Franciszek Salezy

Święty
Franciszek Salezy
biskup, doktor Kościoła
Data urodzenia	21 sierpnia 1567 Thorens-Glières (Księstwo Sabaudii-Piemontu)
Data śmierci	28 grudnia 1622 Lyon
Kościół / wyznanie	katolicki
Data beatyfikacji	1661 przez Aleksandra VII
Data kanonizacji	1665 przez Aleksandra VII
Wspomnienie	24 stycznia
Atrybuty	gorejąca kula ośmiopłomienna, księga, pióro, serce
Patron	pisarzy, dziennikarzy i katolickiej prasy, wizytek, salezjanów i salezjanek, Annecy, Chambéry i Genewy
Szczególne miejsca kultu	Lyon
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Św. Franciszek Salezy, François de Sales (ur. 21 sierpnia 1567 w Thorens-Glières, zm. 28 grudnia 1622 w Lyonie) – francuski teolog i filozof, przedstawiciel humanizmu, święty katolicki, doktor Kościoła i biskup Genewy.

Biografia

Dzieciństwo i młodość

Franciszek Salezy urodził się Château de Thorens (Księstwo Sabaudii-Piemontu) w rodzinie szlacheckiej. Jego rodzicami byli François de Boisy i Françoise de Sionnz. Pierwszy z dwanaściorga dzieci, edukował się w La Roche i Annecy; jego duchowość została uformowana przez jezuitów. Jego ojciec chciał, aby syn uczęszczał do najlepszych szkół. W 1578, w wieku 12 lat, Franciszek udał się do Clermont w Paryżu. Rok później doświadczył osobistego kryzysu, po zakończeniu dyskusji na temat predestynacji miał przekonanie, że pójdzie do piekła. W grudniu 1586 jego rozpacz była tak duża, że był fizycznie chory i nawet przykuty do łóżka przez jakiś czas. W grudniu odwiedził Kościół Saint-Etienne des Grès (św. Stefana). Tam jego kryzys się zakończył i wtedy zdecydował poświęcić swe życie Bogu. Franciszek doszedł do wniosku, że niezależnie od tego, co otrzyma od Boga będzie to dobre, bo Bóg jest Miłością. To wierne zawierzenie Bogu, jego miłości nie tylko oddaliło jego wątpliwości, ale również wpłynęło na resztę jego życia i na jego nauki. Jego sposób nauczania jest często określany w duchowości katolickiej jako "Filotea", czyli droga do życia pobożnego.

Formacja

W 1588 Franciszek przeniósł się z Uniwersytetu w Paryżu na Uniwersytet w Padwie, tam studiował zarówno prawo i teologię. Tu powstała myśl o zostaniu kapłanem. Inteligentny i przystojny Salezy przeszedł różnorodne doświadczenia, które przeniosły jego serce ku Bogu, a nie ku światu i pieniądzom. Salezy miał znaki, że Chrystus wzywa go do miłości do Kościoła.

Studia i dalsze życie

W 1592 zakończył studia doktoranckie z prawa i teologii. Odbył pielgrzymkę do Loreto, słynnego maryjnego sanktuarium. W domu ojciec już przygotował różne stanowiska dla swojego syna, z których jednym było stanowisko w senacie Chambéry. Po ukończeniu studiów humanistycznych, retoryki, teologii i prawa w La Roche, Annecy, Paryżu i Padwie, odmówił ożenienia się z bogatą dziedziczką, którą wybrał mu ojciec. Dzięki interwencji Claude de Granier, ówczesnego biskupa Genewy, otrzymał święcenia kapłańskie i został mianowany rektorem katedry w 1593.

Od czasu reformacji, siedziba biskupów Genewy była w Annecy w Sabaudii, z powodu kontroli Genewy przez kalwinistów. Franciszek zaangażował się entuzjastycznie w ewangelizację protestantów z Sabaudii, dzięki temu wielu wróciło do dawnej wiary katolickiej. On również pojechał do Rzymu i Paryża, gdzie sprzyjał sojuszowi pomiędzy papieżem Klemensem VIII oraz francuskim królem Henrykiem IV.

Franciszek rozwinął język migowy w celu nauczania osób niesłyszących o Bogu. Z tego powodu jest on patronem osób niesłyszących.

W 1602, zmarł biskup Granier i Franciszek został wyświęcony biskupem Genewy. Podczas lat jako biskup, zasłynął jako ascetyczny kaznodzieja, a w szczególności był znany jako przyjaciel ludzi ubogich, człowiek o nadprzyrodzonej uprzejmości i zrozumieniu ludzkich spraw.

Fr. Salezy zmarł w Lyonie 28 grudnia 1622. Jego ciało przeniesiono do Annecy w 1624, gdzie spoczęło w kościele macierzystym Sióstr Nawiedzenia, serce zatrzymały wizytki w Lyonie.

Dzieła

Jest autorem wielu dzieł i listów o treści duchowej. Pisał w językach: francuskim, włoskim i łacinie, m.in.:

• Filotea – Wprowadzenie do życia pobożnego (1608)
• Kontrowersje
• Teotym, czyli traktat o miłości Bożej (1616)

Kult

Bazylika Nawiedzenia w Annecy

Beatyfikacja i kanonizacja

Franciszek Salezy został beatyfikowany w 1661 przez papieża Aleksandra VII, który następnie kanonizował go w 1665. Uznany za doktora Kościoła przez Piusa IX w 1877.

Patronat

W 1923, Pius XI ogłosił go patronem dziennikarzy i katolickiej prasy.

Św. Franciszek jest również patronem poetów i osób niesłyszących. Czczony jest, jako patron wizytek, salezjanów i salezjanek, Annecy, Chambéry i Genewy.

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 24 stycznia w rocznicę przeniesienia ciała do Annecy w roku 1624 i w Kościele rzymskokatolickim ma rangę wspomnienia obowiązkowego.
W tym dniu uroczyste msze święte ku jego czci są odprawiane w parafiach salezjańskich.

Ikonografia

W ikonografii św. Franciszek Salezy przedstawiany jest w stroju biskupim – w rokiecie i mantolecie lub w stroju pontyfikalnym z mitrą na głowie.

Jego atrybutami są: gorejąca kula ośmiopłomienna, księga, pióro oraz serce trzymane w dłoni (przeszyte strzałą i otoczone cierniową koroną).

Zobacz też

• Kościół św. Franciszka Salezego w Krakowie
• modlitwa za pośrednictwem świętego
• święci i błogosławieni Kościoła katolickiego

Bibliografia

• Święty Franciszek Salezy - materiały na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 12.01.2010]
• Święty Franciszek Salezy na opoka.org.pl (ks. Kazimierz Panuś)