Śniegowiec wirginijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śniegowiec wirginijski
Chionanthus virginicus a2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina oliwkowate
Rodzaj śniegowiec
Gatunek śniegowiec wirginijski
Nazwa systematyczna
Chionanthus virginicus L.
Sp. pl. 8. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiaty

Śniegowiec wirginijski (Chionanthus virginicus) – gatunek rośliny należący do rodziny oliwkowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej. W Polsce jest czasami uprawiany jako roślina ozdobna. Polska nazwa pochodzi od tego, że w czasie kwitnienia jego delikatne kwiaty przypominają wyglądem płatki śniegu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Niskie, szerokokrzaczaste drzewo lub krzew o wysokości do 4 m. Przeważnie wytwarza wiele pni.
Liście
Ulistnienie naprzemianległe. Liście pojedyncze, wąskojajowate, skórzaste, ciemnozielone, gładkie, o długości do 20 cm. Pojawiają się bardzo późną wiosną , utrzymują się do późnej jesieni przebarwiając się na żółto.
Kwiaty
Wonne, zebrane w zwisające wiechy o długości do 20 cm.. Białe kwiaty mają wąskie płatki korony o długości ponad dwukrotnie większej od rurki kwiatowej. Kwitnie w maju-czerwcu przez około 2 tygodnie. Roślina dwupiennakwiaty męskie i żeńskie występują na oddzielnych drzewach (czasami, ale bardzo rzadko zdarzają się wyjątki). Bardziej ozdobne są okazy męskie.
Owoc
Ciemnoniebieskie, o długości ok. 2 cm, niejadalne. Wyglądem przypominają śliwki.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Wymagania. Roślina jest w pełni mrozoodporna (w swojej ojczyźnie wytrzymuje mrozy do –37 °C). Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, rośnie na każdej uprawnej ziemi, ale preferuje gleby wilgotne. Może rosnąć zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu. Jest wytrzymały na zanieczyszczenia powietrza. W czasie długotrwałej suszy należy go podlewać.
  • Rozmnażanie. Przez nasiona. Wymagają one rocznej stratyfikacji.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Wysuszone korzenie i pień wykorzystywano dawniej w medycynie ludowej.
  • Czasami bywa sprzedawany w postaci piennej, szczepiony na podkładce jesiona mannowego.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
  2. Tomek Cyba. Śniegowiec wirginijski. [dostęp 2009-03-12].
  3. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.