Świątynia Słońca w Pekinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 39°54′51,9″N 116°26′17,2″E/39,914417 116,438111

Potrójna brama z zachodniej strony ołtarza

Świątynia Słońca (chin. upr. 日坛, chin. trad. 日壇, pinyin Rìtán) – dawny kompleks świątynny znajdujący się w centrum Pekinu, w dzielnicy Chaoyang.

Została zbudowana w 1530, w 9. roku panowania cesarza Jiajinga[1]. Do upadku monarchii w 1911 roku stanowiła miejsce w którym cesarze składali ofiary bogu Słońca[2]. Następnie przez kilkadziesiąt lat budowla niszczała, a jej wyposażenie było systematycznie rozkradane[2]. W 1951 roku rząd Chińskiej Republiki Ludowej podjął decyzję o renowacji kompleksu i przekształceniu go w publiczny park[1]; oficjalne otwarcie nastąpiło w 1956 roku[3].

Park ma kształt kwadratu[4] i obejmuje powierzchnię 206 200 m²[3]. Z dawnej zabudowy zachowały się lub zostały zrekonstruowane dwie bramy (północna i południowa), Ołtarz Słońca, oraz kilka pawilonów[5]. Ołtarz ma formę wzniesionej z białego kamienia kwadratowej platformy, zwróconej w kierunku zachodnim. Jej powierzchnia ma kolor czerwony, symbolizujący słońce[3]. Ołtarz otoczony jest okrągłym murem. Od zachodniej strony wiedzie w jego kierunku rytualna droga, zwieńczona potrójną bramą. Pojedyncze bramy znajdują się także z północnej, południowej i wschodniej strony ołtarza[5].

Na północny zachód od ołtarza wznosi się wybudowany na planie kwadratu pałac Jufu, składający się z trzech dziedzińców. W pałacu tym cesarz wypoczywał i przebierał się przed złożeniem ofiary[3]. Przy północnej bramie parku znajdują się trzy pawilony, w których przygotowywano ofiary[3].

W parku rosną 44 zabytkowe drzewa[5], w tym liczący 1100 lat cyprys[3]. W jego południowo-zachodniej części znajduje się także jeziorko o powierzchni 4700 m², otoczone zabytkowymi pawilonami[3]. Wśród historycznej architektury parku znajdują się również współczesne elementy: place zabaw dla dzieci, bary i restauracje, a także minigolf[4].

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Temple of Sun Park (ang.). beijing.etours.cn. [dostęp 18 marca 2010].
  2. 2,0 2,1 Temple of Sun Park (ang.). tour-beijing.com. [dostęp 18 marca 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Ritan Park (Altar of the Sun) (ang.). travelchinaguide.com. [dostęp 18 marca 2010].
  4. 4,0 4,1 Beijing Attractions: Ritan Park (ang.). beijing-visitor.com. [dostęp 18 marca 2010].
  5. 5,0 5,1 5,2 Temple of Sun Park (ang.). en.beijing2008.cn. [dostęp 18 marca 2010].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]