Świadkowie Jehowy w Norwegii
| Świadkowie Jehowy w Norwegii | |
 |
|
| Kraj |  Norwegia |
| Liczebność (2011) |
10989 |
| Liczba zborów (2011) |
164 |
| Rozpoczęcie działalności | 1889 |
.jpg&filetimestamp=20111109220306){kind=small}
Świadkowie Jehowy w Norwegii - wspólnota 10 989 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Norwegii, należących do 164 zborów w dwóch okręgach. W 2011 roku na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa zebrało się 17 956 osób. Biuro Oddziału, koordynujące działalność miejscowych wyznawców znajduje się w Ytre Enebakk.
Spis treści |
[edytuj] Historia
[edytuj] Początki
W 1889 do Norwegii powrócił z USA Knud Pederson Hammer, który został wyznawcą. W Norwegii zaczął działalność kaznodziejską. Najpierw działał w okolicach Skien, jednak wkrótce został zmuszony ponownie wyjechać do USA. W roku 1891 kraj odwiedził Charles Taze Russell i wygłosił przemówienia w Bergen oraz w Christianii (dzisiejsze Oslo). W roku 1894 zaczęła się ukazywać literatura religijna w języku duńsko-norweskim. W roku 1899 z USA ponownie powrócił do Norwegii, Knud Pederson Hammer, Norweg, który krzewił religię głównie wśród krewnych. Wkrótce powstał 10-osobowy zbór w Skien. Pierwszym wyznawcą został Ingebret Andersen.
W roku 1903 przybyli do Norwegii pionierzy - F.Lindkvist, V.Feld i E.Gundersen. Działali m.in. w Trondheim, Bergen i Narvik. W 1904 roku w mieście Christiania otwarto Biuro Oddziału. Anna Andersen - była oficer Armii Zbawienia, podróżując na rowerze, dotarła z działalnością ewangelizacyjną do wszystkich miast kraju. W roku 1905 grupy wyznawców działały w Skien, Narvik, Bergen i Christiania. W tym ostatnim mieście odbyło się pierwsze zgromadzenie krajowe, na którym obecnych było 15 osób, a trzy z nich zostały ochrzczone. Rok później takie zgromadzenie odbyło się w Bergen.
Kraj ponownie odwiedził Charles T. Russell, udzielił przemówień na kongresie w roku 1909 w Bergen i Christianii - od tego roku takie zgromadzenia urządzano corocznie - oraz w roku 1911 w Skien, gdzie wysłuchało go ok. 1200 osób, chociaż w kraju działało zaledwie 61 wyznawców. W 1915 roku grupy wyznawców były w stolicy oraz m.in w Kopervik, Skien, Tromsø i okolicach Narvik, w tym też roku wyświetlono we wszystkich norweskich miastach film Fotodrama Stworzenia. W roku 1918 w Norwegii przebywał Joseph Franklin Rutherford, a w kolejnych latach kilkakrotnie Alexander Hugh Macmillan.
Szwedzcy współwyznawcy wyjeżdżali do Norwegii, by tam rozpowszechniać publikacje. Wyznawcami zostali m.in. Rasmus Blindheim oraz Theodor Simonsen, duchowny wyznania Wolna Misja, którzy szerzyli wyznanie w całej Norwegii. Andreas Øiseth wyruszył na północ, by krzewić wyznanie, a potem posuwał się stopniowo na południe wzdłuż fiordów, nie pomijając żadnej miejscowości. Podczas 8-letniej podróży przemierzył niemal cały kraj. Dwóch innych wyznawców wyruszyło na północ wzdłuż wybrzeża Norwegii 12-metrową łodzią motorową Elihu, a później Esther oraz Ruth i dotarło aż do Arktyki. Szerzyli wyznanie wśród mieszkańców wysp, latarni, nadbrzeżnych wiosek oraz odległych osad górskich, w ciągu roku rozpowszechniali ok. 15 tysięcy publikacji.
W 1921 roku odbył się kongres w Bergen, a w roku 1923 w Skien. W maju 1925 roku w Örebro w Szwecji zorganizowano kongres dla całej Skandynawii, na który przybyła 30-osobowa grupa z Norwegii. Przyjechała ona z Oslo pociągiem w zarezerwowanym wagonie.
