Święty Mateusz (męczennik)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Święty Mateusz – jeden z Pięciu Braci Męczenników, święty Kościoła katolickiego. Był Polakiem, pochodził prawdopodobnie z książęcego rodu, wiadomo też, że był pobożny. W 1002 dołączył do czterech eremitów, którzy osiedlili się w podarowanej im przez Bolesława Chrobrego wiosce świętego Wojciecha (Wojciechowo). Prowadzili pustelniczy tryb życia. 11 listopada 1003 roku zginęli w napadzie bandyckim.

Mateusz zginął przeszyty oszczepem. Śmierć Pięciu Braci Męczenników opisał biskup Bruno z Kwerfurtu, który znał zamordowanych, a kanonizował papież Jan XVIII. Są patronami diecezji zielonogórskiej.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Źródła: