Święty Dionizy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty Dionizy
biskup
apostoł Galii
Paryż notre-dame dionizy.JPG
Figura św. Dionizego (trzyma swoją głowę) w portalu katedry Notre-Dame w Paryżu.
Data urodzenia  ?
Italia
Data śmierci 250 - 258
wzgórze Montmartre w Paryżu
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Wspomnienie 9 października
10 października (Kościół katolicki w Polsce)
Atrybuty palma, głowa w ręku
Patron Francji, cierpiących na bóle głowy i migreny
Szczególne miejsca kultu Francja
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Święty Dionizy (zm. 250258) – święty katolicki, pierwszy biskup Paryża, męczennik, patron Francji. Jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Według Historii Franków św. Grzegorza z Tours był jednym z siedmiu wysłanych przez papieża Fabiana do Galii legatów, których zadaniem miała być organizacja lokalnego Kościoła. Przybycie z misją nastąpiło prawdopodobnie w 250 roku i z tą datą wiąże się jego sakrę pierwszego biskupa obecnego Paryża. W pracy pomagali mu kapłan Rustyk i diakon Eleuteriusz. Zostali poddani torturom, a na koniec ścięci na wzgórzu Montmartre w Paryżu w czasie prześladowań za cesarza Waleriana[1]. Stąd francuska nazwa Montmartre pochodzi od łac. Mons Martyrium i oznacza górę męczenników. Pochowany został pod miastem, gdzie król Dagobert ufundował opactwo i gdzie zbudowano kościół pod jego wezwaniem (współcześnie stoi tam Bazylika Saint-Denis).

Do XVI w. św. Dionizy był często mylony z Dionizym Areopagitą, uczniem św. Pawła. Stało się to pod wpływem pism przywiezionych do Francji przez Ludwika Pobożnego, błędnie przypisywanych Dionizemu Areopagicie, a przetłumaczonych w 827 roku przez opata Hilduina. Obecnie pisma te przypisuje się anonimowemu autorowi z VI w., zwanemu Pseudo-Dionizym Areopagitą.

Na miejscu grobu Dionizego i Towarzyszy zbudowano opactwo św. Dionizego (St. Denis), w którym później chowano wszystkich królów Francji.

Św. Dionizy jest patronem Francji, cierpiących na bóle głowy i migreny. Według legendy po ścięciu Dionizy trzymał własną głowę odrąbanymi z głową dłońmi co zaowocowało pierwszym przedstawieniem w ikonografii postaci męczennika trzymającego w rękach własną ściętą głowę (kefaloforia). Atrybutem św. Dionizego jest palma[2]. Średniowieczne pieśni często sugerują, że relikwie św. Dionizego (np. włosy) włożone do rękojeści miecza nadawać miały broni nadprzyrodzoną moc[potrzebne źródło]. Kult świętego w średniowiecznej Galii można porównać do kultu św. Stanisława w Polsce.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 9 października. W Polsce, z uwagi na obowiązkowe wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka tego dnia[3], Kościół katolicki w Polsce wspomina św. Dionizego 10 października.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. St. Denis (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2009-08-15].
  2. Antonio Borrelli: San Dionigi e compagni Vescovo e martiri (wł.). 2002-08-01. [dostęp 2013-02-28].
  3. Święci w październiku. na brewiarz.katolik.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 38/39. ISBN 8370973744.
  2. Hugo Hoever SOCist: Żywoty świętych Pańskich. przekład Zbigniew Pniewski. Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, 1983, s. 367.