Świętokrzyski Park Narodowy
| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Świętokrzyski Park Narodowy | |
Logo parku |
|
| Położenie | woj. świętokrzyskie |
| Data utworzenia | 1 maja 1950 r. |
| Powierzchnia - leśna - uprawna - wodna |
76,26 km² 72,12 km² 3,28 km² 0,02 km² |
| Pow. ochrony - ścisłej - częściowej - krajobrazu |
17,31 km² 55,72 km² 3,23 km² |
| Powierzchnia otuliny | 207,86 km² |
| Długość szlaków turystycznych | 41 km |
| Odwiedzających rocznie | 400 tys. |
| Siedziba | Bodzentyn |
| Na mapach: | |
| Strona internetowa parku | |
Świętokrzyski Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych na terenie Polski, utworzony w 1950 r.
Park położony jest w centralnej części Gór Świętokrzyskich i obejmuje: pasmo Łysogór (z najwyższym szczytem Łysicą – 612 m n.p.m. i Łysą Górą – 595 m n.p.m.), część Pasma Klonowskiego (z górami Psarską i Miejską), Doliny Wilkowskiej i Doliny Dębniańskiej, a także trzy eksklawy – Górę Chełmową, Las Serwis i Skarpę Zapusty (od roku 1996).
W 1950 r. część pasma Gór Świętokrzyskich nazwano Puszczą Jodłową im. Stefana Żeromskiego, który był zwolennikiem i rzecznikiem ochrony tego obszaru.
Spis treści |
[edytuj] Historia parku
W roku 1920 powstał pierwszy w Górach Świętokrzyskich rezerwat na Chełmowej Górze. Cztery lata później utworzono kolejne dwa rezerwaty na najwyższych wzniesieniach: Łysicy i Łysej Górze. Jeszcze przed formalnym ustanowieniem parku (z dniem 1 maja 1950, jako drugiego po Białowieskim w Polsce) powstał rezerwat "Mokry Bór" (38,44 ha). Z chwilą powstania parku wszystkie istniejące wcześniej rezerwaty oraz obszar na Górze Miejskiej, nazwany "Czarny Las" (26,45 ha), stały się rezerwatami ścisłymi w granicach parku. Od wejścia w życie ustawy o ochronie przyrody z 1991 r. są one zwane obszarami ochrony ścisłej.
Łączna powierzchnia 5 obszarów ochrony ścisłej wynosi 1731 ha.
Świętokrzyski Park Narodowy stanowi jeden obręb ochronny (odpowiednik nadleśnictwa w lasach państwowych; stanowisko nadleśniczego obrębu wchodzi w skład dyrekcji parku), podzielony na 8 obwodów ochronnych, odpowiedników leśnictw w lasach państwowych (w 1996 r., po powiększeniu ŚPN o Pasmo Klonowskie przewidziano 9 obwodów, ale w 2002 r., w ramach cięć budżetowych jeden z nich – Psary – został zlikwidowany, a jego obszar podzielony pomiędzy sąsiednie jednostki): Chełmowa Góra, Święty Krzyż, Dębno, Jastrzębi Dół, Dąbrowa, Podgórze, Święta Katarzyna, Klonów (wyliczone kolejno od wschodu).
1 września 2011 roku dyrektorem parku został Wojciech Świątkowski[1].
[edytuj] Gołoborza
Na grzbietach górskich występują charakterystyczne rumowiska skalne – gołoborza, nadające krajobrazowi specyficzny charakter. Największe gołoborza znajdują się na Łysej Górze i na Łysicy. Niektóre z gołoborzy to:
- Gołoborze Kobendzy
- Biała Skałka
- Księża Skała.
Na gołoborzach spotyka się różnorodną roślinność: nitkowate glony, wątrobowce, mchy, porosty, torfowce i paprocie.
Większość terenu parku zajmują lasy jodłowe i bukowe, w niższych partiach pasm górskich występują bory sosnowe, mieszane, sosnowo-dębowe z domieszką jodły, modrzewia, świerka i buka.
[edytuj] Walory turystyczne
W parku znajduje się 270-letnia jodła pospolita mierząca 51 m. i uważana jest za najwyższe drzewo w Polsce[2].
[edytuj] Zabytki
Warte odwiedzenia w Świętokrzyskim Parku Narodowym są:
- Muzeum przyrodnicze na Świętym Krzyżu. W muzeum można obejrzeć minerały i skamieniałości, florę i faunę oraz eksponaty związane z zagrożeniami parku, a także ekspozycję o parkach krajobrazowych Gór Świętokrzyskich.
- Klasztor benedyktynów świętokrzyskich z XII w. na Świętym Krzyżu. W okresie rozwoju opactwa (XIII i XIV w.) powstały tu najstarsze zabytki piśmiennictwa polskiego – Kazania świętokrzyskie i Pieśni Łysogórskie.
- Wał kultowy wokół Łysej Góry z IX i X w.
W bezpośrednim sąsiedztwie parku warte zwiedzenia są:
- klasztor sióstr benedyktynek z 1633 r. w Świętej Katarzynie
- kościół w Bielinach (wczesnobarokowy z pierwszej połowy XVII w.)
- kościół w Bodzentynie (gotycki z połowy XV w.)
- kościół w Słupi Nowej (późnorenesansowy z drugiej połowy XVII w.)
- budynek opactwa szpitalnego z XVI w. w Nowej Słupi
- muzeum starożytnego hutnictwa w Nowej Słupi
- Bodzentyn – kolegiata z XV wieku oraz ruiny zamku biskupiego, kapliczki św. Franciszka i św. Mikołaja położone przy szlaku ze Świętej Katarzyny na Święty Krzyż, tu znajduje się siedziba dyrekcji parku
- osada Tarczek – kościółek romański
- Chybice – gotycki kościół Kazimierzowski
- Grzegorzowice – kościółek z romańską absydą
- dymarki we wsi Nowa Słupia.
[edytuj] Szlaki turystyczne
Szlaki turystyczne na obszarze Świętokrzyskiego Parku Narodowego:
z Trzcianki przez Święty Krzyż, Przełęcz Hucką, Łysicę do Świętej Katarzyny (fragment głównego szlaku Gór Świętokrzyskich)
z Nowej Słupi na Święty Krzyż
z Bodzentyna do Świętej Katarzyny
z Łącznej przez Pasmo Klonowskie, Psary do Bodzentyna
z Barczy na Pasmo Klonowskie
przez enklawę ŚPN Góra Chełmowa
Zobacz też: świętokrzyskie szlaki turystyczne
[edytuj] Baza noclegowa
- Dom wypoczynkowy Jodłowy Dwór w Hucie Szklanej
- Dom Turysty w Świętej Katarzynie
- Schronisko młodzieżowe w Nowej Słupi
- Liczne kwatery prywatne
- Ośrodek Wypoczynkowy "Jodełka" w Św. Katarzynie
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Nowy Dyrektor Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Ministerstwo Środowiska. [dostęp 2011-09-03].
- ↑ Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o choinkach. polskieradio.pl. [dostęp 2011-08-28].
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||