Święty Domicjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Domicjan
biskup
apostoł Doliny Mozy
Huy 051027 (32).JPG
Data śmierci ok. 560
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 7 maja[1] (kat.)
6 maja w Belgii
12 maja[2] (praw.)
Patron Huy, przeciw gorączce
Szczególne miejsca kultu Huy

Święty Domicjan, również: Domicjan z Tongeren-Maastricht, Domicjan z Huy (zm. ok. 560)[3]galijski biskup Tongeren, znany ze swej hojności oraz pism przeciwko herezji, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Pierwszy żywot tego świętego został spisany ponad 600 lat po jego śmierci[4].

Domicjan był biskupem Tongeren w Niderlandii (obecnie Diecezja Liège w Belgii) po przeniesieniu biskupstwa z Maastricht. Znany był z przekonywujących wypowiedzi przeciwko heretykom i poganom, zwłaszcza na soborze orleańskim V w 549 roku. Zachęcał do rozwoju pism i kazań polemizujących z herezją we wczesnym Kościele. Pracował nad ewangelizacją Doliny Mozy, zyskując za swe wysiłki przydomek apostoła Doliny Mozy.

Domicjan zapisał się także jako budowniczy kościołów i hospicjów mających dbać o potrzeby duchowe i fizyczne ludzi; m.in. zlecił budowę kościoła na grobem Świętego Serwacego w Maastricht. Był znany ze swej hojności, jak również umiejętności pozyskiwania funduszy, które pewnego razu pomogły zmniejszyć klęskę głodu w jego biskupstwie.

Według legendy miał zwyciężyć smoka, którego oddech zatruł źródła w Huy, legenda ta podaje jako dzień śmierci świętego 7 maja.

Relikwie Św. Domicjana są przechowywane i czczone w Huy, którego jest patronem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Nominis : Saint Domitien de Maastricht
  2. Forum orthodoxe.com: Święci na 12 maja w kalendarzu Kościoła prawosławnego
  3. Domicjan, biskup Tongeren-Maastricht na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
  4. Dictionnaire des saints et des cultes populaires de Wallonie, éd. du Musée de la Vie Wallonne, Cour des Mineurs, Liège, Belgique, 2003


Poprzednik
św. Falkon
Template-Bishop.svg Biskup Liège
?-560
Template-Bishop.svg Następca
Ebergisus