Śpiączka cukrzycowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Śpiączka cukrzycowa (rodzaj śpiączki) – stan głębokich zaburzeń metabolicznych, który powstaje na skutek niedoboru lub nadmiaru insuliny. Zdarza się przede wszystkim u osób z już rozpoznaną cukrzycą. Następuje nagle i jest groźny dla życia.

Często pojawia się przy powikłaniach cukrzycy, tj. kwasicy ketonowej, nieketonowej hiperglikemii hiperosmolalnej, kwasicy mleczanowej i hipoglikemii. Jest bardzo niebezpieczna dla zdrowia i życia, dlatego ważne jest udzielenie natychmiastowej pomocy.

Podział[edytuj | edytuj kod]

Śpiączka hiperglikemiczna jest skutkiem kwasicy i ketonemii. Może być także spowodowana ciążą, zakażeniami oraz urazami i zabiegami operacyjnymi. Częstą przyczyną jej występowania jest pogarszająca się zdolności trzustki do wydzielania insuliny oraz wzrost poziomu glukozy we krwi przez nieprawidłowo prowadzone leczenie. Śpiączka hiperglikemiczna jest poprzedzona takimi objawami, jak:

  • częste oddawanie moczu
  • mdłości i wymioty
  • wzmożone pragnienie
  • bóle brzucha
  • wzrost łaknienia
  • wolny i głęboki oddech (o zapachu zgniłych jabłek)
  • duszności
  • odwodnienie
  • senność
  • słabe i szybkie tętno

Śpiączka hipoglikemiczna jest skutkiem znacznego spadku stężenia glukozy we krwi, występuje nagle i poprzedzona jest niedocukrzeniem. Może być spowodowana podaniem zbyt dużej dawki insuliny, brakiem posiłku przez przyjęciem insuliny oraz nadmiernym wysiłkiem fizycznym. Śpiączka hipoglikemiczna jest poprzedzona takimi objawami, jak:

  • uczucie głodu
  • nadmierna potliwość
  • pobudzenie
  • mroczki przed oczami
  • uczucie niepokoju i lęku
  • bóle głowy
  • drgawki toniczno-kloniczne
  • zaburzenia orientacji
  • przyspieszone tętno
  • zaburzenie świadomości

Pierwsza pomoc[edytuj | edytuj kod]

Jeżeli jesteśmy świadkami hiperglikemii bądź hipoglikemii (poprzedzających śpiączkę cukrzycową) i nie mamy możliwości zmierzenia poszkodowanemu poziomu cukru we krwi, to powinniśmy:

  • gdy poszkodowany jest przytomny – podać cukier rozpuszczony w herbacie lub inny mocno osłodzony napój.
  • gdy poszkodowany jest nieprzytomny – kontrolować podstawowe funkcje życiowe takie jak oddech i tętno, ułożyć go w pozycji bocznej bezpiecznej, zadzwonić po karetkę i utrzymywać ciepłotę ciała(np. okrywając kocem).

Leczenie szpitalne[edytuj | edytuj kod]

  • W hiperglikemii:
    • nawodnienie – przez dożylne podanie odpowiedniej ilości roztworu soli fizjologicznej NaCl, odpowiednio rozłożonej w czasie.
    • obniżanie poziomu cukru we krwi- stosując insulinoterapię dożylną, która polega na zwiększaniu i późniejszym zmniejszaniu podawanej dawki insuliny.
    • wyrównanie niedoboru elektrolitów – drogą żylną (głównie potasu).
    • monitorowanie: ciśnienia tętniczego, częstości oddechów i tętna, gazometrii krwi tętniczej, poziom glukozy i ketonów w moczu, ilość podawanych i wydalanych płynów, stanu świadomości pacjenta, poziom cukru we krwi, temperatury i masy ciała.
  • W hipoglikemii:
    • na miejscu zdarzenia – podaje się domięśniowo glukagon w odpowiedniej ilości (nie należy podawać glukagonu gdy chory stosuje doustne leki przeciwcukrzycowe lub jest pod wpływem alkoholu)
    • podaje się dożylnie odpowiednie ilości 20% roztworu glukozy
    • kontynuuje się podawanie cukrów i kontroluje poziom cukru we krwi.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.