Świadkowie Jehowy w Demokratycznej Republice Konga – wspólnota 173 416 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Demokratycznej Republice Konga, należących do 3181 zborów. 1 043 418 osób było obecnych na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa (2011). Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Kinszasie[1]. Sale Zgromadzeń mieszczą się w Bandundu, Beni, Butembo, Gomie, Isiro, Kikwit, Kinszasie, Kisangani, Lisala, Mbuji-Mayi i Nioki.
- 1930 – Napływały pierwsze listowne prośby o literaturę Towarzystwa Strażnica.
- 1932 – Począwszy od maja Biuro Oddziału Świadków Jehowy w Afryce Południowej wielokrotnie zwracało się do ówczesnych władz belgijskich z prośbą o wpuszczenie do Konga (ówczesnej kolonii tego kraju) kaznodziejów pełnoczasowych. Prośby te jednak odrzucano. Ale ze względu na ciągłe migracje ludności między Kongiem a ówczesną Rodezją Północną, rodezyjscy współwyznawcy na krótko przedostawali się do Konga, aby krzewić religię.
- 1932 – Świadkowie Jehowy z sąsiednich krajów starali się o pozwolenie na wjazd do Konga.
[edytuj] Zakaz działalności i prześladowania
- 1945 – Działalność i ich publikacje obłożono całkowitym zakazem. Kongijczykom, którzy przyznawali się do związków z tą religią, groziło wywiezienie i przetrzymywanie w odosobnionych regionach kraju.
- 1948 – Na obszarze Konga mieszkało dwóch głosicieli.
- 1949 – Od 12 stycznia nastał nieoficjalny zakaz działalności Świadków Jehowy został potwierdzony urzędowo. Kler katolicki karał Świadków Jehowy, zmuszając ich do np. do zjedzenia bryły soli, i nie pozwalając nic pić. Prześladowały ich również belgijskie władze kolonialne. Wielu odsiadywało w więzieniu bezterminowe wyroki za świadczenie o swojej religii. Wysyłani byli do specjalnego obozu koncentracyjnego w Kasai, pracowali tam ciężko na małych poletkach, całkowicie odcięci od świata, niektórzy ze swymi rodzinami, a inni bez nich[2].
- 1952 – Nastąpiły kolejne deportacje, aresztowania, pobicia oraz inne prześladowania wyznawców.
- 1953 – Ze sprawozdań wynikało, że w różnych częściach kraju było co najmniej 250 wyznawców.
- 1957 – W listopadzie Milton George Henschel zwrócił się bezpośrednio do rządu Konga Belgijskiego z prośbą o uchylenie zakazu działalności Towarzystwa Strażnica i Świadków Jehowy. Udał się w tym celu do Léopoldville. Złożono też zażalenia w Nowym Jorku i Brukseli. Pewien belgijski specjalista od spraw afrykańskich odwiedził Biuro Oddziału w Rodezji Północnej, gdzie dokładnie wyjaśniono mu prowadzoną przez nich działalność.
[edytuj] Większa swoboda religijna
- 1959 – Po raz pierwszy wyznawcy uzyskali od lokalnych władz ustną zgodę na urządzanie zebrań religijnych, z których korzystało ponad 1000 osób.
- 1960 – Kongo uzyskało niepodległość i zaczął się okres tolerancji religijnej. Zaczęto regularnie urządzać zebrania w Salach Królestwa. W stolicy istniało 6 zborów.
- 1962 – W Léopoldville (obecnie Kinszasa) zostało otwarte Biuro Oddziału. Przyjeżdżali pierwsi misjonarze Szkoły Gilead. Zorganizowano projekcje filmu Szczęśliwe społeczeństwo Nowego Świata w Léopoldville, a także niektórym przedstawicielom władz. Na pierwsze cztery projekcje przybyły ogółem 1294 osoby. W kraju działała organizacja Kitawala, z którą mylono Świadków Jehowy, których było ponad 2000.
- 1965 – W kraju zanotowano ponad 4000 wyznawców.
[edytuj] Prawna rejestracja
- 1966 – 9 czerwca prawnie uznano Świadków Jehowy. Zorganizowano 11 kongresów, w których uczestniczyło 11 214 osób, a 465 ochrzczono.
- 1970 – W kraju działały 194 zbory i przeszło 200 grup na oddaleniu - łącznie ok. 14 000 wyznawców.
[edytuj] Kolejna fala prześladowań
- 1971 – Do Konga przyjechał Nathan Knorr. Unieważniono wcześniejszą legalizację.
- 1978 – Regowie (zwolennicy Kimbilikiti) zaczęli otwarcie prześladować Świadków Jehowy. Spalili szereg Sal Królestwa, wypędzili niektórych Świadków Jehowy z domów i zagarnęli ich mienie.
[edytuj] Ponowna legalizacja prawna
- 1980 – 30 kwietnia nastąpiła ponowna legalizacja[3]. W kraju odbyło się 5 dużych kongresów.
- 1981 – W kraju było 25 753 wyznawców.
- 1983 – Regowie zamordowali 8 Świadków Jehowy koło wsi Pangi.
- 1985 – W kraju zanotowano ponad 35 000 wyznawców. W grudniu 1985 roku w Kinszasie, odbył się kongres międzynarodowy, w którym uczestniczyło 32 000 delegatów z ponad 20 krajów, a 604 z nich ochrzczono.
[edytuj] Kolejny zakaz działalności i brutalne prześladowania
- 1986 – 12 marca zakazano działalności ówczesnym 34 207 Świadkom Jehowy. Wielu wyznawców aresztowano, a ich mienie rozgrabiono. 26 czerwca szef urzędu bezpieczeństwa polecił wszystkim misjonarzom opuścić kraj.
- 1988 – W październiku lokalni naczelnicy przywłaszczyli sobie teren budowy Biura Oddziału w Kinszasie i skonfiskowali tony literatury religijnej, którą potem żołnierze sprzedawali. W ten sposób wiele osób zaznajomiło się z tą religią.
- 1989 – Liczba wyznawców wynosiła 40 707 osób. Nastąpiła kolejna fala aresztowań wyznawców oraz ich dzieci.
- 1990 – Nieoficjalne przyznano wolności religijnej dla 50 677 wyznawców.
- 1991 – Z pomocą materialną dla wyznawców, którzy ucierpieli wskutek rewolty wojskowej, pospieszyły wtedy Biura Oddziałów Świadków Jehowy w RPA i Francji. 50 wyznawców zostało zabitych przez wojsko, a kilkuset straciło domy i dobytek. Spalono kilka Sal Królestwa. We wrześniu odwiedzono obozy dla uchodźców z Angoli i Sudanu, wielu z nich zostało nowymi wyznawcami[4][5].
[edytuj] Oficjalne przywrócenie legalizacji
- 1993 – 8 stycznia Sąd Najwyższy uchylił zakaz działalności z roku 1986. Rozpoczęły się prace przy nowych obiektach Biura Oddziału.
- 1996 – W kwietniu otwarto nowe Biuro Oddziału. W październiku liczba wyznawców po raz pierwszy wyniosła 100 000. Dzięki współwyznawcom z Belgii, Francji i Szwajcarii do Konga dostarczono samolotami ponad 400 ton żywności, odzieży i lekarstw, a także 18 500 par obuwia i 1000 koców[6].
- 2000 - Liczba aktywnych Świadków Jehowy wynosiła 117 230 (0,23% ludności).
- 2007 – W Kongu działało 144 145 głosicieli.
- 2008 – Liczba aktywnych wyznawców przekroczyła 150 000 osób.
- 2009 – 3 lipca członek Ciała Kierowniczego ogłosił wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku lingala. Pod koniec roku do kraju dotarli kolejni misjonarze, absolwenci 127 klasy Szkoły Gilead. Liczba głosicieli przekroczyła 160 000.
- 2011 - Wiosną przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead. Zanotowano 173 416 aktywnych głosicieli (0,24% ludności). Odbyło się 126 kongresów w 12 językach.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
Przypisy
|
Świadkowie Jehowy w Afryce |
|
|
|
|