Świątynia Guangji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świątynia Guangji w Pekinie
Główny dziedziniec świątyni
Główny dziedziniec świątyni
Państwo  Chiny
Miejscowość Pekin
Wyznanie buddyzm
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Świątynia Guangji w Pekinie
Świątynia Guangji w Pekinie
Ziemia 39°55′25,2″N 116°21′57,8″E/39,923667 116,366056Na mapach: 39°55′25,2″N 116°21′57,8″E/39,923667 116,366056

Świątynia Guangji (chin. upr. 广济寺, chin. trad. 廣濟寺, pinyin Guǎngjì sì; dosł. Świątynia Wielkiego Miłosierdzia[1]) – świątynia buddyjska poświęcona bogini Guanyin[1], znajdująca się przy ulicy Fuchengmen w dzielnicy Xicheng w Pekinie. Stanowi obecnie siedzibę Chińskiego Stowarzyszenia Buddyjskiego (oficjalny buddyjski związek wyznaniowy w ChRL)[2].

Wzniesiona została w czasach dynastii Jin (1115-1234)[3]. W późniejszym okresie zniszczona w wyniku działań wojennych, została odbudowana w obecnym kształcie za panowania cesarza Tianshuna (1457-1464)[4]. W czasach dynastii Qing stała się ważnym miejscem kultu państwowego, na co wpłynął fakt, iż przejeżdżając przez miasto, cesarze zawsze mijali tę świątynię[5]. Świątynia została poważnie zniszczona przez pożar w 1934 roku[6] i odbudowana rok później[5]. Od 1953 roku stanowi siedzibę Chińskiego Towarzystwa Buddyjskiego[5].

Świątynia składa się z czterech pawilonów usytuowanych wzdłuż osi północ-południe[6]. Brama wejściowa posiada trzy przejścia, ozdobione kolorowymi płytkami[3]. Za bramą znajdują się wieże dzwonu i bębna, a także Pawilon Niebiańskiego Króla z umieszczoną wewnątrz statuą Buddy Maitrei. Następnym pawilonem jest Pawilon Mahawiry. Znajduje się w nim pochodzący z 1793 roku dwumetrowy trójnóg[4], a także fresk o wymiarach 5×10 m[3] autorstwa Fu Wena, przedstawiający Buddę głoszącego swoje nauki[5].

Następnymi w ciągu są Pawilon Bodhisattwy oraz Pawilon Sutry. W Pawilonie Sutry znajdują się liczne rzeźby, a także ząb Buddy, przeniesiony tu w 1955 roku ze Świątyni Boskiego Światła w Badachu[5]. Przechowywane jest w nim także ponad 100 tysięcy zwojów z sutrami[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wiesław Olszewski: Chiny. Zarys kultury. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2003, s. 303. ISBN 83-232-1272-4.
  2. Guangji Temple (ang.). tour-beijing.com. [dostęp 19 kwietnia 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Guangji Temple (ang.). travelchinaguide.com. [dostęp 19 kwietnia 2010].
  4. 4,0 4,1 Guangji Temple (ang.). chinatravelsavvy.com. [dostęp 19 kwietnia 2010].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Guangji Temple (ang.). chinaculture.org. [dostęp 19 kwietnia 2010].
  6. 6,0 6,1 Great Charity Temple (ang.). english.cri.cn. [dostęp 19 kwietnia 2010].