Na początku lat 30. XX w. ok. 70-osobowy zbór w Oslo wynajmował na weekendy autokary, by głosiciele mogli dojechać do pobliskich miast, by tam prowadzić działalność kaznodziejską. W roku 1936 na kongresy do Bergen i Oslo przyjechał przedstawiciel Towarzystwa Strażnica - M.A. Howlett. Przemawiał na tych dwóch zgromadzeniach do ogółem 1824 osób, choć w kraju było 265 głosicieli. Rok później liczba ta wzrosła do 328.
W okresie II wojny światowej zanotowano 470 wyznawców. 21 lipca 1941 roku władze wojskowe zajęły budynek Towarzystwa Strażnica w Oslo i zakazały prowadzenia działalności kaznodziejskiej, a wielu wyznawców zesłano do obozów koncentracyjnych. W roku 1943 w okolicach miasta Ski odbyło się w konspiracji zgromadzenie z udziałem 180 wyznawców pozostających na wolności.
[edytuj] Rozwój działalności
Latem 1945 roku zorganizowano zgromadzenia w Oslo, Skien i Bergen i odzyskano prawa religijne. W grudniu owego roku Norwegię odwiedził Nathan Knorr wraz z Miltonem Henschelem. Zanotowano wówczas liczbę 689 wyznawców. W roku 1946 kongresy odbyły się w Oslo, Bergen i Trondheim, na które przybyło ogółem 3011 osób, a liczba głosicieli wynosiła wówczas 766. W 1947 roku ogólnokrajowy kongres odbył się w Oslo, a w następnych latach również w Lillehammer.
Na Svalbard pierwsza grupa wyznawców powstała w roku 1950. Rok później w kraju przekroczono liczbę 2 tysięcy głosicieli. Dwa lata później na kongres międzynarodowy w Nowym Jorku wyjechała 120-osobowa delegacja norweskich wyznawców. W roku 1965 oprócz kongresu międzynarodowego dla norweskich i delegacji zagranicznych Świadków Jehowy - w tym ok. 7 tysięcy z Danii, odbył się również on dla emigrantów z Jugosławii w ich rodzimych językach. Ogółem skorzystało z niego 12 332 słuchaczy. W 1968 roku powstały pierwsze zbory posługujące się językami lapońskimi. Liczbę 5 tysięcy głosicieli osiągnięto w roku 1969.
W roku 1983 Biuro Oddziału przeniesiono do Ytre Enebakk niedaleko Oslo. W roku 1986 powstały pierwsze zbory hiszpańskojęzyczne i portugalskojęzyczne. W 1987 roku kutrem Skagstein dotarto do wszystkich nabrzeżnych osad, gdzie prowadzono działalność kaznodziejską. W owym roku zbudowano 25 Sal Królestwa metodą szybkościową w ciągu 3 dni.
Pierwszy zbór angielskojęzyczny powstał w stolicy w roku 1990. Trzy lata później zbudowano za kołem podbiegunowym aż 21 Sal Królestwa. Jedna z nich znajduje się w Hammerfest — najdalej na północ wysuniętym mieście europejskim. W 1994 roku wybudowano Sala Zgromadzeń w Oslo, z której korzysta połowa głosicieli w kraju.
W 2003 roku otwarto Salę Zgromadzeń w Bergen. W 2008 roku na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa zebrało się 26 676 osób. W owym roku powstał zbór norweskiego j. migowego w Oslo. W latach 1948-2010 ponad 45 misjonarzy Szkoły Gilead pochodziło z Norwegii.
Obecnie działalność prowadzi prawie 11 tysięcy aktywnych wyznawców w zborach: norwesko-, szwedzko-, angielsko-, hiszpańsko-, francusko-, arabsko-, chińsko-, portugalsko-, pendżabsko-, tamilsko-, tagalog-, tigrińsko-, persko-, rosyjsko- i polskojęzycznych oraz w norweskim języku migowym (w kilku grupach w jeszcze innych językach - również w tych językach przeprowadza się program kongresów).
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Rocznik Świadków Jehowy: 2012; 2011; 2010; 2009; 2008; 1995; 1977 (en);
- Strażnica: 1.10.97;
- Dane statystyczne
- Interaktywna mapa z danymi statystycznymi
- Norweskie Biuro Oddziału
- natiomaster.com
- adherents.com
[edytuj] Galeria niektórych Sal Królestwa
-
...(w środkowej Norwegii)...
-
...(w Honefoss)
|
|||||
