Świadkowie Jehowy w Holandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Holandii
Świadkowie Jehowy
Kraj  Holandia
Liczebność
(2012)
30226Red Arrow Down.svg 0,41%
 % ludności kraju
(2012)
0,18%
Liczba zborów
(2012)
368Red Arrow Down.svg
Rozpoczęcie działalności 1891
Znak fioletowego trójkąta, który nosili Świadkowie Jehowy w obozach koncentracyjnych
Tablica pamiątkowa w Tiel zamordowanego przez nazistów holenderskiego Świadka Jehowy - Alberta van Durena
Kongres w Amsterdamie w 1961 roku
Jedna z holenderskich Sal Królestwa (Tilburg-Noord)
Tablica informująca o kongresie w Utrecht)
Strażnica (tzw. wydania do rozpowszechniania oraz do studium po holendersku)
Jedna z holenderskich Sal Królestwa.

Świadkowie Jehowy w Holandii – wspólnota ponad 30 tys. aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Holandii, należących do 368 zborów (stan na 2012 rok). W 2012 roku na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa obecne były 51 474 osoby. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Emmen. Sale Zgromadzeń[1] znajdują się w Bennekom[potrzebne źródło] i Swifterbant[2].

Spis treści

Historia [edytuj]

Początki [edytuj]

W 1891 roku kraj odwiedził Charles Taze Russell, który wygłosił przemówienia w Rotterdamie, Amsterdamie i Hadze. Pierwszym wyznawcą został Heinrich Brinkhoff. Wkrótce do działalności kaznodziejskiej dołączyli niejaki Kropff w Rotterdamie, Frits Peters w Amsterdamie, Ruurd Hallema we Fryzji oraz J. Andringa[3]. W 1918 istniały zbory w Rotterdamie i Amsterdamie, korzystano z publikacji również w języku niderlandzkim.

W 1920 roku Holandię odwiedził Joseph Franklin Rutherford. Rok później (1921), otwarto Biuro Oddziału w Amsterdamie. W 1923 roku kraj po raz drugi odwiedził J. F. Rutherford. W 1927 roku André Kowalski rozpoczął regularną działalność kaznodziejską w Limburgii. W latach 20. i 30. XX w. współwyznawcy z Niemiec podjęli działalność kaznodziejską w Holandii. W roku 1931 wybudowano łódzie Almina i Lichtdager, które docierały z grupami pionierów do mieszkańców północnej części kraju. W roku 1933 ok. 100 wyznawców działało głównie w dużych miastach. W owym roku J.F.Rutherford wygłosił przemówienie do 165 obecnych w Hadze. W roku 1938 odbyło się pierwsze ogólnokrajowe zgromadzenie. Rok później, w Haarlem rozpoczęto druk swoich publikacji.

W czasie drugiej wojny światowej wprowadzono zakaz działalności - 29 maja 1940 roku. Ponad 300 wyznawców zostało osadzonych w niemieckich obozach koncentracyjnych (np. w 1944 ok. 50 wyznawców przebywało w Vught). Pozostałych ok. 580 głosicieli na wolności, kontynuowało działalność. W tym okresie wyznawcy mieszkający na wsiach, dzielili się ze współwyznawcami z miast żywnością. W roku 1943 zanotowano 1379 wyznawców, z tego przeszło 350 aresztowano, 54 zginęło w obozach koncentracyjnych. W sumie zginęło ich tam ok. 120.

Rozwój działalności [edytuj]

W maju 1945 roku osiągnięto liczbę 2000 głosicieli, a w sierpniu - 3 125. Kraj odwiedzili przedstawiciele Biura Głównego Towarzystwa Strażnica, którzy odwiedzali ten kraj ponownie w kilku następnych latach. Byli to m.in.: Nathan Knorr i Milton George Henschel. Otwarto Biuro Oddziału (rozbudowane w latach 1960, 1967, 1972, 1977). 5 sierpnia 1945 roku, w Amsterdamie niecałe cztery miesiące po uwolnieniu Świadków Jehowy z niemieckich obozów koncentracyjnych odbył się kongres z udziałem 4000 osób. Dzięki przeprowadzonej specjalnej kampanii śpieszenia z pomocą współwyznawcy z Kanady, Szwajcarii, Szwecji, USA i innych państw ofiarowali odzież i żywność dla holenderskich współwyznawców, których dobytek został zniszczonych wskutek działań wojennych. W 1947 roku na kongresie ochrzczono 525 nowych wyznawców. W roku 1953 zanotowano 7000 aktywnych wyznawców, a w cztery lata później (1957) - 10 000. W 1961 roku odbył się w Amsterdamie kongres międzynarodowy. W 1963 roku wydano w j. niderlandzkim Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata (Nowy Testament, a całą Biblię w 1969 roku). W 1969 roku na kongresach obecnych było 36 096 osób. W roku 1971 przekroczono liczbę 20 000 głosicieli. W 1978 roku otwarto Salę Zgromadzeń w Heerenveen.

