Śródka (Poznań)
Śródka – część Poznania, włączona do miasta w 1800 roku. Obejmuje niewielki obszar, leży na wschód od Ostrowa Tumskiego, po drugiej stronie Cybiny (Kanału Ulgi, odnogi Warty). Należy do osiedla samorządowego Ostrów Tumski-Śródka-Zawady-Komandoria.
W pobliżu znajdują się osiedla Komandoria, Zawady, Podwale i Berdychowo.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwotnie osada książęca, już przed 1231 rokiem lokowana prawdopodobnie na prawie niemieckim[1]. Podarowana w 1288 biskupom poznańskim. Nazwa pochodzi od dnia tygodnia – środy, kiedy organizowano tu cotygodniowy targ. Od XIII w. Śródka posiadała samorząd, od XV w. prawa miejskie. Odrębny, nazywany najmniejszym miastem Korony Polskiej, był Ostrówek (współcześnie jedna z ulic Śródki).
W latach 1954–1990 Śródka należała do dzielnicy Nowe Miasto.
[edytuj] Zabudowa
Centralnym punktem dzielnicy jest Rynek Śródecki. Spora część tego Rynku została zniszczona w czasie wojny, a potem w latach 60. i 70. XX wieku w związku z budową Trasy Chwaliszewskiej i ulicy Podwale. Przy pozostałej części Rynku znajduje się m.in. kościół św. Małgorzaty z XVI wieku oraz XVIII-wieczny klasztor filipinów oraz do 21 maja 2010 kino Malta[2]. Innym ciekawym obiektem jest należący do parafii polskokatolickiej kościół św. Kazimierza oraz przylegający do niego zespół poklasztorny Reformatów, obecnie będący własnością szkoły dla dzieci niesłyszących. Oprócz tego na terenie Śródki znajduje się Zespół Szkół Specjalnych nr 105 oraz Poznańska Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I stopnia nr 2 im. T. Szeligowskiego.
Śródka dała również nazwę znajdującemu się na jej skraju dużemu rondu. Z uwagi na położenie ronda w pewnej odległości od Śródki, nazwą tą błędnie określa się niekiedy Komandorię.
Od 7 grudnia 2007 Śródka jest połączona z Ostrowem Tumskim mostem Biskupa Jordana, który istniał w tym miejscu do 1969 roku. Zespół urbanistyczno-architektoniczny Ostrowa Tumskiego i Śródki od 6 października 1982 roku figuruje w rejestrze zabytków pod numerem A-239[3].
[edytuj] Ulice
- Bydgoska
- Cybińska
- Filipińska
- Gdańska
- św. Jacka - najkrótsza ulica w Poznaniu, wraz z Cybińską[4]
- Ostrówek
- Podwale
- Rondo Śródka
- Rynek Śródecki
- Śródka
- kardynała Stefana Wyszyńskiego
[edytuj] Literatura
W kamienicy przy ul. Śródka 13 rozgrywa się zasadnicza część akcji powieści Pierścień Bolesława Zbigniewa Wojtysia. W jednym z mieszkań pod tym adresem miałby się mieścić schowek, kryjący dowody na przyłączenie się Bolesława Zapomnianego do reakcji pogańskiej (m.in. nieznane części Kroniki Thietmara - tzw. Thietmar-B)[5].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Maria Bogucka, Henryk Samsonowicz, Dzieje miast i mieszczaństwa w Polsce przedrozbiorowej, Ossolineum 1986, ISBN 83-04-01701-6, s. 84-88
- ↑ Ostatni sens w kinie Malta (artykuł z Polska Głos wielkopolski)
- ↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo wielkopolskie (pol.). 2011-12-31. [dostęp 2010-09-17]. s. 155.
- ↑ Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, s.152, ISBN 83-03-01260-6
- ↑ Zbigniew Wojtyś, Pierścień Bolesława, wyd. Zysk i S-ka, Poznań, 2010, m.in. s.13 (adres), ISBN 978-83-7506-462-9
|
|||||||
