Świątynia Minakszi w Maduraju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świątynia Minakszi w Maduraj
Złoty lotosowy staw świątyni Minakszi w Maduraj
Złoty lotosowy staw świątyni Minakszi w Maduraj
Państwo  Indie
Miejscowość Maduraj
Wyznanie hinduizm
Rodzaj Śaktyzm , Śiwaizm tamilski
Wezwanie Minakszi i Sundareśwara
Historia
Data budowy XVII wiek
Położenie na mapie Tamilnadu
Mapa lokalizacyjna Tamilnadu
Świątynia Minakszi w Maduraj
Świątynia Minakszi w Maduraj
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Świątynia Minakszi w Maduraj
Świątynia Minakszi w Maduraj
Ziemia 9°55′10″N 78°07′10″E/9,919444 78,119444

Świątynia Minakszi w Maduraj – to hinduistyczny kompleks obiektów sakralnych w Maduraj w stanie Tamil Nadu w Indiach.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Maduraj jest drugim, co do wielkości (po Madrasie) miastem stanu Tamilnadu. Zbudowali je Pandijowie , było ich stolicą w VII-XIII w. Świątynia bogini Minakszi jest to najsławniejszy i największy obiekt kultowy w Maduraj. Zlokalizowany jest w centrum historycznej części miasta.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Główne obiekty kompleksu powstały w latach 1560-1680. Artystyczny kunszt nadano jej za czasów Najaków, gubernatorów Widźajanagaru. Znaczący wkład wniósł Tirumala (panujący w latach 1623-1660).

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Świątynia reprezentuje styl drawidyjski (południowoindyjski). Tradycyjnie mury zewnętrzne posiadają cztery gopury. Kolejne obwody murów zawierają następne jedenaście niższych gopur.

Patroni[edytuj | edytuj kod]

  • Mandir centralny poświęcony jest formie bogini Parwati w aspekcie Minakszi ( której oczy mają kształt ryby, o trujących oczach ), będącej córką Kubery, przywódcy istot podziemi i ciemności, jednego z lokapalów.
  • Jej małżonkiem pozostaje Śiwa Sundareśwara, drugie pod względem ważności bóstwo tej świątyni[1].

Obu tym postaciom poświęcone są dwa oddzielne zbiory obiektów sakralnych i dedykowane im wewnętrzne pawilony.

Obiekty kultu[edytuj | edytuj kod]

  • Aszta Śakti Mandapa (Przedsionek Ośmiu Bogiń)
  • Świątynia Minakszi zawierająca:
    • Akszapi mandapę
    • Minakszi najakan mandapę - bogini przedstawiona jest w pozycji stojącej z papuga i kwiatami
    • Mandali mandapę
    • Kilikattu mandapę
    • Sahastrastambha mandapę
    • galerię z religijnymi malowidłami ściennymi
  • Świątynia Śiwy Sundareśwary zawierająca:
    • Sundareśwara mandapę
    • Kambattadi (Kampathadi) mandapę - z posągiem byka Śiwy Nandina
    • malowidło przedstawiające boga Ganeśa, syna Śiwy
  • Undźal mandapa
  • Wasanta mandapa
  • Wirawasantaradża mandapa
  • Hala tysiąca filarów (obecnie pozostało 985)
  • Potramaradż Kulam - świątynny "Złoty staw lotosowy" (też: Sadzawka Złotych Lilii)
  • Pańć Pandawa Mandapa - zawierająca rzeźby bohaterów Mahabharaty
  • Pudu Mandapa - zawiera na kolumnach wizerunki władców z ich rodzinami i ministrami
  • Muzeum Sztuki Świątynnej (Temple Art Museum)
Gopura

Znaczenie religijne[edytuj | edytuj kod]

Ta świątynia jest jednym z 51 sławnych "miejsc mocy" (śaktipitha) tradycji śaktyzmu. Dla tradycji hinduizmu tamilskiego jest źródłem błogosławieństw bóstwa planety Merkury, czyli Budhy.

Kalendarz świąt i rocznic[edytuj | edytuj kod]

  • Zaślubiny boskiej pary - co roku bardzo uroczyście obchodzona jest rocznica zaślubin boskich kochanków, patronów świątyni (Chitrai Purnima przypadająca w kwietniu lub maju).
  • Festiwal Łodzi (przypadający w styczniu lub lutym)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998. ISBN 83-7132-370-0.