Świadkowie Jehowy w Turkmenistanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Świadkowie Jehowy w Turkmenistanie
Świadkowie Jehowy
Kraj  Turkmenistan
Liczebność
(2011)
kilkaset
Liczba zborów
(2011)
kilkanaście
Rozpoczęcie działalności ok. 1920

Świadkowie Jehowy w Turkmenistanie – kilkusetosobowa wspólnota aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Turkmenistanie. Działalność w tym kraju nie została prawnie zalegalizowana przez tutejsze władze państwowe i prowadzą ją nieoficjalnie, z tego powodu szczegółowa liczebność członków wyznania nie jest podawana do wiadomości publicznej. Wyznawcy są przez nią prześladowani.

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Początki

Działalność na tym terenie zapoczątkowano w lat 20. i 30. XX w. W okresie ZSRR było tutaj kilkunastu wyznawców, którzy byli prześladowani i skazywani na długoletnie więzienie. 27 marca 1991 roku Świadkowie Jehowy w całym ówczesnym Związku Radzieckim zostali prawnie zarejestrowani.

[edytuj] Prześladowania

Późniejszy niepodległy Turkmenistan odmówił ich rejestracji. W 1995 roku według czasopisma Christianity Today "Przedstawiciele islamu i prawosławia z Kazachstanu, Tadżykistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu — czterech republik byłego Związku Radzieckiego, w przeważającym stopniu muzułmańskich — zawarli bezprecedensowe porozumienie międzywyznaniowe. Ma ono na celu powstrzymanie rozwoju innych wyznań i odłamów religijnych, które w środkowej Azji zyskują coraz więcej zwolenników, zobowiązali się do współpracy w zahamowaniu działalności ewangelików, baptystów, mormonów i Świadków Jehowy". W owym roku w ówczesnym 103-osobowym zborze w Aszchabadzie liczba obecnych na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa wyniosła 1053 osoby.

W 2003 roku wyznawcy byli prześladowani i dyskryminowani przez ówczesną władzę, odmówiono im możliwości wyjazdu na kongres do Tadżykistanu – kilku zawrócono z granicy. W 2004 roku trzech wyznawców: Mansur Maszaripow, Atamurat Suwchanow i Wepa Tuwakow — zostali skazani na 18 miesięcy więzienia, ponieważ zgodnie ze swoim sumieniem odmówili pełnienia służby wojskowej. Według organizacji broniących praw człowieka, istnieją przypuszczenia, że niektórych z nich torturowano w obozie pracy, lekami psychotropowymi (odurzającymi). Czwartego wyznawcę — Begencza Szachmuradowa — skazano na rok więzienia. 16 lutego 2005 roku Dział Prawny Świadków Jehowy skierował do ambasady Turkmenistanu w Waszyngtonie pisemną prośbę o ich bezwarunkowe zwolnienie. 16 kwietnia owego roku, wszyscy odzyskali wolność na podstawie specjalnej amnestii ogłoszonej przez prezydenta Turkmenistanu. W ciągu roku policja zatrzymywała i przesłuchiwała wyznawców, bezskutecznie usiłując ich nakłonić do wyrzeczenia się wiary. W 2006 roku 40 turkmeńskim delegatom udało się uczestniczyć w kongresie międzynarodowym w Chorzowie. W 2007 roku służby państwowe nadal dokonywały zatrzymań członków tego wyznania. Prawnikom z innych krajów, którzy chcieli reprezentować współwyznawców przed sądami, władze odmówiły wiz wjazdowych. Pięciu Świadków Jehowy odbywa karę w obozie pracy Seydi, ponieważ zostali ukarani pod koniec 2009 roku i na początku 2010 roku – niektórzy są osadzeni w izolatkach.

W grudniu 2010 roku, dziewięciu znanych więźniów sumienia religijnego – jeden pastor protestancki i ośmiu Świadków Jehowy, osadzonych w obozie pracy na pustyni ze względu na swe przekonania – po raz kolejny zostało wyłączonych z amnestii. W lipcu 2011 roku Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka po raz pierwszy w swojej historii orzekła, że prawo do odmowy służby wojskowej w siłach zbrojnych ze względu na sprzeciw sumienia jest uznawane i w pełni chronione przez art. 9 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Jest to zgodne z niektórymi postanowieniami rezolucji Komitetu ONZ ds. Praw Człowieka w tej kwestii, w ramach MPPOiP, który został uznany przez Turkmenistan i ratyfikowany w 1997 roku. Ta nietolerancja religijna w Turkmenistanie spotkała się z międzynarodową krytyką.

Obecnie sprawozdanie z działalności w tym kraju dołączane jest do ogólnego z 30 krajów, gdzie działalność Świadków Jehowy jest ograniczona prawnie lub zakazana. Organizowane są zebrania religijne w domach prywatnych i prowadzona jest działalność kaznodziejska.

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj