Świadkowie Jehowy na Vanuatu
| Świadkowie Jehowy na Vanuatu | |
 |
|
| Kraj |  Vanuatu |
| Liczebność (2012) |
564 9,94% |
| % ludności kraju (2012) |
0,23% |
| Liczba zborów (2012) |
5 25% |
| Rozpoczęcie działalności | 1930 |
Świadkowie Jehowy na Vanuatu – wspólnota ponad 500 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) na Vanuatu, należących do 5 zborów (według stanu w 2012 roku)[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątki) w 2012 roku obecne były 2743 osoby[1].
Spis treści |
Historia [edytuj]
W roku 1930 George Winton rozpoczął regularne krzewienie swojej religii na terenie obecnego Vanuatu.
W roku 1958 do pomocy w działalności kaznodziejskiej przybyli australijscy współwyznawcy. Na projekcje filmu Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu w 1967 roku przybyło 40 osób.
W 1971 roku zanotowano 15 wyznawców. W 1972 roku powstała pierwsza Sala Królestwa w kraju. W roku 1973 w kraju działało 38 Świadków Jehowy. W 1979 roku liczba aktywnych głosicieli wyniosła 64 osób, a 10 lat później przekroczyła 100.
W 1987 roku zorganizowano pomoc humanitarną ofiarom cyklonu Uma. W 1996 roku zanotowano 200 aktywnych wyznawców w 3 zborach. W 2012 roku osiągnięto najwyższą dotychczas liczbę 564 aktywnych głosicieli.
Sytuacja wyznania [edytuj]
Konstytucja gwarantuje obywatelom wolność wyznania, a rząd generalnie przestrzega tego prawa[2]. Organizacje religijne są zobowiązane do rejestracji, jednak w praktyce tolerowana jest także działalność niezarejestrowanych grup wyznaniowych i religii. Państwo zapewnia głównym wyznaniom chrześcijańskim możliwość nauczania religii na podstawie materiałów danego wyznania. Prawo dotyczące szkolnictwa umożliwia rodzicom, aby ich dzieci były zwolnione z lekcji religii[3].
Organizacje monitorujące przestrzeganie praw człowieka w poszczególnych krajach regularnie publikują doniesienia dotyczące sytuacji mniejszości religijnych, w tym Świadków Jehowy w Vanuatu, rejestrowane przez Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców[3]. Według dostępnych informacji z ostatnich latach nie było doniesień o przypadkach prześladowań na tle religijnym[3].
Statystyki [edytuj]
Liczba głosicieli (w tym pionierów) [edytuj]
Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[4][5] [6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][1]
- najwyższa liczba głosicieli osiągnięta w danym roku służbowym[a] (liczby nad słupkami na wykresie)
- przeciętna liczba pionierów w danym roku służbowym (ciemniejszym odcieniem, liczby na słupkach wykresu)
Liczba obecnych na Pamiątce [edytuj]
Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[4][5] [6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][1]
Uwagi
- ↑ Rok służbowy liczony jest od września poprzedniego roku kalendarzowego do sierpnia danego roku kalendarzowego.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 180-187. ISBN 978-83-61557-32-6.
- ↑ Vanuatu Religious Freedom - NCBuy Country Reference for Vanuatu, NetCent Communications (www.ncbuy.com) (ang.)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 UNHCR/Refworld/Religious groups: Jehovah's Witness – Vanuatu (ang.). Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR).
- ↑ 4,0 4,1 2009 Report of Jehovah's Witnesses Worldwide (ang.). www.watchtower.org.
- ↑ 5,0 5,1 2011 report of Jehovah's Witnesses Worldwide (ang.). www.watchtower.org. [dostęp do 27.08.2012]., dostępna kopia: Informe Mundial de de los Testigos de Jehová 2011
- ↑ 6,0 6,1 Rocznik Świadków Jehowy 2001. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 32–39. ISBN 83-86930-44-6.
- ↑ 7,0 7,1 Rocznik Świadków Jehowy 2002. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2002, s. 32–39. ISBN 83-86930-54-3.
- ↑ 8,0 8,1 Rocznik Świadków Jehowy 2003. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2003, s. 32–39. ISBN 83-86930-60-8.
- ↑ 9,0 9,1 Rocznik Świadków Jehowy 2004. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2004, s. 32–39. ISBN 83-86930-72-5.
- ↑ 10,0 10,1 Rocznik Świadków Jehowy 2005. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2005, s. 32-39. ISBN 83-86930-76-4.
- ↑ 11,0 11,1 Rocznik Świadków Jehowy 2006. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2006, s. 32-39. ISBN 83-86930-83-7.
- ↑ 12,0 12,1 Rocznik Świadków Jehowy 2007. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 32-39. ISBN 83-86930-89-6.
- ↑ 13,0 13,1 Rocznik Świadków Jehowy 2008. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2008, s. 32-39. ISBN 83-86930-93-4.
- ↑ 14,0 14,1 Rocznik Świadków Jehowy 2009. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2009, s. 32-39. ISBN 978-83-61557-00-5.
- ↑ 15,0 15,1 Rocznik Świadków Jehowy 2010. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2010, s. 32-39. ISBN 978-83-61557-06-7.
- ↑ 16,0 16,1 Rocznik Świadków Jehowy 2011. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2011, s. 40-47. ISBN 978-83-61557-21-0.
- ↑ 17,0 17,1 Rocznik Świadków Jehowy 2012. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 44-51. ISBN 978-83-61557-26-5.
Bibliografia [edytuj]
- Rocznik Świadków Jehowy: 2013; 2012; 2011; 2010; 2009; 1997; coroczne sprawozdania;
- Świadkowie Jehowy - głosiciele Królestwa Bożego s. 440;
- Strażnica: coroczne sprawozdania; 15.10.1988;
- 2011 Report of Jehovah's Witnesses Worldwide (ang.). www.watchtower.org. [dostęp do 27.08.2012]., dostępna kopia: Informe Mundial de de los Testigos de Jehová 2011
- Jehovah's Witnesses Interactive Map of the Worldwide Work (ang.). ilabmedia.com. – interaktywna mapa wraz z danymi statystycznymi z lat 2002–2008
- adherents.com
Linki zewnętrzne [edytuj]
- UNHCR/Refworld/Religious groups: Jehovah's Witness – Vanuatu (ang.). Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR).
- Mission Atlas Project: Vanuatu Profile (ang.). World Missions Atlas Project (www.worldmap.org). s. 17.
- International Resources for Latter-day Saints. – Vanuatu (ang.). www.cumorah.com. – opis sytuacji religii w Vanuatu na stronie mormonów
- Vanuatu, www.patheos.com (ang.) – opis sytuacji religii
- Jehovah's Witnesses statistics - countries compared (ang.). NationMaster.com.
|
|||||
