Średnia szlachta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Średnią szlachtą nazywano w dawnej Polsce posiadaczy od jednej do kilku wsi.
Była to liczna i aktywna politycznie grupa aż do połowy XVII w., kiedy to zniszczenia wojenne uzależniły ekonomicznie jej reprezentantów od magnatów. Ze średniej szlachty rekrutowali się urzędnicy ziemscy, posłowie na sejm i deputaci do trybunałów.
Zobacz też
