Świadkowie Jehowy w Turcji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Świadkowie Jehowy w Turcji
Świadkowie Jehowy
Kraj  Turcja
Liczebność
(2011)
2143
Liczba zborów
(2011)
29
Rozpoczęcie działalności 1891

Świadkowie Jehowy w Turcji - wspólnota 2143 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) należących do 29 zborów w Turcji, a 4034 osoby były obecne na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa (2011) [1]. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Stambule [2].

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Początki

Działalność religijną rozpoczął w 1891 roku Charles Taze Russell, kiedy odwiedził Stambuł. Pod koniec lat 80. XIX w. w Macedonii, należącej wówczas do europejskiej części Turcji, Basil Stephanoff, rozprowadzał publikację Towarzystwa Strażnica. W roku 1909 pewien Grek z tureckiego miasta Smyrna (obecnie Izmir) poinformował listownie, że istnieje tam grupa osób z docenianiem studiujących publikacje tego wyznania. W 1933 roku, 5 osób zostało pierwszymi Świadkami Jehowy w tym kraju, a 22 osób było obecnych na Pamiątce.

[edytuj] Zakaz działalności i prześladowania

W roku 1950 liczba wyznawców wzrosła do 60. Grupkę Świadków Jehowy w Stambule tworzyli wówczas głównie Ormianie, Grecy i Żydzi. W tym okresie pojawili się tu pierwsi misjonarze Biblijnej Szkoły Strażnicy - Gilead - Ruth Hemmig i Anna Matheakis, a później Emmanuel Paterakis. W 1955 roku liczba wyznawców przekroczyła 100, w 1960 - 300, a w 1963 roku - 500 osób. Od roku 1940 do końca 1980 roku Świadkowie Jehowy doświadczali prześladowań religijnych. Każdego roku poszczególni wyznawcy byli zatrzymywani na przesłuchania albo aresztowani. Niektóre osoby pozostawały w więzieniu przez miesiąc lub dłużej. Przez ten okres ich spotkania religijne odbywały się w domach prywatnych a sąsiedzi często donosili na nich policji, wskutek czego ich uczestnicy byli aresztowani. W ciągu tych 40 lat, przeciwko Świadkom Jehowy zostało wniesionych ponad 50 spraw sądowych. Jednakże nigdy nie zostali z tego powodu skazani. W 1970 roku około 70 osób zostało aresztowanych za to, że bez zezwolenia należeli do Świadków Jehowy. Po opublikowaniu tej sprawy w Przebudźcie się! z września 1970 roku, z całego świata zaczęły napływać listy do władz i dyplomatów, domagając się traktowania Świadków Jehowy na równi z wyznawcami innych religii i zgodnie z turecką konstytucją [3].

[edytuj] Przywracanie legalizacji

W 1971 roku, 5 Wysoki Trybunał Karny w Stambule, wydał ostateczne uniewinnienia w oparciu o fakt, że Świadkowie Jehowy nie mają wpływu na sprawy polityczne i nie mają zamiaru zmienić funkcji państwa, zgodnie ze swoimi przekonaniami religijnymi. [4] Sąd powołał miejscowe autorytety religijne, aby pomogły w ustaleniu faktów. Przedstawiciele religijni oświadczyli, że ruch znany jako Świadkowie Jehowy nie działa i nie ma absolutnie żadnych religijnych lub politycznych powiązań z islamem, Kościołem Ormiańskim, Greckim Kościołem Prawosławnym lub judaizmem, czy z ich grupami religijnymi. 10 lipca 1974 roku, Świadkowie Jehowy w Turcji założyli Towarzystwo Kursów Biblijnych. Stowarzyszenie to dało Świadkom Jehowy podstawę do ich prawnego uznania. Do 1 czerwca 1980 roku ich spotkania były organizowane również przez to stowarzyszenie, powstały pierwsze Sale Królestwa. Chociaż ich literatura była dokładnie badana, to wiele z niej skonfiskowano lub była zabroniona przez Prokuratora Generalnego Urzędu Druków. W 1980 roku otworzono biuro składające się z Komitetu Kraju, które było odpowiedzialne za wszystkie działania Świadków Jehowy w Turcji. Pięć miesięcy później biuro to zostało zamknięte z powodu ogłoszonego stanu wojennego. W czasie jego trwania, zawieszono działalność wszystkich stowarzyszeń. W 1980 roku Sąd Najwyższy wydał orzeczenie w stosunku do Świadków Jehowy, w którym stwierdzał, że nie stanowią oni zagrożenia dla kraju [5]. W 1983 roku zanotowano w tym kraju liczbę 800 aktywnych wyznawców.

[edytuj] Kulminacja prześladowań i uniewinnienia

Prześladowania osiągnęły swój szczyt w latach 1984 - 1985. 14 czerwca 1984 roku, policja rozpoczęła zatrzymania większości wyznawców w Ankarze i Izmirze. Wielu zostało aresztowanych na rok do czasu procesu, w którym stwierdzono, że prowadzona działalność i jej propagowanie są zgodne z artykułem 24 Konstytucji. Korzystanie z tego jest w pełni usankcjonowane przez prawo[6]. Ten wyrok zakończył śledztwa i procesy Świadków Jehowy w Turcji. Wszyscy zostali uniewinnieni i wypuszczeni z więzień. 21-23 września 1985 roku odbyło się w Ankarze zgromadzenie. 26 maja 1986 roku sąd wydał korzystne dla tego wyznania orzeczenie. Decyzją większości, oczyścił on Świadków Jehowy z wszelkich zarzutów. Tego samego dnia złożył krótką wizytę w tym kraju Milton Henschel. W związku z przychylną decyzją sądową mógł on wygłosić dwa przemówienia w Sali Królestwa w Stambule. W czerwcu 1992 roku liczba wyznawców w tym kraju przekroczyła 1000 osób. Na kongres w 1993 roku przybyło 1510 osób, a 44 zostało ochrzczonych. Miejscowa telewizja nadała przychylny reportaż o tym spotkaniu. W sierpniu 2003 roku władze zapieczętowały użytkowaną od ponad 20 lat Salę Królestwa w Mersin, obecnie ta sprawa toczy się przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka [7]. W czerwcu 2004 roku władze zamknęły Salę Królestwa w Akcay, w prowincji Balikesir. W tym też roku Świadek Jehowy Yunus Erçep odwołał się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Mimo, iż wielokrotnie musiał zapłacić grzywnę, w październiku 2005 roku uwięziono go, a zwolniono po odsiedzeniu 5 miesięcy z rocznego wyroku. W dniu wyjścia na wolność znów został wezwany do sądu i ukarany grzywną za to, że wcześniej odmawiał odbycia służby wojskowej.

[edytuj] Legalizacja działalności

31 lipca 2007 roku - po wielu latach prób - Świadkowie Jehowy w Turcji, zostali zarejestrowani jako organizacja religijna. Status pozwala im nabywać i posiadać mienie, wynajmować miejsca spotkań i bronić swoich praw przed sądami. Sąd w Stambule uznał, że rozprowadzanie publikacji religijnych Świadków Jehowy, mieści się w granicach wolności myśli i wyznania, a obywatele tureccy mają prawo propagować swoje wierzenia.

W dalszym ciągu jednak młodzi poborowi tej religii, za odmowę służby wojskowej osadzani są w więzieniach - na okres ok. 2 lat - i skazywani na wysokie grzywny. W marcu owego roku Komisja Praw Człowieka ONZ zajęła się rozpatrywaniem dwóch skarg wniesionych przez młodych wyznawców skazanych na karę więzienia za odmowę służby wojskowej, a w maju 2009 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka postanowił rozpatrzyć trzy wnioski dotyczące łamania praw sześciu młodych wyznawców, z których czterech trafiło do więzienia. W owym roku zanotowano liczbę 1975 aktywnych głosicieli. [8] [1] 7 lipca 2010 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka nakazał rządowi tureckiemu zawieszenie wszelkich działań karnych wobec Barışa Görmeza i niewykonywanie żadnego wyroku wydanego przeciwko niemu. Do tej pory ten były zawodowy koszykarz od 3 lat przebywa w wiezieniu za odmowę służby wojskowej i nie udostępnieno mu możliwości zamiany na zastepczą służbę wojskową. Żandarmeria wojskowa brutalnie zmuszała go również do zmiany swej decyzji[9]. W roku 2010 osiągnięto w Turcji liczbę 2074 wyznawców, a rok później - 2143.

26 kwietnia 2011 roku tureckie Ministerstwo Edukacji wydało rozporządzenie dotyczące zwolnień Świadków Jehowy z obowiazkowych lekcji religii w szkołach. Zwrócono uwagę, że chociaż to wyznanie nie akceptuje pewnych wierzeń typowych dla chrześcijaństwa to są religią chrześcijańską[10]. Wicepremier Turcji Bülent Arinc 13 pochwalił prawną batalię stoczoną przez Świadków Jehowy na rzecz wolności religii w Turcji, w swoim przemówieniu 13 października 2011 roku Sympozjum na temat stosunków religijnych i państwowych pod patronatem Uniwersytetu w Doğuş (Doğuş Üniversitesi). 22 listopada 2011 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka jednogłośnie stwierdził, że Turcja naruszyła prawa do wolności sumienia tureckiego wyznawcę Yunusa Erçepa, który został skazany i uwięziony z powodu jego odmowy służby wojskowej ze względu na sprzeciw sumienia.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dane statystyczne
  2. Biuro Oddziału w Turcji
  3. Nasza Służba Królestwa 11/1973 s. 2
  4. Dekret E.1970/66, K.1971/212, 19/2/1971
  5. Dekret E.1979/276 i K.1980/115, 24.23.1980
  6. Dekret E.1985/9-596, K.1986/293, E.1985/9-596, K.1986/293
  7. Rocznik Świadków Jehowy 2011 s. 30, 31
  8. Rocznik Świadków Jehowy 2010 s. 22, 23, 36, 37
  9. Turecki sąd ignoruje dyrektywy EKPC (en)
  10. Rocznik Świadków Jehowy 2012 s. 37, 38

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj