęzieniami: Doliną Śnieżną i Śnieżnym Bańdziochem). Ma on charakterystyczny kształt rogu opadającego pionową ścianą w kierunku Wyżniej Lodowej Przełęczy. W stronę Śnieżnej Przełęczy grań obniża się stopniowo, a wyróżnia się w niej następujące formacje: Wyżni Śnieżny Karb, Śnieżny Karb, Śnieżny Zwornik, Wyżnia Śnieżna Przełęcz, Śnieżne Czuby, Śnieżne Wrótka i Śnieżny Mniszek.

W kierunku północno-zachodnim odchodzi od jego masywu Śnieżna Grań. Jej początek stanowi Śnieżny Zwornik. W tejże grani znajdują się następujące obiekty (od Śnieżnego Zwornika na północ): Siwa Przełęcz, Wielka Śnieżna Turnia, Śtyrbna Przełęcz, Pośrednia Śnieżna Turnia, Przełęcz Ścienki i Mała Śnieżna Turnia.

Śnieżny Szczyt widoczny z Łomnicy (po prawej, w dolnej części)

Śnieżny Szczyt widoczny z Doliny Pięciu Stawów Spiskich

Nazewnictwo

Do 1902 r. Śnieżny Szczyt pozostawał bezimienny. Po zdobyciu wierzchołka Karol Englisch nazwał go z niemiecka Hängende Schnee-Spitze, następnie w 1904 r. Janusz Chmielowski upowszechnił polską nazwę Śnieżny Szczyt (kalka nazwy niemieckiej).

Historia

Pierwsze wejścia:

• Karol Englisch i Johann Hunsdorfer (senior), 16 lipca 1902 r. – letnie
• Klara Hensch i László Ziemann, ok. 31 marca 1934 r. – zimowe.

Bibliografia

1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5. 
2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. 
3. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie cz. XIX. Warszawa: Sport i Turystyka, 1974.