Święta nakazane
Święta nakazane – w Kościele katolickim to uroczystości liturgiczne, w czasie obchodów których wierni są zobowiązani do uczestniczenia we mszy świętej oraz do powstrzymania się od prac niekoniecznych. Święta nakazane wyznacza i ich obchody reguluje dla Kościoła łacińskiego Kodeks prawa kanonicznego w kan. 1246—1248, oraz dla Kościołów wschodnich Kodeks kanonów Kościołów wschodnich w kan. 880—883.
Obowiązek uczestniczenia we mszy wypełniony zostaje przez czynne uczestnictwo w niej w jakimkolwiek obrządku katolickim, w dzień uroczystości lub wieczorem dnia poprzedzającego (→ wigilia). Jeżeli jednak z ważnej przyczyny, np. z powodu braku kapłana uczestnictwo we mszy jest niemożliwe, wówczas wierni powinni uczestniczyć w parafialnym nabożeństwie słowa Bożego albo gromadzić się na innej wspólnej modlitwie (np. rodzinnej).
Spis treści |
[edytuj] Kościół łaciński
Do świąt nakazanych w Kościele łacińskim należą:
- wszystkie niedziele
- Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki (1 stycznia)
- Uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia)
- Uroczystość św. Józefa (19 marca)
- Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego (święto ruchome obchodzone 40 dni po Wielkanocy)
- Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało) (święto ruchome obchodzone w czwartek po uroczystości Najświętszej Trójcy – 60 dni po Wielkanocy)
- Uroczystość św. Piotra i św. Pawła (29 czerwca)
- Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia)
- Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada)
- Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (8 grudnia)
- Uroczystość Narodzenia Pańskiego (25 grudnia)
[edytuj] Katolickie Kościoły wschodnie
Do świąt nakazanych w katolickich Kościołach wschodnich należą (daty podane według kalendarza juliańskiego datowane w kalendarzu gregoriańskim):
- wszystkie niedziele
- Uroczystość Narodzenia Pańskiego (7 stycznia)
- Uroczystość Objawienia Pańskiego (19 stycznia)
- Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego (święto ruchome obchodzone 40 dni po Wielkanocy)
- Uroczystość św. Piotra i św. Pawła (12 lipca)
- Uroczystość Zaśnięcia Świętej Bożej Rodzicielki Maryi (28 sierpnia)
[edytuj] Obowiązywanie dni świątecznych nakazanych na różnych obszarach
W Kościele łacińskim Konferencja episkopatu w każdym kraju, a w Kościołach wschodnich kompetentna władza w każdym Kościele sui iuris może, za uprzednią aprobatą Stolicy Apostolskiej, niektóre z dni świątecznych nakazanych znieść lub przenieść na niedzielę (na przykład w Polsce aktualny dekret o zniesieniu niektórych świąt obowiązuje od 30 listopada 2003) ale też i dodać inne[1]. Jeżeli zostanie wydany dekret uznający któreś ze świąt dodatkowym świętem nakazanym na określonym terytorium, to obowiązek zachowania święta ciąży na każdym katoliku przebywającym na wskazanym w dekrecie terytorium, z wyjątkiem podróżnych, czyli przybyłych z innych diecezji (parafii) i przebywających we wskazanym miejscu nie dłużej niż trzy miesiące (kanony 12 § 3, 13 § 2, 100, 102 § 2 KPK, kan. 911, 912 § 2, 1491 § 2 KKKW).
[edytuj] Święta nakazane obowiązujące w diecezjach łacińskich na terytorium Polski
Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów może modyfikować listę świąt nakazanych na danym terytorium dostosowując ją do potrzeb lokalnych społeczności. Obecnie w Polsce obowiązują następujące święta nakazane[2]:
- wszystkie niedziele
- Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki – 1 stycznia
- Uroczystość Objawienia Pańskiego – 6 stycznia
- Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało) - 60 dni po Wielkanocy
- Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – 15 sierpnia
- Uroczystość Wszystkich Świętych – 1 listopada
- Uroczystość Narodzenia Pańskiego – 25 grudnia
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ W Niemczech na przykład zgodnie z dekretem Konferencji Episkopatu Niemiec katolicy są zobowiązani do uczestnictwa we mszy świętej w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia (czyli św. Szczepana pierwszego męczennika), drugi dzień świąt Wielkanocy, drugi dzień Zesłania Ducha Świętego (czyli Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła).
- ↑ List Episkopatu Polski na temat przykazań kościelnych z 21.10.2003.
[edytuj] Bibliografia
- Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus, Kodeks prawa kanonicznego. Przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu. tekst dwujęzyczny, Edward Sztafrowski (tłumaczenie) i komisja naukowa pod redakcją Kazimierza Dynarskiego. Poznań: Pallottinum, 1984.
- Leszek Adamowicz (tłumaczenie), Marzena Dyjakowska (tłumaczenie): Codex canonum Ecclesiarum Orientalium auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. • łac.). [dostęp 23 stycznia 2011].
