Święty Benedykt (męczennik)
| Święty | |
| Benedykt | |
| męczennik | |
 Obraz z XVIIIw. św. Benedykta w kościele przycmentarnym w Koszycach |
|
| Data urodzenia | koniec X wieku Polska |
| Data śmierci | ok. 1037 (ówczesne Królestwo Węgier) Skałka n. Wagiem k. Trenczyna |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Data kanonizacji | 1083 Ostrzyhom przez Grzegorza VII |
| Wspomnienie | 13 i 17 lipca (na Słowacji) |
| Patron | diecezji nitrzańskiej i tarnowskiej |
| Szczególne miejsca kultu | Katedra św. Emerama w Nitrze |
Święty Benedykt, męczennik (zg. ok. 1037 na Skałce, nad Wagiem, k. Trenczyna) – uczeń i towarzysz św. Andrzeja Świerada, eremita, męczennik i święty Kościoła katolickiego.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Źródłem wiedzy o jego życiu jest opis powstały ok. 1064 roku, autorstwa bp. Maurusa powstały na podstawie relacji św. Benedykta. Święty Benedykt prowadził życie pustelnicze wraz ze św. Andrzejem już w Tropiu, a następnie wyruszyli do benedyktyńskiego klasztoru św. Hipolita w Nitrze.
Inni utrzymują, że św. Benedykt był Słowakiem, a święci spotkali się dopiero w benedyktyńskim opactwie (klasztor na górze Zobor w ówczesnym Królestwie Węgier)[1]. Benedykt był przydzielony jako uczeń św. Andrzeja do pustelni, gdzie ćwiczyli się w ascezie i pracy przy karczowaniu lasów. Na każdą sobotę i niedzielę wracali do wspólnoty klasztornej. Po śmierci Świerada Benedykt kontynuował życie pustelnicze przez trzy lata. Pewnego dnia napadli na niego półdzicy rozbójnicy, zawlekli w okolice Skałki koło Trenczyna, zabili a ciało wrzucili do Wagu. Legenda głosi, że przyleciał wtedy olbrzymi orzeł, który strzegł ciała przez cały rok, a gdy mnisi je znaleźli było w stanie nienaruszonym.
Pochowano go obok św. Andrzeja Świerada w opackim klasztorze.
[edytuj] Kult
Około 1064 roku, Benedykt i Świerad zostali uroczyście proklamowani przez biskupów Węgier świętymi. Wtedy zapewne przeniesiono ich ciała, z klasztoru na górze Zobor, do katedry w Nitrze, gdzie spoczywają do dzisiejszego dnia.
Obaj święci są pierwszymi Polakami, wyniesionymi do chwały ołtarzy[2] przez Grzegorza VII.
Kult świętych ogłosił legat papieski na synodzie węgierskim w Ostrzyhomiu w 1083 roku[3].
- Patronat
Święty jest patronem diecezji nitrzańskiej i tarnowskiej.
- Dzień obchodów
Wspomnienie liturgiczne św. Benedykta w Kościele katolickim obchodzone jest 13 lipca, razem ze św. Świeradem[4], razem ze św. Benedyktem, męczennikiem.
W diecezji tarnowskiej ma rangę wspomnienia obowiązkowego.
Na Słowacji wspomnienie świętych obchodzone jest 17 lipca. Taką datę (17 lipca) zapisano wcześniej w Brewiarzu krakowskim w 1427 roku[5].
Kult obu świętych jest żywy do dziś w Polsce i na Słowacji.
- Relikwie
Ich Relikwie znajdują się w srebrnej trumnie w kaplicy św. Barbary w Katedrze św. Emerama w Nitrze.
- Ikonografia
W ikonografii często ukazuje się obu świętych razem.
[edytuj] Zobacz też
- męczennicy chrześcijańscy
- modlitwa za wstawiennictwem świętego
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- Benedykt – inne znane postaci noszące to imię
Przypisy
- ↑ o. Hugo Hoever SOCist: Żywoty świętych pańskich na każdy dzień roku. Olsztyn: Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, 1989, s. 490-493.
- ↑ po polskich kamedułach z eremu międzyrzeckiego: Izaaku, Mateuszu i Kryspinie, kanonizowanych przez papieża Jana XVIII (1004-1009)
- ↑ Święci Andrzej Świerad i Benedykt, pustelnicy na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 28.06.2010]
- ↑ przed reformą kalendarza liturgicznego (1969) 21 lipca
- ↑ Kalendarium historyczne Parafii Tropie i Sanktuarium śś. Świerada i Benedykta. na opoka.org.pl
[edytuj] Bibliografia
- Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 403/404. ISBN 8370972713.
- Święci Świerad i Benedykt nad Dunajcem,relikwie św Świerada i innych świętych i Skałka nad Wagiem na stronie Sanktuarium śś. Pustelników Andrzeja i Bernarda w Tropiu
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Braterstwo kościołów i szkół śś. Świerada i Benedykta w Polsce i na Słowacji
- Tropie, kościół pw. śś. Andrzeja Świerada i Benedykta Pustelnika – tarnowskie kościoły
[edytuj] Literatura uzupełniająca
- Władysław Semkowicz, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 423. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304034840