W roku 1983 otwarto nowe Biuro Oddziału. W owym roku otrzymano specjalne zezwolenia na działalność kaznodziejską w porcie morskim w Rotterdamie i zacumowanych tam statkach. W październiku 1989 roku spłonęła Sala Zgromadzeń w Heerenveen. W owym roku liczba głosicieli wzrosła do ponad 30 000, a na kongresach było obecnych 44 185 osób. W 1991 roku otwarto nową Salę Zgromadzeń w Swifterbant. W roku 1996 działało 32 792 głosicieli. W latach 90. XX w. Świadkowie Jehowy z Holandii wysłali pomoc humanitarną dla rosyjskich i ukraińskich współwyznawców.

2 maja 2009 roku z udziałem ponad 600 wyznawców z 31 krajów oraz T. Jaracza otwarto rozbudowane Biuro Oddziału z biurami i studiem nagrań dla Regionalnego Centrum Audio-Wideo. Obecnie kongresy odbywają się w j. niderlandzkim, niderlandzkim języku migowym, j.angielskim, francuskim, indonezyjskim, papiamento, portugalskim, rosyjskim i włoskim.

Świadkowie Jehowy na holenderskich terytoriach zależnych i w krajach stowarzyszonych [edytuj]

Świadkowie Jehowy na Arubie [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy na Arubie.

Świadkowie Jehowy na Arubie - wspólnota 899 aktywnych głosicieli w 11 zborach na Arubie. Na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa obecnych było 2600 osób (2012).

Historia Na przełomie lat 20. i 30. XX w. rozpoczęto działalność kaznodziejską na wyspie. W 1946 roku powstał pierwszy 11-osobowy zbór anglojęzycznego w San Nicolas. Wkrótce przyjechali pierwsi misjonarze Szkoły Gilead. W roku 1955 na wyspie przebywał z wizytą N. Knorr, który otworzył Salę Królestwa w Oranjestad. W 1956 roku założono pierwszy 16-osobowy zbór posługujący się językiem papiamento. W roku 1957 zanotowano 26 wyznawców, w roku 1960 przekroczono liczbę 100 wyznawców, sześć lat później 150. W 1986 roku na wyspie działało 361 głosicieli, w 1993 roku - 491. Od połowy lat 90. XX w. wielu wyznawców wyemigrowało (głównie do Holandii), mimo to w 2008 roku zanotowano ich 766, a w 2012 - 899.

Świadkowie Jehowy na Bonaire [edytuj]

Świadkowie Jehowy na Bonaire - wspólnota 109 aktywnych głosicieli w 2 zborach na Bonaire. Na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa obecnych było 346 osób (2012). Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Willemstad na Curaçao.

Historia Na przełomie lat 20. i 30. XX w. rozpoczęto działalność kaznodziejską na wyspie Bonaire. W 1951 roku na wyspę przybyli misjonarze Szkoły Gilead, którzy założyli zbór. W roku 2011 przekroczono liczbę 100 wyznawców. W roku 2012 powstał drugi zbór.

Świadkowie Jehowy na Curaçao [edytuj]

Świadkowie Jehowy na Curaçao - wspólnota 1859 aktywnych głosicieli w 24 zborach na Curaçao. Na Pamiątkę śmierci Jezusa Chrystusa obecnych było 4751 osób (2012). Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Willemstad.

Historia Na przełomie lat 20. i 30. XX w. rozpoczęto działalność kaznodziejską na wyspie Curaçao. W roku 1940 na Curaçao ochrzczono pierwszych wyznawców. Sześć lat później na tą wyspę przybyli pierwsi misjonarze Szkoły Gilead, którzy założyli na Curaçao pierwszy zbór anglojęzyczny, a w roku 1954 powstał zbór głosicieli władających językiem papiamento. W roku 1950 na wyspę przybył Nathan Knorr (kolejne jego wizyty na wyspie odbyły się w 1955 i 1962 roku). W owym roku na Curaçao otwarto Biuro Oddziału. W roku 1962 w Buena Vista na Curaçao otwarto pierwszą Salę Królestwa, która stanowiła również miejsce kongresów dla wyznawców z Antyli Holenderskich i Aruby. W następnych latach kongresy na przemian organizowano również na Arubie. W 1964 roku otwarto nowe Biuro Oddziału (rozbudowane w 1978 roku). W latach 70. XX w. w okręgu Schelpwijk na Curaçao otwarto Salę Zgromadzeń (rozbudowaną na pocz. XXI w.). W 1985 roku 294 współwyznawców z Alaski przyleciało na Curaçao, by wybudować Salę Królestwa w Pannekoek. Nowa Sala Królestwa, ukończona została w ciągu dziewięciu dni. W roku 1999 otwarto na tej wyspie nowe Biuro Oddziału, z tej okazji 21 listopada owego roku, 2588 obecnych skorzystało ze specjalnego programu, przedstawionego na stadionie sportowym. W 2012 roku zanotowano 1859 aktywnych wyznawców.

Świadkowie Jehowy na Sabie [edytuj]

Świadkowie Jehowy na Sabie - wspólnota 10 aktywnych głosicieli w 1 zborze na Sabie. Na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa obecnych było 35 osób (2012). Działalność miejscowych wyznawców nadzoruje Biuro Oddziału w Willemstad na Curaçao.

Historia 22 czerwca 1952 roku, z pokładu 18-metrowego szkunera Sibia zeszli na wyspę pierwsi Świadkowie Jehowy, którzy przebywali na niej kilka dni, krzewiąc wyznanie. W roku 1966 zanotowano pierwszego wyznawcę na wyspie Saba, wkrótce dołączyła do niego rodzina współwyznawców z Kanady. 28 września 2003 roku odremontowano - przez współwyznawców z Florydy - Salę Królestwa na Sabie. W 2010 roku zanotowano 14 aktywnych wyznawców, a na Pamiątce było 60 obecnych.

Świadkowie Jehowy na Sint Eustatius [edytuj]

Świadkowie Jehowy na Sint Eustatius - wspólnota 24 aktywnych głosicieli w 1 zborze na Sint Eustatius. Na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa obecne były 84 osoby (2012). Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Willemstad na Curaçao.

Historia W czerwcu 1952 roku, szkunerem Sibia przypłynęli na wyspę pierwsi Świadkowie Jehowy i przebywając na niej kilka dni, krzewili nowe wyznanie. Wkrótce powstał zbór. W 2011 roku zanotowano 25 aktywnych wyznawców.

Świadkowie Jehowy na Sint Maarten [edytuj]

Świadkowie Jehowy na Sint Maarten - wspólnota 343 aktywnych głosicieli w 5 zborach na Sint Maarten. Na Pamiątkę śmierci Jezusa Chrystusa obecnych było 1126 osób (2012). Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Willemstad na Curaçao.

Historia W czerwcu 1952 roku, na Sint Maarten podobnie jak na wyspy Saba, Sint Eustatius i inne wyspy Antyli Holenderskich przypłynęli szkunerem Sibia pierwsi Świadkowie Jehowy i przebywali na niej kilka dni, krzewiąc wyznanie. W latach 1955 powstały dwa pierwszy małe zbory. W latach 70 XX. w zostały połączone w jeden większy. Jednakże wzrastająca liczba wyznawców doprowadziła w 1987 roku do powstania drugiego dużego zboru. W 1993 roku powstał trzeci zbór, w 2005 roku czwarty, a dwa lata później piąty. Obecnie kongresy odbywają się w języku angielskim i hiszpańskim w Sali Królestwa/Sali Zgromadzeń w Philipsburgu.

Bibliografia [edytuj]

Przypisy

  1. Nieustająca walka z żywiołem. „Przebudźcie się!”, s. 18, 22.10.2004. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1169 (pol.). 
  2. Pożar daje początek budowie. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 32, 15.05.1992. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150 (pol.). 
  3. Rocznik Świadków Jehowy 1986. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1986. (ang.)