Święta Lutgarda
| Święta Ludgarda |
|
| Mistyczka | |
 Św. Ludgarda (wg Francisco Goya, 1787). Klasztor św. Joachima i św. Anny, Valladolid |
|
| Data urodzenia | 1182 Tongeren (Belgia) |
| Data śmierci | 16. czerwca 1246 Aywières (Belgia) |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Wspomnienie | 16 czerwca |
| Patronka | Belgii |
Św. Ludgarda ( Lutgarda, Luitgard, Lutegarde) z Tongeren SOCist (ur. 1182 w Tongeren; zm. 16. czerwca 1246 w Aywières w Belgii), mistyczka cysterska flamandzka. Słynęła za życia z licznych mistycznych wizji.
[edytuj] Życie
O życiu św. Ludgar dowiadujemy się z średniowiecznego żywotu spisanego przez dominikanina, Tomasza z Cantimpré, który znał ją osobiście. Ludgarda w wieku 12 lat została przyjęta na wychowanie do klasztoru sióstr Benedyktynek św. Katarzyny koło St. Trond w diecezji Limbourg. Po przeżyciu widzenia Chrystusa przystąpiła do nowicjatu, gdzie ok. roku 1200 złożyła profesję, a już kilka lat później (1205) została przeoryszą tego klasztoru[1]. Za radą przyjaciółki, św. Krystyny wstąpiła do zakonu Cysterek w Aywières koło Brukseli o bardzie srogiej regule. W nim Ludgarda żyła aż do śmierci.
Prowadziła życie pełne ascetyczne pełne umartwień i aktów zadośćuczynienia. Przez ostatnie 11 lat swojego życia była niewidoma[2].
Według jej biografa św. Ludgarda doświadczyła licznych widzeń mistycznych, najczęściej Chrystusa, ale także spotkania z duszami czyśćcowymi, z Matką Bożą oraz z innymi świętymi. Uchodzi za pierwszą Mistyczkę Serca Jezusowego i nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego. Miała dar uzdrawiania chorych i nawracania grzeszników[1].
Św. Ludgarda jest patronką dobrego rozwiązania, niewidomych i niepełnosprawnych. Jej relikwie spoczywają w Bass-Ittre w Belgii. Jest patronką tego kraju[3].
W sztuce przedstawiana często podczas modlitwy przed Chrystusem Ukrzyżowanym.
W Kościele katolickim czczona jako święta. Jej wspomnienie obchodzone jest 16 czerwca.
