Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku (pot. certyfikat energetyczny) – termin oraz zawód certyfikator energetyczny wprowadzone zostały w polskim ustawodawstwie z dniem 1 stycznia 2009 r.[1] jako wdrożenie Dyrektywy [2] Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 16 grudnia 2002 r. dotyczącej jakości energetycznej budynków[3]. Celem Dyrektywy jest wypromowanie poprawy efektywności energetycznej budynku we Wspólnocie Europejskiej, biorąc pod uwagę zewnętrzne i wewnętrzne warunki budynku i opłacalność przedsięwzięć. Metodologię obliczania świadectw wprowadza Rozporządzenie z dnia 6 listopada 2008 r.[4]. Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku jest ważne 10 lat.

Nie należy mylić sprawdzenia charakterystyki energetycznej budynku z audytem energetycznym, który wynika z odmiennych aktów prawnych i jest używany dla potrzeb termomodernizacji.

Regulacje prawne wprowadzające certyfikację[edytuj | edytuj kod]

Tekst ujednolicony ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414)

  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2008 r. w sprawie przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu dla osób ubiegających się o uprawnienie do sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego oraz części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową (Dz. U. z 2008 r. Nr 17, poz. 104)
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 201, poz. 1240)
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2008 r. Nr 201, poz. 1239)
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz. 1513)
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2008 r. Nr 201, poz. 1238)
  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz. 1514)
  • Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków[3]
  • Ustawa z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków (Dz. U. z 2014 r. poz. 1200)

Jakie informacje zawiera?[edytuj | edytuj kod]

Określa wartość rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną EP i energię końcową EK. Wyliczenia podane są w kWh/m²/rok. Energia pierwotna uwzględnia straty powstające na etapie jej produkcji i przesyłaniu. Może być większa od końcowej, gdy nośnikiem ciepła jest np. gaz, prąd lub mniejsza, gdy nośnikiem jest biomasa.

Kto może sporządzać świadectwo?[edytuj | edytuj kod]

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku może sporządzać osoba, która jednocześnie spełnia 4 warunki[5]:

1. posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2. ukończyła[6] co najmniej:
  • studia magisterskie
albo
  • inżynierskie na kierunkach architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, energetyka lub pokrewnych
3. nie była karana za przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe;
4. posiada uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej albo odbyła szkolenie[7] i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej (obecnie Ministrem Infrastruktury).

Osoby, które mogą sporządzać świadectwa charakterystyki energetycznej budynków są ujęte w rejestrach:

Część uprawnionych osób wystawia świadectwa na podstawie fałszywych danych, bez dokumentacji budynku i bez pomiarów. Według Narodowej Agencji Poszanowania Energii obecne przepisy nakładają sposób obliczania efektywności prowadzący do absurdów[8]

Jakie budynki muszą posiadać świadectwo?[edytuj | edytuj kod]

  • Każdy budynek oddawany do użytkowania oraz podlegający zbyciu lub wynajmowi.
  • Budynków użyteczności o powierzchni użytkowej powyżej 1000 m2(tj. dworce, szkoły, lotniska, muzea, hipermarkety) Dla tych budynków wymagane jest, aby świadectwo było umieszczone przy głównym wejściu.
  • Budynek po modernizacji, wskutek której zmieniła się charakterystyka cieplna budynku (tj. wymiana okien, termomodernizacja)
  • Mieszkanie
  • Lokal w budynku stanowiący samodzielną całość techniczno-użytkową (tj. wynajmowany lokal w kamienicy)

Budynki zwolnione z posiadania świadectwa[edytuj | edytuj kod]

  • Budynki podlegające ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
  • Budynki kultu religijnego
  • Budynki użytkowane nie dłużej niż 4 m-ce w skali roku lub 2 lata ciągiem w rozumieniu ustawy Prawo Budowlane
  • Budynki niemieszkalne służące gospodarce rolnej
  • Budynki przemysłowe i gospodarcze o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m2*rok
  • Budynki wolnostojące o powierzchni użytkowej nie większej niż 50 m2
  • tzw. lofty

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 191, poz. 1373)
  2. 2002/91/WE
  3. 3,0 3,1 DYREKTYWA 2002/91/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków
  4. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej
  5. na podstawie ustawy prawo budowlane
  6. w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym
  7. za równorzędne z odbyciem szkolenia i zdaniem egzaminu uznaje się ukończenie co najmniej rocznych studiów podyplomowych zaaprobowanych przez Ministra Infrastruktury
  8. Unia kazała, to "jakieś" mamy, czyli certyfikaty energetyczne warte tyle co papier. TokFM, 2013..

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Oficjalny rejestr osób uprawnionych do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej na stronie Ministerstwa Infrastruktury :