Świadkowie Jehowy na Vanuatu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świadkowie Jehowy na Vanuatu
Świadkowie Jehowy
Kraj  Vanuatu
Liczebność
(2013)
547Red Arrow Down.svg 3,01%
 % ludności kraju
(2013)
0,21%
Liczba zborów
(2013)
6Green Arrow Up.svg 20%
Rozpoczęcie działalności 1930

Świadkowie Jehowy na Vanuatu – wspólnota Świadków Jehowy na Vanuatu, licząca w 2013 roku 547 głosicieli, należących do 6 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2013 roku zebrały się 3043 osoby[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1930 George Winton rozpoczął regularne krzewienie swojej religii na terenie obecnego Vanuatu.

W roku 1958 do pomocy w działalności kaznodziejskiej przybyli australijscy współwyznawcy. Na projekcje filmu Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu w 1967 roku przybyło 40 osób.

W 1971 roku zanotowano 15 wyznawców. W 1972 roku powstała pierwsza Sala Królestwa w kraju. W roku 1973 w kraju działało 38 Świadków Jehowy. W 1979 roku liczba aktywnych głosicieli wyniosła 64 osoby, a 10 lat później przekroczyła 100.

W 1987 roku zorganizowano pomoc humanitarną ofiarom cyklonu Uma. W 1996 roku zanotowano 200 aktywnych wyznawców w 3 zborach. W 2012 roku osiągnięto najwyższą dotychczas liczbę 564 aktywnych głosicieli.

Sytuacja wyznania[edytuj | edytuj kod]

Konstytucja gwarantuje obywatelom wolność wyznania, a rząd przestrzega tego prawa[2]. Organizacje religijne są zobowiązane do rejestracji, jednak w praktyce tolerowana jest także działalność niezarejestrowanych grup wyznaniowych i religii. Państwo zapewnia głównym wyznaniom chrześcijańskim możliwość nauczania religii na podstawie materiałów danego wyznania. Prawo dotyczące szkolnictwa umożliwia rodzicom, aby ich dzieci były zwolnione z lekcji religii[3].

Organizacje monitorujące przestrzeganie praw człowieka w poszczególnych krajach regularnie publikują doniesienia dotyczące sytuacji mniejszości religijnych, w tym Świadków Jehowy w Vanuatu, rejestrowane przez Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców[3]. Według dostępnych informacji z ostatnich latach nie było doniesień o przypadkach prześladowań na tle religijnym[3].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Liczba głosicieli (w tym pionierów)[edytuj | edytuj kod]

Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][1]:

  • najwyższa liczba głosicieli osiągnięta w danym roku służbowym[a] (liczby nad słupkami na wykresie)
  • przeciętna liczba pionierów w danym roku służbowym (ciemniejszym odcieniem, liczby na słupkach wykresu)

Liczba obecnych na Pamiątce[edytuj | edytuj kod]

Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][1]:

Uwagi

  1. Rok służbowy liczony jest od września poprzedniego roku kalendarzowego do sierpnia danego roku kalendarzowego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rocznik Świadków Jehowy 2014. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 186-187.
  2. Vanuatu Religious Freedom – NCBuy Country Reference for Vanuatu, NetCent Communications (www.ncbuy.com) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 UNHCR/Refworld/Religious groups: Jehovah's Witness – Vanuatu (ang.). Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR).
  4. 4,0 4,1 2011 report of Jehovah's Witnesses Worldwide (ang.). www.watchtower.org. [dostęp do 27.08.2012]., dostępna kopia: Informe Mundial de de los Testigos de Jehová 2011
  5. 5,0 5,1 Rocznik Świadków Jehowy 2001. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 32–39. ISBN 83-86930-44-6.
  6. 6,0 6,1 Rocznik Świadków Jehowy 2002. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2002, s. 32–39. ISBN 83-86930-54-3.
  7. 7,0 7,1 Rocznik Świadków Jehowy 2003. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2003, s. 32–39. ISBN 83-86930-60-8.
  8. 8,0 8,1 Rocznik Świadków Jehowy 2004. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2004, s. 32–39. ISBN 83-86930-72-5.
  9. 9,0 9,1 Rocznik Świadków Jehowy 2005. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2005, s. 32-39. ISBN 83-86930-76-4.
  10. 10,0 10,1 Rocznik Świadków Jehowy 2006. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2006, s. 32-39. ISBN 83-86930-83-7.
  11. 11,0 11,1 Rocznik Świadków Jehowy 2007. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 32-39. ISBN 83-86930-89-6.
  12. 12,0 12,1 Rocznik Świadków Jehowy 2008. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2008, s. 32-39. ISBN 83-86930-93-4.
  13. 13,0 13,1 Rocznik Świadków Jehowy 2009. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2009, s. 32-39. ISBN 978-83-61557-00-5.
  14. 14,0 14,1 Rocznik Świadków Jehowy 2010. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2010, s. 32-39. ISBN 978-83-61557-06-7.
  15. 15,0 15,1 Rocznik Świadków Jehowy 2011. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2011, s. 40-47. ISBN 978-83-61557-21-0.
  16. 16,0 16,1 Rocznik Świadków Jehowy 2012. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 44-51. ISBN 978-83-61557-26-5.
  17. 17,0 17,1 Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 180-187. ISBN 978-83-61557-32-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]