Średnia orbita okołoziemska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Różne orbity okołoziemske w skali. Kolor żółty oznacza strefę orbit średnich

Średnia orbita okołoziemska (ang.: Medium Earth Orbit, MEO lub Intermediate Circular Orbit, ICO) – fragment przestrzeni okołoziemskiej powyżej niskiej orbity okołoziemskiej (2000 km) i poniżej orbity geostacjonarnej (35786 km). Według niektórych źródeł średnia orbita okołoziemska przebiega na wysokościach od 3000 km do 30000 km.

Satelity w tej części przestrzeni są najczęściej wykorzystywane w nawigacji, np. GPS (20200 km) i GLONASS (19100 km). Są tu również umieszczane satelity komunikacyjne obejmujące rejony bieguna północnego i południowego.

Czas obiegu dla satelitów na MEO waha się od 2 do prawie 24 godzin.

W przeciwieństwie do LEO systemy klasy MEO umożliwiają większe pokrycie terenu wiązkami transponderów. Satelity MEO korzystają z orbit o promieniu ok. 10 000 km, a wykorzystywane pasmo częstotliwości leży powyżej 2GHz.