Świątynia Saturna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świątynia Saturna
Pozostałości świątyni
Pozostałości świątyni
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Adres Forum Romanum
Typ budynku świątynia
Rozpoczęcie budowy 501 p.n.e.
Ukończenie budowy 498 p.n.e.
Ważniejsze przebudowy 42 p.n.e.
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Świątynia Saturna
Świątynia Saturna
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Świątynia Saturna
Świątynia Saturna
Ziemia 41°53′32,38″N 12°29′03,05″E/41,892328 12,484181Na mapach: 41°53′32,38″N 12°29′03,05″E/41,892328 12,484181
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Świątynia Saturna (łac. Aedes Saturni lub Aedes Saturnus) – położona w południowo-zachodnim narożniku Forum Romanum, poświęcona była bogu ziarna i siewu, kojarzonemu z greckim Kronosem, patronującemu ulubionemu świętu starożytnych RzymianSaturnaliom. Jest najstarszym (po świątyni Westy) sanktuarium na Forum.

Świątynia wybudowana pierwotnie pomiędzy 501 a 498 p.n.e. na zachodnim krańcu Forum Romanum, przebudowana została w 42 p.n.e. przez Lucjusza Munatiusa Plancusa.
Budowę rozpoczął Tarkwiniusz Pyszny; prawdopodobnie dedykowana po zmianie ustroju przez dyktatora Tytusa Larciusa.

Rekonstrukcja: Świątynia Saturna po lewej

Zachowana jońska kolumnada westybulu datowana jest na schyłek III w. n.e., natomiast podium sięga czasów republikańskich[1]. Jest przykładem typowego wyglądu świątyni etruskiej. Frontowe kolumny z szarego, a kolejno z czerwonego granitu. Belkowanie z marmuru. Podium (22,3x40 m) z trawertynu i peperynu, licowanych marmurem. W podium mieścił się skarbiec Aeranium populi romani lub saturni (środki, którymi dysponował senat).
Do dnia dzisiejszego zachowało się osiem kolumn. Na architrawie kolumn można przeczytać napis: Senatus Populusque Romanus incendio consumptum restituit czyli Senat i Lud Rzymski odbudował to co strawił ogień.

Przy wejściu do świątyni stał ufundowany przez Augusta Miliarium Aurerum.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sari Gilbert, Michael Brouse: Przewodnik National Geographic – Rzym, G+J RBA Sp. z o.o.& Co. Spółka Komandytowa, 2002, s.44 ; ISBN 83-88132-81-4.
  • A.La Regina (ed.), Archaeological guide to Rome, Electa 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. A.La Regina (ed.), Archaeological guide to Rome, Electa 2006, p.22