Śpiew na wejście

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Śpiew na wejście, inaczej introit - śpiew rozpoczynający liturgię mszy św. w Kościele katolickim. Początki introitu sięgają liturgii papieskiej z IV i V wieku. Należy do grupy śpiewów procesyjnych. Spełnia cztery funkcje:

  • rozpoczyna akcję liturgiczną
  • pogłębia jedność zgromadzonych. Liturgię zatem rozpoczyna całe zgromadzenie lub jego przedstawiciele (schola, kantorzy, chór)
  • wprowadza w myśl okresu liturgicznego, lub obchodu dnia.
  • towarzyszy procesji kapłana i asysty.[1]

Aby śpiew na wejście dobrze spełniał swoje funkcje zachęca się do jego rozpoczęcia przed opuszczeniem zakrystii przez celebransa.

Jeśli nie wykonuje się śpiewu na wejście, kapłan, lektor, bądź wybrani wierni recytują Antyfonę z Mszału, przewidzianą na dany dzień.

Podczas śpiewu na wejście wierni stoją.[2].

Przypisy

  1. Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego nr 39-41, 47
  2. Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego nr 43


Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj